De volgende stop vond plaats bij één van drie zogenaamde ‘dyksputten’ (Google Maps). Aan de rand van de zeedijk liggen oude kleiputten, dyksputten genoemd in het Fries. De dyksputten zijn overblijfselen van de kleiwinning eind 18e, begin 19e eeuw. De opgegraven klei werd gebruikt voor de ophoging van de toenmalige zeedijk. De eerste dijkjes werden hier al rond 1200 na Christus aangelegd met gebruik van plaggen (daar waren ze weer!) en zeewier. In de eeuwen daarna zijn die dijkjes regelmatig doorgebroken, weer hersteld en opgehoogd. Pas vanaf ongeveer 1500 was er sprake van een echte aaneengesloten zeedijk …
Na de afgravingen eind 18e, begin 19e eeuw bleven lage, aflopende graslanden over. De putten waren eerst 5 tot 7 meter diep, intussen zijn ze zo ver dichtgeslibt dat er nog maximaal 3 meter water staat. In 1984 zijn de dyksputten overgedragen aan de provinciale natuurbeschermingsorganisatie It Fryske Gea …
Rond het water ontstonden kleine strandjes. Plevieren en strandlopers maken dankbaar gebruik van deze strandjes tijdens hun speurtocht naar voedsel. Bij vloed en slecht weer zijn deze putten geschikt als veilig toevluchtsoord voor de vogels die de onstuimige Waddenzee verlaten. Ze doen dan ook dienst als hoogwatervluchtplaatsen. En die zullen ze afgelopen week weer nodig hebben gehad, denk ik. Met springtij en een harde noordwesten wind, er zal veel water op de kust gestaan hebben …
Terwijl ik het mezelf gemakkelijk had gemaakt op dit bijzondere bankje, scharrelde Jetske zoals gebruikelijk wat in de omgeving rond. Nadat ze weer was opgedoken uit de slootkant, besloten we weer een stukje verder te rijden …
We zaten nog maar net in de auto of er kwam alweer een kudde schapen in volle galop voorbij gesjokt …
Dat is wel een puur stuk natuur waar jullie naar toe trokken! Ik hou ervan.
Wij ook! 🙂
Beautiful countryside. The sheep made me smile.
Tomorrow more sheep.
Leuke wetenswaardigheden over dijken en kleiputten. Komt ook een beetje overheen met de geschiedenis van de West-Friese omringdijk, ook daar wier, plaggen en kleiputten in het verleden. En nu maar schaapjes tellen voordat ze in draf voorbijgesjokt zijn. 😀
Ja, dit verhaal speelde langs een groot deel van de Nederlandse kust, denk ik. In Groningen is het in elk geval weinig anders.
Ze bouwen daar al 800 jaar dijken ?? Ongelooflijk zeg, dat had ik nooit kunnen indenken.
Met de primitieve gereedschappen van toen moest dat echt wel een titanenwerk zijn geweest.
Ik krijg hoe langer hoe meer respect voor Friesland én zijn bewoners ! 🤗
De eerste dijken waren natuurlijk een stuk minder lang, hoog en breed dan de huidige, maar de dijkenbouw is hier inderdaad al ruim 800 gaande. En ja, dat zware werk werd dus honderden jaren met de hand gedaan. Ik denk overigens niet dat dit uniek was voor Fryslân, het speelde zeker ook in Groningen en Noord-Holland, en ook in Zeeland, neem ik aan.
De schapen vind ik nog het leukste maar leuk joh ik wist niet dat dijken zolang geleden al gebouwd werden.
Ja, ze waren natuurlijk minder hoog en breed dan tegenwoordig, maar het principe van de bedijking is hier al ruim 800 jaar in gebruik..
We kwamen van het ene in het andere mooie onderwerp. Dit is ook weer een mooi stukje geschiedenis.
Zo is het wel.
Zeker een bijzonder bankje, alhoewel een leuning toch ook wel gemakkelijk is lijkt mij. Het lijkt wel hier bij de zeedijk 🙂
Een bankje met rugleuning is zeker lekkerder. Maar met een bankje dat je dwingt tot een wat actievere houding ben ik vaak ook wel blij hoor.
Leuk om zien met je foto’s. Ook de info is interessant. Straks schaapjes tellen maar nu nog niet. 🙂
Moet heerlijk zijn hier te kunnen rondkuieren
Echt wel! En zeker met het mooie weer dat we die dag hadden.
Wat een bijzonder mooi bankje.
Daar zijn nogal wat schaapjes te zien Jan! Ik ga ze maar niet tellen… zzzzz zzzzz… het is nog te vroeg op de dag.
En dan te bedenken dat het zwarte schaap nog voorbij moet komen … 🙂
Een echt mooie omgeving daar.
De mens heeft altijd gezorgd voor de beste oplossing volgens de mogelijkheden. De tijd heeft een enorme evolutie meegemaakt. Het blijft daar prachtig, ondanks de galop en dank zij de sjokkende schapen.
Het bouwen van dijken in Nederland gaat dus al wel héééééél ver terug in de tijd…. Bedankt voor deze info en het is duidelijk dat door deze activiteiten ook weer mooie natuurgebieden ontstonden, zeker voor de watervogels.
Voor de mensen die hier leefden en hier wilden blijven leven, was er geen keuze. Zonder eerst de terpen en daarna de dijkjes en dijken had men regelmatig te maken met overstroming van het noordelijk kustgebied
‘In volle galop voorbij gesjokt…’ Humor😄
Die kleiputten zeggen veel, mensen waren altijd vindingrijk. Eten, bescherming, in alles waardoor ze konden voortbestaan.
Dat alles, en hard werkend, want al die grond werd met schop en kruiwagen verzet.
Hard werken werd sowieso normaal gevonden, ze moesten wel. Veel afleiding zal er niet geweest zijn.
Zo lang het licht was, werd er gewerkt, denk ik. En daarna was het tijd voor een hapje eten en dan rap naar bed.