Een primeurtje: de blauwborst

Nadat we een tip hadden gekregen dat het Stroïnkgemaal open was voor publiek, hebben Jetske en ik in het kader van de Nationale Molendag zaterdag een bezoek gebracht aan het Stroïnk gemaal bij Blokzijl en spinnenkopmolen de Wicher bij Kalenberg. Verslag en foto’s daarvan zullen op enig moment hier wel verschijnen. Vandaag beperk ik het tot de primeur, waarmee de dag werd afgesloten. Omdat ze eerder in de week al wat verkennend werk had gedaan, wist Jetske me te verblijden met de blauwborst. We zaten al een tijdje tactisch opgesteld te wachten, toen hij zich plotseling liet zien …

“Daar is hij, Jan …,” hoorde ik Jetske fluisteren …


“Ja, ik heb hem al gezien, maar wat heeft hij een vervelend donker plekje opgezocht …,” reageerde ik zachtjes …


Amper een halve minuut later vloog hij op om een paar meter verderop neer te strijken op een af en toe flink heen en weer waaiende rietstengel. Ruim vijf minuten liet hij zich bewonderen, daarna verdween hij uit ons zicht …

Korte tijd later liet ook het vrouwtje zich nog even zien. Van haar heb ik maar één acceptabele foto kunnen maken, zodat ik nog eens in de herkansing zal moeten. Maar dat is over het algemeen geen straf …

47 gedachten over “Een primeurtje: de blauwborst”

  1. Pingback: In de spinnenkopmolen | Afanja's Weblog

  2. Echt bijzonder: een blauwborst in levende lijve aanschouwen!
    Mooie foto’s heb je van deze prachtige vogel kunnen maken
    Hartelijke groet, Zem.

  3. Zo knap, om dit unieke vogeltje te kunnen fotograferen. Heel mooi vind ik. Een mooie toevalstreffer. Met geduld kom je ver in de natuur, zo blijkt nog maar eens.

  4. Mooi dat je de opbouw laat zien en ook de eerste foto´s publiceert. Want zo gaat het als de vogel een plekje kiest waar jij bijna niets mee kunt. Ik vind dat je de blauwborst knap hebt vastgelegd. Grappig gezicht achter de stengel. Maar ook de blauwborst is de beroerdste niet en werkte keurig mee om op zijn favoriet rietstengel te gaan wiegen.
    Kortom een hele mooie serie.
    Het vrouwtje was voor mij de kers op de taart, want die had ik nog niet.

    • De eerste twee foto’s hoorden echt zo bij het eerste moment, dat ik er niet omheen kon. Ik baalde heel even dat hij in dat donkere hoekje zat, maar omdat hij twee keer recht in de lens lijkt te kijken, hebben de foto’s toch een zekere charme. Het was al met al weer een aangename kennismaking. 🙂

  5. Je mag gerust Jetske eens trakteren op iets lekkers 😃 Zo’n fotomaatje is goud waard !
    Ik kan me heel goed jullie ‘ingehouden’ euforie inbeelden, als je dit vogeltje voor de lens krijgt !
    Heel mooie foto’s van dit klein vliegend juweeltje ! 👍

    • Ja, als het om het fotograferen van vogels gaat, kan ik nog wel wat van Jetske leren. Gelukkig is ze regelmatig bereid om wat kennis en bepaalde plekjes met me te delen. Dit was zaterdag weer een fijn cadeautje.

  6. ik heb hem keertje kunnen fotograferen in de Lierse polder maar nadien nooit meer gezien. Dat is er weer eentje dat je kan afvinken en goed op de foto staat

    • Dankjewel, Marc. Ik heb de eerste twee er bewust bij gedaan. Het zijn niet de mooiste foto’s, maar ze laten in combinatie met de rest van de serie wel mooi zien, dat je altijd wat geluk nodig hebt in de natuur.

    • In het vogelrijk zijn het vooral de mannen die de show stelen. Met dit mannetje was ik erg blij, wat een mooie kleur blauw is dat. Ik was trouwens wel blij dat ik het vrouwtje zich ook nog even liet zien.

  7. Altijd als je er niet op bedacht bent gebeurt zoiets! Mooi dat de vogel niet de hele tijd half verscholen bleef zitten. En dat mevrouw zich ook nog even liet zien is mooi meegenomen. Gefeliciteerd Jan!
    Groeten vanaf Skylge (waar ik gisteren zowaar voor het eerst een Rouwkwikstaart bij mijn huisje kon fotograferen).

    https://waarneming.nl/observation/271727406/

    • Dankjewel, Cor, ik was blij dat hij zijn donkere plekje in het struikje al snel verruilde voor de rietstengel. De dag was al goed na het bezoek aan het gemaal en de spinnekopmolen, maar dit was het toefje slagroom op de taart.
      De witte en de gele kwikstaart ken, maar de rouwkwikstaart is nieuw voor. Hij heeft zijn naam zo te zien niet gestolen.
      Noflike dagen winske der op it eilân!

Reacties zijn gesloten.