We staan nog steeds aan de Alddyk tussen twee dijken (Google Maps). Achter ons ligt de oude, lage Waddendijk, vóór ons ligt in noordoostelijke richting de nieuwe Waddenzeedijk. Hier is een mens al snel een nietig klein schepsel op zware kleigrond …
Nadat we de dijkcoupure van alle kanten hadden bekeken, stond Dirk al snel in het akkerland. Zo’n kaarsrechte horizon aan het eind van zo’n vlakte is in België ondenkbaar, vermoed ik …
Zelf kom ik hier ook graag eens even, in ieder jaargetijde is het wel interessant om hier wat te spelen met de horizon en de lijnen en vlakken in het landschap …
Om deze tussenstop wat fleurig te eindigen, ben ik nog even diep door de knieën gegaan, zodat ik de paardenbloemen op de voorgrond nog even mee kon pakken …
– wordt vervolgd
Het is heerlijk, om op zulke plaatsen te vertoeven. Paardenbloemen zijn, vind ik, vaak ondergewaardeerd. Ik vind het een prachtige bloem. Hier word ik vrolijk van.
Die vlakke, oneindige horizon is zo fascinerend mooi.
Daar word ik ook elke keer door geraakt als ik daar ben.
Een nietige fotograaf in een oneindig landschap. De serie van de paardenbloemen vind ik ook heel mooi.
Dankjewel, zoals ik al schreef, een mens is al snel een nietig klein schepsel daar, en zo voelt het ook.
Prachtig!
het lijkt daar wel eindeloos Jan
prettige dag
Dat is het ook bijna, Willy.
Die oneindige weidsheid van het land vind je in ons Belgenlandje nergens…
Daarom vind ik Nederland (én vooral Friesland) zo heerlijk verfrissend ‘oneindig leeg’.
Een dikke merci om ons doorheen al die natuur pracht te gidsen ! 👍🤠
Nou natuur … dit meest noordoostelijke stukje van Fryslân is toch vooral een cultuurhistorisch landschap, dat in de afgelopen eeuwen is veroverd op de Waddenzee.
Die bedankjes zijn niet nodig, Dirk, wij hebben er zelf ook veel plezier aan beleefd.
👍 , dat laatste hadden we ook al gemerkt
Bij ons zal je zo’n vlakte met die kaarsrechte dijk inderdaad waarschijnlijk zo snel niet vinden, ik ga meestal richting Zeeland om iets vergelijkbaar te hebben, ik vind het daar heel rustgevend. Maar mijn hart is toch eerder verloren aan golvend en (berg) heuvelachtig landschap zoals hier in de Ardennen. Knappe foto’s. Fijne avond Jan !
Zeeland is hier en daar wel vergelijkbaar met deze streek in het noorden van Fryslân, denk ik. Ik houd op zijn tijd ook van de bergen, maar na een week of twee moet ik toch weer wat meer ruimte boven de horizon.
Fijne avond verder.
Zo vlak en bijna eindeloos.
Je wordt er stil van.
Je voelt je daar al snel heel klein.
The dandelions POV reminds me that I’ve been doing my share of that with tulips.
Hier is zo’n horizon onmogelijk, met al die huizen en industrie. Wat een verschil bij jou.
Dit is zo ongeveer het meest lege stuk van ons land.
Prachtig een veld vol paardenbloemen, daar fleurt mijn dag van op.
Dit zijn nog niet eens zoveel paardenbloemen. Vooral veel kruidenrijke weilanden kleuren momenteel volledig geel van de paardenbloemen en boterbloemen.
Heerlijk
Inderdaad, een dergelijke “oneindigheid” is hier in ons land quasi ondenkbaar ! De paardebloemen op de voorgrond zorgden wel voor een mooi accent 🙂
De paardenbloemen geven het landschap in deze tijd van het jaar weer wat extra kleur. Als je hier b.v. in januari op een bewolkt dag bent, is het helemaal kil, leeg en verlaten.
Dat kan ik me inbeelden als ik naar de foto’s kijk… een hele gure omgeving denk ik.
En er waait bijna altijd een koude wind.
Zo’n horizon is hier niet te vinden en wat een prachtige massa bloeiende paardenbloemen
Dit zijn nog niet eens zo gek veel paardenbloemen, sommig kruidenrijke weilanden staan nu helemaal vol paardenbloemen, pinksterbloemen en boterbloemen. Een lust voor het oog.