Ergens in de Ecokathedraal

Vandaag reis ik weer eens af naar mijn geliefde Ecokathedraal bij Mildam. Meestal ben ik daar alleen, maar vandaag heb ik er een afspraak. Nu eens niet met een Belg, zoals bij voorgaande ontmoetingen, maar met iemand met wie ik contact heb via Bluesky

Hoewel ik ze gisteren bewust een rustdag heb gegund, valt er vooraf niks van te zeggen hoe ver mijn onderdanen me vandaag de Ecokathedraal in kunnen brengen. Het zou mooi zijn om weer eens in het oudste en hoogste deel te kunnen komen. Wanneer dat ook vandaag weer te hoog gegrepen blijkt te zijn, dan hoop ik in ieder geval de ‘rustplaats’ te bereiken …

De gazen bol toont ‘de wand met de gekleurde band’. Daar moet ik toch zeker aan toe kunnen komen. En als dat zo is, ben ik daar ook tevreden mee. Een leuke ontmoeting en een goed gesprek staan wat mij betreft vandaag voorop …

Maak er een mooie dag!

Een middagje vlinderen

Na een aantal koude en natte dagen was het gisteren eindelijk weer eens weer om er op de iLark op uit te trekken. Via de Drachtstervaart ben ik eerst naar De Wilgen gereden. Daar heb ik enige tijd op een bankje aan het water gezeten. Deze keer kreeg ik er een extra verrassing bij …

Vorige keren had ik daar vooral witjes zien fladderen zonder dat er eentje voor me wilde poseren. Gisteren ging er om te beginnen niet ver van het bankje een bont zandoogje zitten. Maar een etage hoger wemelde het zogezegd van de dagpauwogen op en boven het ruim aanwezige koninginnekruid …

Nadat ik ook nog een geaderd witje had kunnen fotograferen, vond ik het eerst even welletjes. Ik had dekplaat van de accu van de iLark weliswaar afgeschermd tegen de zon, maar het werd voor mezelf te warm op dat bankje daar in de zon. Tijd om mijn ritje te vervolgen …

Het werd verder ook een mooi ritje, maar het meest noemenswaardig is toch wel dat ik drie vlindersoorten op één dag heb kunnen fotograferen. Daarmee kan ik me vandaag wel een rustdag permitteren, zodat ik er morgen weer tegen kan.

’t Is stil bij de kamperfoelie

De kamperfoelie in onze tuin is eigenlijk een indringer, die jaren geleden door de schutting heen onze tuin heeft weten te bereiken. Om te voorkomen, dat hij de klimop rond de pergola boven de vijver verdringt, proberen we hem kort te houden …

In voorgaande jaren lukte het nog wel eens om een vlinder, een hommel of een andere bestuiver op of in de buurt van de bloemen te fotograferen. Dit jaar heb ik vanwege het weer nog maar weinig gelegenheid gehad om eens lekker met de camera in de tuin te zitten wachten. Maar er zitten ook duidelijk minder insecten in de tuin. Het is stil bij de kamperfoelie …

Klein, maar fijn

Ik ben even zoekende voor wat betreft de inhoud van mijn weblog. Daarom werk ik eerst maar even wat losse eindjes weg. Dit tweeluikje ontstond door in de tuin wat te spelen met de scherptediepte …

Bloemen in de voortuin

Teruglopend van het perkje met de vele insecten aan de overkant van de weg, heb ik even gebruik gemaakt van de gelegenheid om een paar foto’s te maken van wat bloemen in de voortuin. Om te beginnen hingen daar de laatste bloemetjes van het vingerhoedskruid …

Langs het trottoir staat de witte hortensia al geruime tijd te bloeien met een overdaad aan bloemen. Dichter bij het huis staat een hortensia in verschillende tinten te bloeien …

De laatste blikvanger is de de vlinderstruik. In de achtertuin heeft hij nooit mooi gebloeid, hier in de voortuin lijkt hij zich meer op zijn gemak te voelen …

Een gouden greep

Begin vorig jaar heeft de gemeente zieke en zwakke bomen in onze wijk gekapt. Die bomen zijn intussen vervangen voor nieuwe exemplaren, en daar bleef het niet bij …

Ook de perkjes langs de weg en de parkeerplaatsen werden leeg gehaald. De groenblijvende, vaak stekelige planten werden vervangen door nieuwe beplanting …

Daar heb ik gisteren in figuurlijke zin eens wat de vruchten van geplukt. Nu de nieuwe beplanting is gaan bloeien, zijn de perkjes echt tot leven gekomen. Het wemelt er van de bijen, hommels en zweefvliegen. Daar heb ik gisteren even wat foto’s van gemaakt in het perkje naast onze auto …

Ik vind het een gouden greep van de gemeente. Dat mag ook wel eens gezegd!

Hoera Geslaagd!

Hij wist de spanning er lang in het houden met een herexamen, maar gistermiddag waren we dan toch getuige van de diploma-uitreiking van onze oudste kleinzoon …

Wij staan bepaald niet bekend als kerkgangers, maar omdat het Stedelijk Gymnasium in Leeuwarden de diplomering traditioneel organiseert in de Grote of Jacobijner Kerk, maakten we daar gisteren graag een uitzondering op. Aafje zag voorafgaand aan het officiële gedeelte kans om Tijmen t.g.v deze heugelijke gebeurtenis een gegraveerde pennenset te geven, zodat hij zijn diploma kon ondertekenen met een pen van pake en beppe …

Het zal na afloop ongetwijfeld nog lang gezellig geweest zijn, maar daar hebben wij ons niet meer aan gewaagd. Terwijl de gediplomeerde vandaag met een aantal vrienden begint aan een Interrail-avontuur, pak ik een rustdag …