Daarom verzuipt de rietsnijder!

Het wordt tijd om de mist, die hier de laatste dagen in figuurlijke zin is ontstaan rond het verzuipen van de rietsnijders, te laten optrekken. Om te beginnen pak ik er nog eens een foto bij uit de serie die ik op 12 februari in de mist heb gemaakt op de plaats waar in 2012 en 2013 kraanmachines en vrachtwagens ronkten …





De volgende foto’s heb ik vorige week vrijdag ongeveer op dezelfde plek gemaakt. Van het boerenland bij Wetering West is niets meer overgebleven, het gebied is veranderd in de grootste waterberging van de provincie Overijssel. Samen met het aangrenzende Wetering Oost is het één van de grootste gestuurde waterbergingsgebieden in Nederland geworden …





Er zijn waterbergingsgebieden die normaal gesproken droog staan, en die pas als waterberging worden gebruikt op het moment dat extreem veel heeft geregend. Dat is in Fryslân o.a. het geval met de retentiepolder It Eilân. Daarnaast zijn er waterbergingsgebieden waar altijd water blijft staan, en waar extra water wordt toegelaten bij extreem hoog water. In de nieuwe waterberging bij Wetering West staat altijd water, en dat water komt buiten de waterberging weer omhoog in het aangrenzende rietland…





Jetske schreef op haar weblog het volgende over de veranderingen rond Wetering: “In het voortraject rezen er vragen over wat dit plan voor gevolgen zou hebben voor de omliggende landerijen. Op een vergadering werd deze vraag gesteld door de eigenaar van een aangrenzend perceel. Het was ook meteen de laatste keer dat betrokkenen aanwezig mochten zijn. De vraag betrof de kweldruk. Kwel ontstaat door een ondergrondse waterstroom van een hoger gelegen gebied naar een lager gelegen gebied. Hoe meer doorlatend de grond is hoe meer water er doorheen stroomt. Omdat we in dit gebied te maken hebben met veengrond sijpelt het water gemakkelijk van dit watergebied naar de omliggende rietlanden van Staatsbosbeheer. In het voortraject heeft Waterschap Reest en Wieden, Staatsbosbeheer gewaarschuwd voor het ontstaan van kweldruk. “Staatsbosbeheer vond dit geen probleem”, aldus het Waterschap …”





Al met al kom ik tot de conclusies dat er bij een aantal logge overheidsinstanties achter de tekentafel weer prachtige plannen zijn bedacht, die ondanks bedenkingen en bezwaren van belanghebbenden weer ‘rücksichtslos’ zijn uitgevoerd. De boeren zullen vast goed zijn uitgekocht, maar met de rietsnijders die in de aangrenzende rietlanden hun brood moeten verdienen, is geen rekening gehouden. Het idee dat de hardwerkende rietsnijders hun zware werk in die voor de toerist zo idyllische omgeving puur uit hobby en liefhebberij doen, berust op een groot misverstand. De rietsnijders die ik ken, zijn voor 75-85% van hun inkomen afhankelijk van de rietteelt …





De logjes van de afgelopen dagen hebben duidelijk gemaakt, dat donkere wolken zich beginnen samen te pakken boven de rietsnijders. Er zullen waarschijnlijk nog heel wat vergaderingen en mogelijk zelfs juridische procedures nodig zijn om het tij te keren. Terwijl het toch niet zo moeilijk is, lijkt me …

Over het algemeen ben ik geen tegenstander van maatregelen om extra water te kunnen bergen, en ik sta ook niet bekend als een tegenstander van natuurontwikkelingsprojecten. Integendeel! Maar wanneer je als gevolg van dergelijke projecten mensen het brood uit de mond dreigt te stoten, dan tref je daar een nette regeling mee. Of je kiest ervoor om in dit geval de waterberging zo in te richten, dat je hem alleen hoeft te gebruiken op het moment dat het echt nodig, zodat de rietsnijder op een normale manier zijn werk kan blijven doen. Hoe dan ook, ploeterend als op de foto’s in mijn voorgaande logjes en als op de onderstaande foto’s, die ik voor de gelegenheid even van Jetske heb geleend (dank daarvoor!), kan de rietsnijder zijn werk niet blijven doen. Op dit moment heeft het er helaas alle schijn van dat men de kleine man hier laat verzuipen …




Grote ramp op kleine schaal

Jaap en Gerrie Meijer, die in een huis vlak buiten het Friese dorp Houtigehage wonen, zijn zwaar getroffen door de zware storm van vorige week maandag. Tot maandag stonden er veertig grote bomen langs de oprijlaan naar het huis, daarvan staan er na de storm nog maar twee overeind. Erf en tuin van de familie zijn veranderd in een slagveld dat zijn weerga niet kent. Het huis is alleen -kruip door, sluip door- te voet te bereiken, de telefoonlijn is dood en van het fijne gevoel van het wonen op het Friese platteland is niets meer over. De schade aan en het opruimen van de ongeveer 30 meter hoge bomen zal in de duizenden Euro’s lopen, want met een kettingzaag, een bijl en een kruiwagen begin je hier niets. De verzekering betaalt niet en de gemeente Smallingerland heeft nog niets van zich laten horen, want de bomen zijn particulier eigendom en liggen op particuliere grond …





Bij de aanblik van deze ravage springen de tranen je in de ogen, en dat is dan ook precies wat Jaap en Gerrie Meijer overkwam tijdens een interview met Omrop Fryslân TV. En daar kan ik me alles bij voorstellen … Sterkte!!

De eerste schaatsers bij de Hooidammen

Op 3 januari liet ik hier onder titel “Helemaal klaar!?” zien dat de gemeente Smallingerland bij de Hooidammen alvast borden en hekken had geplaatst om het verkeer van de te verwachten drommen schaatsers in goede banen te leiden. Dat leken toen bij maximumtemperaturen rond de 10 graden nogal voorbarige maatregelen, maar met ingang van morgen zal e.e.a. zeker van pas komen …





Nadat Leo Schuil en Jochem de Vries zich zondagochtend traditiegetrouw als eersten dit jaar op een dun laagje ijs op de Ryptsjerksterpolder hadden gewaagd om hun eerste rondjes te maken, was het voor mij vanmiddag tijd om eens te kijken of er al geschaatst werd op het ondergelopen land bij de Hooidammen …





Vlak nadat ik de warme auto had verlaten, zag ik in de verte de eerste schaatser al naderen vanuit de richting van Nationaal Park de Alde Feanen. Naar verluidt betreft het hier een marathonschaatser, die eigenlijk vanmiddag zijn trainingsrondjes had moeten maken op Thialf …





Maar ja, schaatsen in een hal met kunstijs blijft behelpen zodra er natuurijs ligt, en dus had hij een maat gebeld om de training maar te verplaatsen naar de maagdelijke ijsvlakte bij de Hooidammen …





Die trainingsmaat was intussen ook gearriveerd, en nadat ze even een paar woorden hadden gewisseld over de kwaliteit en de sterkte van het ijs, begon ook hij zijn schaatsen onder te binden …





Het ijs is nog dun, maar wel keihard en spiegelglad. Voor kenners van het gebied, die weten waar de wat diepere sloten door het ondergelopen land lopen en hoe ze die moeten oversteken, is het wel vertrouwd op zich hier op het ijs te wagen …





Voor de grote massa is het verstandig om in ieder geval nog één, bij voorkeur twee nachtjes te wachten, maar woensdagmiddag zal het hier ongetwijfeld krioelen van de schaatsers. Ik zoek dan bij voorkeur weer een rustiger plekje op …





Nu maar hopen dat de sneeuw, die nu al in het zuiden en midden van het land schijnt te vallen, hier in het noorden geen spelbreker zal zijn. Sneeuw hebben we de laatste winters genoeg gehad, wat mij betreft mogen de schaatsers nu vrij spel hebben.


UPDATE:

Wetterskip Fryslân en de provincie Fryslân willen in elk geval wel meewerken aan toenemende ijspret. Het waterschap begint vanavond met het stapsgewijs stilleggen van de ongeveer 1.000 gemalen in de provincie, zodat het water tot rust komt en het ijs verder kan groeien. De provincie heeft m.i.v. dinsdagavond 18:00 uur a.s. een vaarverbod afgekondigd. Alleen op de belangrijkste vaarroutes zoals het Prinses Margrietkanaal, het Harinxmakanaal en de vaarwegen naar Drachten en Heerenveen mag voorlopig nog gevaren worden. Als de vorst ook na deze week lijkt door te zetten kan de provincie eventueel een geheel vaarverbod afkondigen.

Helemaal klaar!?

De gemeente Smallingerland is er helemaal klaar voor, bij de Hooidammen zijn de borden en hekken alvast geplaatst …





Nu alleen het ijs nog, want voorlopig leent het weer zich er meer voor om even aan de waterkant te zitten dan om te schaatsen …





Gewoon even gezellig aanschuiven bij meneer de uil, misschien wil hij nog wel een berichtje over (rol)schaatsen voorlezen uit zijn Fabeltjeskrant