Vuurjuffers in actie

Gisteren heb ik mijn camera gericht op een paar objecten op grote afstand van de aarde, de maan op zo’n 384.954 kilometer en de zon op ruim 149 miljoen kilometer afstand. Voor de foto’s van vandaag blijf ik dichter bij huis …

Mede dankzij het nieuwe zonnescherm is het met dit weer een groot deel van de dag goed toeven op het terras. Toen ik er maandagmiddag zat, zag ik een vuurjuffer aan de achterkant van de vijver neerstrijken …

Niet veel later waren er twee vuurjuffers bezig met een workout op het blad van de waterlelie. Als het een beetje meezit, hebben we volgend jaar dus niet alleen jonge merels, maar ook uitsluipende juffertjes in de tuin … 😉

De mussencreche

De uitgebreide daksessie, die ik hier gisteren liet zien, heeft een mooi nestje tot gevolg gehad. Dat werd een maand later duidelijk. Eind mei, begin juni leek onze tuin af en toe wel een mussencreche …

De jongen voelden zich duidelijk meteen thuis in onze tuin. Ze maakten dartel gebruik van de speeltoestellen, zoals hieronder de oude druivenstam. Daar leek al meteen het musje over te worden geoefend …

Het voederhoekje was favoriet. Al dat spelen maakt hongerig, en dan is het fijn als je af en toe een extra hapje krijgt toegestopt van pa of ma …

En dat bijvoeren ging door tot op de speeltoestellen. Het tweetal hieronder voerde een steile wand act op, terwijl ze zich vastklampten aan de lisdoddes van cortenstaal …

Maar al snel gingen de jongen ook zelf op zoek naar voedsel. Nu de grote muur bijna is uitgebloeid, lijken de musjes die uitgebloeide bloemetjes wel lekker te vinden …

Mussen – the making of

Dat er onlangs jonge mussen in de tuin verschenen, verraste me niet. Toen ik eind april op een middag rond vier uur even de tuin in liep, hoorde ik een nogal heftig getsjilp op het dak …

Tussen de zonnepanelen zaten een paar huismussen op de warme dakpannen, die serieus werk maakten van hun gezinsvorming. Vele malen ging het mannetje zogezegd ‘musje over’. Verschillende keren maakt hij daarna een rondje om dan weer opnieuw te beginnen …

Toen de heer mus het na vele rondjes welletjes leek te vinden, was er zo te zien zelfs nog tijd voor een nagesprek. En zo worden jonge musjes dus gemaakt …

  • Videobeelden van de daad volgen nog … 😉

Nieuwe tuinbewoner

Het gaat landelijk nog steeds niet goed met de huismus. In onze tuin is daar echter weinig van te merken. Nadat ik eind april al getuige was van een tamelijk uitgebreide wip van een paar mussen op het dak, heeft een groep jonge mussen deze week de voederhoek in de tuin ontdekt. Dit is één van de jongelingen …

Zwevend door de tuin

Zachtjes door de tuin zweven, dat zou met dit weer nog het best voor me zijn. De waarschuwing van mijn specialist in november 2004, dat warmte en MS steeds minder goed samen zouden gaan, klinkt elk jaar in een warme periode nog na. Warmte krijgt sneller ieder jaar wat sneller greep op mijn lichaam. Daarom hebben mijn onderdanen gisteren rond het middaguur formeel protest aangetekend tegen het dagelijks aantal te volbrengen stappen gedurende de rest van deze week …

Om daaraan tegemoet te komen heb ik mijn glazen bol de rest van de dag maar wat door de tuin laten zweven, zodat ik zelf lekker op het terras in de schaduw kon blijven zitten. Daar hoefde ik maar af en toe een paar stappen te maken om de bol toch in de gaten te kunnen houden. En zo kan ik jullie de tuin ook nog eens op een andere manier tonen …

Grote muur in een kleine tuin

Eén van mijn favoriete planten in de tuin is de Grote muur

Het is een wilde plant die vooral op de zandgronden in het oosten van ons land te vinden is in loofbossen. Begin jaren 90 hebben we er een klein stekje van geplant op de oever van het kleine beekje, dat de eerste 20 jaar door onze tuin stroomde en zacht kabbelend in de vijver uitmondde. Intussen is de Grote muur uitgewaaierd over een groot deel van de tuin …

Afgelopen dagen heb ik er wat macrofoto’s van gemaakt, met en zonder insecten. En natuurlijk moest er ook een plaatje komen van de Grote muur met de heksenbol op de achtergrond …