De rietmaaier wordt gestart

Het kampement van de rietsnijders met een groene en een blauwe rietmachine en een tweepersoons schaftkeet …

Fotomaatje Jetske had in de verte al het geluid van een nadere boot gehoord. Ze stelde zich op bij de smalle vaart om daar rietsnijder Jan S. met haar camera te ontvangen …

Nadat wij kort kennis hadden gemaakt, liep Jan door naar zijn rietmachine. Nadat hij het zeil van de maaikop van de rietmaaier had verwijderd, liep hij naar de keet om een smeerpistool te pakken. Daarmee ging hij de machinerie kort te lijf. Nadat hij er nog even keurend naar had gekeken, werd het resultaat goed bevonden …

Daarna liep Jan naar Klaas Jan. Vanuit de verte keek ik naar het werkoverleg van de beide mannen. Na de opnamen die ik eerder die dag al gemaakt, had ik nog één batterij bewaard om ook wat van het werk van Jan S. vanuit de lucht te filmen. Eerst maar even afwachten waar hij zou beginnen …

Na afloop van hun korte overleg startte Jan zijn machine. Hij begon te maaien naast een bosrand aan de oostkant van het terrein. Intussen maakte ik Flip weer vliegklaar …

– wordt vervolgd

Rietsnijders op het ijs

Zoals de vaste volgers wel weten, heb ik in 2010 en 2011 door de seizoenen heen video-opnamen gemaakt van de werkzaamheden van een paar rietsnijders in de Weerribben. Tot mijn geluk en dat van de rietsnijders konden de mannen in januari 2010 een paar dagen maaien op het ijs. Dat heb ik ze sindsdien niet meer zien doen, dus met die opnamen ben ik nog steeds erg blij …

Nu er weer ijs op de vijver ligt en er in de loop van de dag weer sneeuw wordt verwacht, is dit een goed moment om de mooiste opnamen van de ‘Rietsnijders op het ijs’ nogmaals onder de aandacht brengen …

* De man in de groene jas is de schoonvader van rietsnijder Klaas-Jan, tevens de zwager van mijn fotomaatje Jetske

Jong geleerd

Ik heb het er hier wel vaker over gehad, veel rietsnijders in de Weerribben zijn op de een of andere manier familie van elkaar. Wij waren vorige week weer te gast bij rietsnijder Klaas-Jan, de man op de eerste foto. Klaas-Jan heeft het vak geleerd van zijn opa, en hij is een neef van mijn fotomaatje Jetske, die zelf de dochter is van een rietsnijder. Klaas-Jan werd die dag geholpen door een oom en een neef …

En natuurlijk was Klaas-Jan zijn kinderen er. Zijn dochter vermaakt zich een tijdlang prima als ‘chauffeur’ van de trekker. Klaas Jan zijn zoon stapt al bij zijn vader in het rietland rond sinds hij peuter was. Het kan verbeelding zijn, maar als dat knaapje in het rietland is, lijkt het hele kleine en speelse eraf te zijn. Terwijl hij druk bezig was met het afvoeren van de ruigte naar het vuurtje verderop, keek hij nog eens goed naar het kammen van het riet. Nog even, dan zou hij vast ook groot genoeg zijn om dat werk te doen, leek hij te denken …

Of het zo ver komt, is nog maar de vraag. De rietcultuur staat onder druk. De toekomst zal het leren …

Hoe mooi brons kan zijn!

In februari 2014 schreef ik een blogje over de gouden medaille van Jorrit Bergsma uit Aldeboarn op de 10 km schaatsen op de Olympische Winterspelen. Het hele dorp vierde het feest mee. Ik heb daar toen o.a. deze foto voor gebruikt …

Vandaag deed Jorrit opnieuw mee aan de 10 km schaatsen op de Olympische Winterspelen. Goud zat er ditmaal niet in voor de intussen 40-jarige schaatser. Maar de bronzen medaille die hij vandaag heeft gewonnen op de 10 km, lijkt Jorrit meer plezier op te leveren dan het goud uit 2014 …

In 2014 speelde er een relletje in Team NL waar Jorrit op de laatste dag de dupe van werd. We gaan zien wat voor vervolg het dit jaar krijgt …

Vuurtje stoken

Het was een drukte van belang in het rietland die middag. In het eerste deel van deze serie vertelde ik al, dat ook vrouwen en kinderen er waren. De vrouwen vertrokken na de lunch weer, maar de kinderen bleven. Terwijl er door de rietsnijders hard werd gewerkt, hielden vooral de jongens zich bezig met vuurtje stoken. Welk kind krijgt nou de kans om dat legitiem te doen? Met het verbranden van de ruigte is menig rietsnijder zijn carrière begonnen, denk ik. Eerst kijken, en daarna het vuurtje brandend houden …

Tot nu toe mogen rietsnijders in de Weerribben het riet‑ en maaiafval in de winter onder een speciale stookontheffing verbranden. Daar lijkt echter vroeg of laat verandering in te komen. De kans is groot dat het op enig moment als groenafval moet worden afgevoerd. Voor het milieu zal dat ongetwijfeld beter zijn, maar toch gaat er weer een stukje charme van het werk verloren, denk ik …

Grijs rietland

Het ging dus even mis met de drone boven het rietland. Jammer, maar het is niet anders. Ik heb er weer van geleerd en met een beetje geluk krijg ik nog wel een herkansing om ’t werk van de rietsnijders met de drone vast te leggen …

Om de nadruk te leggen op de grijsheid in het mistige rietland, heb ik een deel van de foto’s omgezet naar zwart-wit. Die wil ik jullie niet onthouden …

Weer aan het werk

Zo lang de machines zwegen tijdens de lunchpauze van de rietsnijders heerste er rust in het rietland. Even kwam er geen geluid van de trekker met de rietkammachine, en ook de ratelende rietmaaier deed er het zwijgen toe …

Maar lunchpauzes duren meestal niet lang in het rietland. Er moest nog even flink worden doorgewerkt om het al gemaaide riet van het land te halen, omdat er volgende week regen wordt verwacht. Zodra de hamburgers op waren, werden daarom de machines weer gestart om de ruigte uit het riet te kammen en het laatste strookje riet langs een sloot te maaien …

Terwijl Jetske werkoverleg leek te hebben met een aantal van de kinderen, besloot ik een poging te wagen om de drone te laten opstijgen …

– wordt vervolgd