Terug naar Heidehuizen

Precies een week later ben ik opnieuw naar Heidehuizen gereden. De eerste keer begonnen de herfsttinten net voorzichtig tevoorschijn te komen. De tweede keer was het alles goud wat er blonk in het bos …

Dat was ook deze beide dames duidelijk niet ontgaan. Terwijl de één foto’s maakte met haar telefoon, leek de ander haar de mooiste bladeren aan te wijzen. Ze waren zo enthousiast bezig dat ze niet in de gaten hadden dat ze het fietspad nogal blokkeerden …

Nadat we even hadden staan praten over hoe mooi de herfstkleuren waren, vervolgde ik mijn weg. Ditmaal had ik mijn loopfiets uit de auto getrokken, want ik wilde naar een plekje diep in het bos, waar ik drie jaar geleden voor het laatst was geweest …

Onderweg heb ik nog even lekker in de zon op een gevelde boom gezeten, waarvan de schors al helemaal was verdwenen. Mooi binnen bereik van mijn camera viel het zonlicht heel fraai op een aantal bladeren …

Niet veel later moest ik het geasfalteerde fietspad laten voor wat het was. Vanaf dat punt leidde een zandpad naar mijn eindbestemming en moest er gewerkt worden om vooruit te komen …

De laatste loodjes wogen zwaar daar, maar het was de moeite weer waard …

– morgen meer –

De herfst op zijn mooist

We hebben tot dusver een heerlijk rustige herfst met ongewoon hoge temperaturen, het is alleen zo jammer dat we er hier in het noorden de laatste tijd wat sneu vanaf komen voor wat betreft het aantal uren zon. Vorige week was het alleen zonnig op maandag, de dag waarop ik bij de Zwartendijksterschans was. Daarna moesten we wachten tot afgelopen dinsdag voordat het zonnetje weer volop scheen. Nadat ik een week lang op diverse weblogs uit zuidelijker en zonniger oorden de mooiste herfsttinten voorbij had zien komen, kwamen die kleuren nu eindelijk ook bij ons fraai tot hun recht  …

Rond half elf ’s ochtends vertrok ik dinsdagochtend om een mooie rit door de bosrijke omgeving van Beetsterzwaag en Bakkeveen te maken. Op een aantal plaatsen heb ik een tussenstop gemaakt om wat plaatjes te schieten. De eerste stop was bij Olterterp (foto boven). Vervolgens ben ik doorgereden naar Heidehuizen. Daar hing nog wat vocht in het bos, zodat ik er een tijdje heb lopen spelen met de lichtstralen die over en door de kleurige bladeren speelden …

Ook langs de Opsterlandse Compagnonsvaart heb ik de auto een paar keer in de berm gezet om wat foto’s te maken van het gouden lint op en aan de waterkant, zoals hier tussen Lippenhuizen en Hemrik …

De volgende stop was in de buurt van Bakkeveen, waar ik wat foto’s heb gemaakt van de struwelen en de afwisselend groene en roestbruine kleurschakeringen van de bomen die de Pûpedobbe omzomen …

Voor vandaag sluit ik af met een foto van een takje met fonkelende zilveren randjes, dat zomaar ergens in het bos in tegenlicht met zijn aftakelende herfstbladeren hing te pronken …