Art deco in Ault-Onival

– Virtueel naar Frankrijk 38 –

Belofte maakt schuld, en dus schotel ik jullie vandaag wat foto’s voor van een aantal bijzondere gevels in Ault-Onival, die voor een belangrijk toch wel als ‘art deco’ herkenbaar zijn …

Aan het eind van de 19e eeuw kon je binnen 3 uur vanuit Gare du Nord in Parijs naar Ault-Onival reizen. Zodra het tweelingdorp naam begon te maken, trokken er veel kunstenaars naar toe die zich lieten inspireren door het strand en de krijtrotsen. Ook voor de Parijse bourgeoisie werd het dorp een geliefde badplaats …

De staat van onderhoud van de panden varieerde in 2005 nogal. Op zoek naar foto’s van het dorp op internet heb ik het idee gekregen, dat er intussen een inhaalslag is gemaakt en dat veel van de villa’s aardig zijn opgeknapt. Het zou me niet verbazen als het – zeker in tijden van Corona – opnieuw een aanlokkelijke plaats is geworden voor Parijzenaars …

Als de allure van de oude badplaats ergens voelbaar is, dan is het wel in de straat waar ik de onderstaande foto’s heb gemaakt. Ik vind het echt erg mooie panden …

“Mooier wordt het eerst niet meer,” bedacht ik me toen ik was aangekomen bij ‘Sans Façon’, het roze huis op de onderstaande foto. Hier stond ik voor de keuze om terug te lopen door het dorp of om te kiezen voor het pad langs de krijtrots, waar we op de eerste dag langs waren gekomen …

– wordt vervolgd –

‘Les Loulous, ‘Cocorico’ en ‘Terminus’

– Virtueel naar Frankrijk 37 –

Vol goede moed begon ik mijn ochtendwandeling door Ault-Onival. Om mijn krachten zo goed mogelijk te verdelen, besloot ik eerst naar het hoogste deel van het dorp te lopen. Ik hoopte tot bij de vuurtoren te kunnen komen, maar dat bleek letterlijk en figuurlijk te hoog gegrepen te zijn. Ter hoogte van de kerk leek het me maar beter om weer langzaam af te dalen naar het dorp. Ik was tenslotte op pad gegaan om eens wat bijzondere geveltjes te bekijken, maar daarvoor moest ik toch echt weer een paar etages lager zijn …

De Chapelle Notre-Dame d’Onival werd in 1886 gebouwd. Verder naar het zuiden stond in Ault toen al de gotische kerk L’église St-Pierre uit de14e en 15e eeuw. Omdat dit te ver werd gevonden, nam een ondernemende zakenman einde 19e eeuw bij de geboorte van de badplaats Onival-les-Bains het initiatief tot de bouw van deze kerk, de Chapelle Notre-Dame d’Onival

Het strand van Onival werd rond 1870 ontdekt door Firmin Girard, een Parijse schilder, die de eerste villa bouwde op een kavel gelegen aan de huidige Rue de Saint-Valery. Vele kunstenaars vonden er sindsdien inspiratie voor hun strandgezichten en er werden veel fraaie villa’s gebouwd …

Hoewel het allemaal een verwaarloosde indruk maakte, ademde alles in dit dorpje de sfeer van vervlogen tijden uit. Vooral de art deco huizen doen je verlangen naar het Frankrijk van begin twintigste eeuw. De mooiste gevels bewaar ik voor morgen. Waar ik vandaag vooral de nadruk op wil leggen is dat de meeste huizen in Ault een naam hebben …

– wordt vervolgd –

In de crypte bij St. Laurent

– Virtueel naar Frankrijk 33 –

Om de rondgang door de kerk goed af te ronden, zijn we nog even afgedaald naar de crypte van de église ‘Notre-Dame en Saint-Laurent’. Wat we daar aantroffen vond ik toch wel heel bijzonder …

Aan het hoofd van de eregalerij ligt de heilige Laurent O’Toole, die hier in 1180 het tijdelijke voor het eeuwige verruilde en aan wie de kerk is gewijd. Verder treffen we hier een aantal prachtige sarcofagen van de adellijke familie Artois aan. Enfin, kijk zelf maar even rond …

– wordt vervolgd –

Onder hoge gewelven

– Virtueel naar Frankrijk 32 –

Aangezien de deur van de grote église ‘Notre-Dame et Saint-Laurent’ in Eu los was, hebben we van de gelegenheid gebruik gemaakt om ook even binnen rond te kijken …

Eu mag dan tegenwoordig een slaperig stadje zijn, de inwoners koesteren toch wel enkele ‘grote’ momenten uit het verleden. Al voordat deze kerk hier stond, trouwde trouwde William, Hertog van Normandië (de latere William de Veroveraar, Koning van Engeland) hier in 1040 met Mathilde, de dochter van de Graaf van Vlaanderen, om maar eens wat te noemen …

Koning Richard I van Engeland, bekend als Richard Leeuwenhart, liet in de 12de eeuw in Eu de stadsmuren bouwen. Jeanne d’Arc schijnt hier in 1430 als Engelse gevangene gepasseerd te zijn …

Maar het meest wordt de man van de glimmende buste hieronder er geëerd, Saint Laurent O’Toole, de aartsbisschop van Dublin. Hij stierf hier in 1180, terwijl hij op weg was naar Koning Hendrik II van Engeland. Hij werd in 1226 heilig verklaard. De kerk is daarom niet alleen gewijd aan Onze (Lieve) Vrouwe Maria, maar ook aan St. Laurent O’Toole. Morgen treffen we hem in de crypte onder de kerk nog eens …

– wordt vervolgd –

Bronnen: De goddelijke naam’ en ‘France Voyage’.

Notre-Dame et Saint-Laurent

– Virtueel naar Frankrijk 31 –

Op weg terug naar Ault hebben we een tussenstop gemaakt in Eu, een wat slaperig ogend stadje op een kilometer of 5 ten zuidoosten van Le Tréport …

Ik geloof niet dat Eu erg veel te bieden heeft, maar de monumentale ‘Notre-Dame en Saint-Laurent’, gebouwd tussen 1186 en 1240, was wel een tussenstop waard. Met zijn enorme formaat van 80 m lang, 17 m breed en 20 m hoog leek de kerk me overdreven groot voor het dorp …

We besloten eerst een rondje om de kerk maken, loop maar even op virtuele wijze mee …

– wordt vervolgd –

Bij de sluis van Le Tréport

– Virtueel naar Frankrijk 26 –

Waar een buitenhaven is, daar moet ook een binnenhaven zijn. En dat is bij Le Tréport dan ook het geval. Om te voorkomen dat die binnenhaven net als de buitenhaven droog valt bij laag water, is er een sluis aangelegd …

Op het moment dat wij er passeerden was er net een zwanenpaar aan het ravotten. Zoals wel vaker het geval is, leek hij er meer zin in te hebben dan zij …

Ik sluit af met de opvallend vrolijk gekleurde palen die de vaarroute aan de zeezijde van ’t sluiscomplex markeren …

– wordt vervolgd –

De buitenhaven van Le Tréport

– Virtueel naar Frankrijk 25 –

De wereld zag er heerlijk rustig en blauw uit, toen ik op dag vier ’s ochtends het balkon op stapte …

Die middag maakten we een ritje naar Le Tréport, een kleine havenstad en badplaats op ongeveer 10 km ten zuiden van Ault. Le Tréport ligt aan de monding van de rivier de Bresle, waar steile krijtrotsen fier boven de stad uitsteken …

Nadat we de auto aan de noordkant van het havencomplex hadden geparkeerd, wandelden we naar de overkant. Daarbij hadden we mooi zicht op de vele plezierboten die in de buitenhaven drooggevallen waren. Wachten op hoog water was de enige optie alvorens er weer koers gezet kon worden naar zee …

– wordt vervolgd –