De torenvalk die ik hier gisteren en ook vorige week al voor het voetlicht bracht, was echt een voorbeeldig model …
Nadat hij vanaf zijn prominente plekje in de top van een boom mogelijk ergens in het gras iets had gezien, vloog hij op. Enkele tientallen meters verderop bleef hij speurend naar prooi enige tijd biddend in de lucht hangen. Korte tijd later dook hij naar beneden, waar hij buiten zicht van de camera misschien een versnapering kon bemachtigen …
In de kerstdagen ben ik mijn foto-archief van dit jaar eens ingedoken om te bekijken wat daar nog in zit aan nog niet gepubliceerde foto’s …
Daarbij kwam ik onder andere deze serie tegen van een torenvalk, die het uiterste topje van een boom had uitgezocht om zijn jachtgebied in het oog te houden …
Een ouderwetse herfststorm genaamd Bella in plaats van ’n gezellig sneeuwstormpje tussen kerst en oud & nieuw …
Het is nu niet echt het ideaalplaatje wat ik me van de corona-eindejaarstijd had voorgesteld …
In plaats van een sneeuwwandeling heb ik vanmorgen een kuiertje door mijn foto-archief gemaakt …
Het was een mooi, maar fris weer, toen Aafje en ik op zondag 1 maart aan het begin van de middag in de auto stapten. De krokussen bloeiden gewoon alsof er niks aan de hand was …
En er was ook (nog) niks aan de hand. We passeerden achtereenvolgens de fiets- en voetgangersbruggen ‘de Slinger’ over de Zuiderhogeweg en ‘de Ring’ over de A7. Op de weg heerste de gebruikelijke zondagsrust. Dat het twee weken later ook op werkdagen gedurende langere tijd zo rustig zou zijn, konden we toen nog niet bevroeden …
Eenmaal op de plaats van bestemming kregen we het uitdrukkelijke verzoek om eerst het nieuwe uitzicht vanuit de kamers van de kleinzonen te bewonderen. Links het uitzicht in noordelijke richting, rechts dat in zuidelijke richting …
Pas toen een en ander was goedgekeurd mochten we ook de rest van het nieuwe huis bekijken. Ook dat kon onze goedkeuring wel wegdragen, waarna we met de gebruikelijke knuffel** afscheid namen …
** een knuffel … wat was dat ook weer …?
De donkere dagen voor kerst doen hun naam weer eer aan. Met het oog op de beperkingen die dit jaar rond de kerstviering gelden, zullen ze voor velen dit jaar zelfs extra donker aanvoelen. Ook de kerstdagen zelf lijken goeddeels donker en nat te verlopen. Maar ach, binnen blijven is toch het meest veilig tegenwoordig …
En het kan altijd nog erger. Denk maar eens aan de miljoenen vluchtelingen, die als Jozefs en Maria’s van huis en haard zijn verdreven en de kerst zonder dak boven hun hoofd moeten doorbrengen. En laten we deze kerstavond vooral ook even denken aan alle artsen, verpleegkundigen en andere zorgmedewerkers die ook dit kerstweekend weer in zwaar en benauwend veiligheidstenue zorgen voor de vele coronapatiënten rondom in ons land. Voor hen is de kerst dit jaar helemaal anders …
Enfin, hoe en waar dan ook:
Gezellige kerstdagen – Noflike krystdagen – Merry Christmas
In verband met het 75-jarig bestaan van de VN op 24 oktober, baadde het gemeentehuis van Smallingerland eind oktober in een zee van blauw licht. Omdat ik toen virtueel in Frankrijk zat, heb ik indertijd geen kans gezien om de foto’s te publiceren. Maar daar heb ik het volgende op gevonden …
Ik publiceer ze vandaag en dat is niet geheel toevallig. Ik draag ze op aan onze oudste kleinzoon, die vandaag de mooie leeftijd van 15 jaar heeft bereikt. En blauw is toevallig wel zijn lievelingskleur! Hartelijk gefeliciteerd Tijmen …
De agapanthus is natuurlijk al lang uitgebloeid, maar nog lang na de bloei stond hij aan het eind van de ochtend in het juiste licht regelmatig even te pronken …
Afanja's Weblog 