Een roofvlieg met prooi

In de laatste week van augustus zag ik een roofvlieg landen op een kozijn in de tuin. Waarschijnlijk gaat het om de gewone roofvlieg, want dat is één van de meest voorkomende roofvliegen in ons land. Als goed kijkt, kun je tussen zijn voorpoten een klein gevleugeld insect zien. Ik stoorde hem kennelijk bij de maaltijd, want nadat ik een foto van hem had gemaakt, ging hij er meteen vandoor …

Om toch wat over roofvliegen te kunnen vertellen, heb ik er even een paar foto’s uit mijn archief bij gepakt. Het gaat hier om verschillende soorten, want ons land telt zo’n 40 verschillende soorten roofvliegen, maar ze gaan allemaal op dezelfde manier te werk. Ze hebben allemaal een soort borstelsnor (foto linksonder) met daaronder een zuigsnuit (foto rechtsonder)

Met die zuigsnuit steken ze hun prooi en spuiten enzymen naar binnen, waarmee ze hun prooi verlammen en hun ingewanden laten verteren. De roofvlieg zuigt vervolgens de vloeibaar geworden inhoud van zijn slachtoffer door de zuigsnuit naar binnen. Op de laatste foto is te zien, dat hij daarbij ook prooien van wat groter formaat niet uit de weg gaat …

En dan nog even dit … de mens heeft niks te vrezen van deze roofvlieg met zijn zuigsnuit. Hij is er als de dood voor!

Een leliehaantje op de hosta

Toen ik in de laatste week van augustus weer eens een kleine rondgang met de camera door de tuin maakte, werd mijn aandacht getrokken door een klein opvallend vlekje op het blad van een van de hosta’s. Het was een leliehaantje, een mooi maar vervelend plaagdiertje. Leliehaantjes vreten grote gaten in de bladeren van planten uit de leliefamilie. De gaten in de bladeren van onze hosta zijn echter zoals altijd vooral te wijten aan slakken …

Een beschonken wesp

Om het verschil tussen de zweefvlieg en de wesp nog eens te laten zien, heb ik een fotoserie uit september 2012 uit het archief getrokken. Zoals dat vandaag nog steeds het geval is, was het ook toen al zo dat er regelmatig even een merel langs kwam om wat van de druiven te snoepen. Daarbij werden er dan ook vaak druiven losgetrokken die op het terras achterbleven …

Terwijl ik met mijn camera op het terras zat, zag ik op een bepaald moment dat de plaatselijke reinigingsdienst aan het werk ging. Een wesp had een overrijpe druif gevonden, en dat was duidelijk een spekkie naar zijn bekkie. Hij dook er letterlijk en figuurlijk op de kop in. Toen hij na enige tijd kennelijk genoeg had gehad, richtte hij zich wankelend op om zijn lange antennes te poetsen …

Vervolgens draaide hij zich om. Even lekker het erop dat hij het slecht met me voor had, maar àls dat al zo was, dan kreeg hij er de kans niet voor. Hij sperde zijn grote kaken wagenwijd open en stak zijn tong naar me uit. Een paar stappen zette hij nog in mijn richting, daarna stortte hij ineen, op zijn minst tijdelijk uitgeschakeld door een overdosis alcohol …

Dit alles zul je een zweefvlieg niet zien doen. Die lust geen druiven of ander fruit. Die heeft geen lange antennes om te poetsen en ook geen grote kaken zoals deze gewone wesp of limonadewesp. De zweefvlieg heeft zelfs geen angel om mee te steken. Maar hoe lastig wespen soms ook zijn, als opruimers verdienen zij ook hun plekje in de natuur. En zo lang je een wesp niet in de verdrukking brengt door naar hem te slaan, zal een wesp zelden steken.

Een paar zweefvliegen

Zweefvliegen zijn er in allerlei soorten en maten. In ons land komen ruim 300 zweefvliegsoorten voor. Het zijn mooie en onschuldige insecten. De snorzweefvlieg is daar een mooi en veel voorkomend voorbeeld van …

Veel zweefvliegen hebben de pech dat ze vaak worden aangezien voor wespen. Sommige mensen beginnen al heftig te molenwieken, wanneer ze op een meter afstand een vermeende wesp spotten. Dat zou best ook wel eens het geval kunnen zijn bij de onderstaande gewone pendelzweefvlieg, die ik half augustus op de klimop fotografeerde. Hij ziet er misschien gevaarlijk uit, maar hij doet geen vlieg kwaad. Een angel om eens flink mee te steken heeft hij niet en bijten doen ze ook niet …

Zweefvliegen danken hun naam aan de manier waarop ze zich door de lucht bewegen. Ze vliegen korte stukjes om dan plotseling te stoppen en ter plaatse in de lucht te blijven zweven. Als je dan een plotselinge beweging maakt, schieten ze ineens weg. In tegenstelling tot wespen hebben zweefvliegen korte en onbeweeglijke antennes. Zweefvliegen leven vooral van nectar en stuifmeel. Ze zijn dan ook vaak op bloemen terug te vinden en zijn niet geïnteresseerd in limonade.

    Voor de laatste foto van vandaag keren we terug naar de vijver. Daar zat een andere snorzweefvlieg op één van de bloeiende waterlelies …

    De oogjes van ’n schildwants

    Hoewel het karig gesteld is met veel insecten, weten groene schildwantsen onze tuin dit jaar goed te vinden. Het is ’t enige insect dat ik met een zekere regelmaat ergens in de tuin aantref …

    Vorige week kroop er eentje over de rand van een van de terrastafeltjes. Het beestje leek net zo nieuwsgierig naar mij als ik naar hem. Dat gaf mij de kans om een aantal fijne detailfoto’s van hem te maken …

    Zelfs de facetjes van zijn toch bepaald niet grote ogen zijn haarscherp te zien. Toen hij nog een klein beetje naar me toe draaide, stond ik plotseling oog in oog met een zee aan oogjes …

    Bloemetjes en bijtjes

    Het is al veel vaker gezegd, maar ik blijf het toch zeggen: het gaat ook dit jaar weer bar slecht met de insecten in onze tuin. Regelmatig loop ik speurend en spiedend gewapend met de camera een rondje door de tuin. De buit is vaak maar klein en meestal zelfs nihil. Maar omdat de aanhouder zo af en toe toch wel eens wint, blijf ik mijn rondjes met de camera door de tuin maken …

    Aafje heeft het me onlangs (bewust of onbewust) wat makkelijker gemaakt door een potje met kattenkruid op een van de terrastafeltjes te zetten. Zondagmiddag was het daar een komen en gaan van bijen, daarom ben ik er maar eens een kwartiertje lekker met de camera bij gaan zitten …

    Leven tussen de druppels

    Het lijkt wel feest. Nadat we hier in augustus al welgeteld 3 droge dagen op rij hebben gehad, en één dag met een maximumtemperatuur boven de 20°C dag, staat er vandaag alweer regen op het programma. Dat biedt mij mooi de gelegenheid om wat druppelfoto’s te publiceren, die ik vorige week heb gemaakt …

    Zit ik op een bepaald moment weer eens uiterst geconcentreerd druppels te fotograferen, stapt er ineens een groene schildwants van achter een blad tevoorschijn. Omdat ik hem niet had zien aankomen, deinsde ik zowaar even achteruit, toen ik hem plotseling vol in beeld had …

    Enkele dagen later zag ik ook nog wat kleine beestjes onder een blad met druppels hangen. Die waren wat minder schrikwekkend, want een stuk kleiner en verder weg … 😉

    En terwijl ik me tot slot richtte op de grote druppel op de laatste foto, eiste ook daar weer een heel klein insect de belangrijkste bijrol op …

    Zo zie je maar: water is leven!