Een vogeltje in ’t riet

Zoals vrijwel ieder jaar heeft de maand mei ook nu weer zoveel foto’s opgeleverd, dat ik niet weet wat ik eerst en laatst moet laten zien. En het gaat maar door, want ook de eerste dag van juni heeft ook al weer prachtige foto’s opgeleverd …

Vandaag laat ik even een paar foto’s zien, die ik op 25 april heb gemaakt in het rietland in de Weerribben. Daar hoorden Jetske en ik ’s middags een vogelgeluid boven het geruis van het riet uit komen. Na enig zoeken hadden we het vogeltje gevonden, toen was het nog de kunst om er tussen de zacht wuivende rietstengels een paar foto’s van te maken …

160525-1457x

Toen ook dat naar tevredenheid was gelukt, doemde de vraag op waar we nu eigenlijk naar stonden te kijken en te luisteren. Hij lijkt volgens mij het meest op een rietgors, maar dat strookt voor mijn gevoel niet helemaal met het geluid van zijn riedeltje ..

160525-1458x

In een poging om dat riedeltje hoorbaar te maken, heb ik ook nog even een stukje video opgenomen. Dat was tussen het riet nog moeilijker dan het maken van de foto’s, maar gaandeweg het filmpje komt het vogeltje wat scherper in beeld. Maar echt even fijn riedelen zat er op dat moment niet in …

Standvastig op één poot

Het heeft even geduurd, maar gisteren kreeg ik in de buurt van Soarremoarre (kaart Google Maps) rond het middaguur dan toch eindelijk voor het eerst dit jaar een tureluur voor de lens van mijn camera …

160531-1200xHij had op een paal te midden van het kruidenrijke grasland met op de achtergrond een koppel koeien nog een mooi fotogeniek plekje uitgekozen ook om voor me te poseren …

160531-1201x

Lange tijd bleef hij heel standvastig op één poot staan, totdat hij blijkbaar genoeg kreeg van het geklik van mijn camera … Toen kwam het tweede pootje erbij, waarna hij kort en krachtig afzette en op de wiek ging …

160531-1202x

Schorpioenvlieg verspeelt ’n juffertje

Sinds zo goed als alle struikgewas langs de paden aan de oostkant van het Weinterper Skar twee jaar geleden in opdracht van Staatsbosbeheer grondig zijn verwijderd in het kader van een natuurcompensatie-operatie, is het insectenleven er drastisch afgenomen. Waar ik tot twee jaar geleden regelmatig een keur aan insecten kon fotograferen, valt nu hoegenaamd niets meer te zien en te beleven. Vorige week vrijdag had ik echter geluk, op één van de laatste nog resterende struiken zag ik een manlijke schorpioenvlieg zitten. Dichterbij gekomen, zag ik dat hij met de restanten van een waterjuffer aan het slepen was …

160527-1301x

Is dat niet wat een grote prooi voor jou … ?

160527-1302x

Doe nou voorzichtig …? Straks ben je hem kwijt …

160527-1303x

Heb je ‘m nog …? Houd vast dan …

160527-1305x

Ja, nou is hij weg … Ik had je gewaarschuwd, hè … Nu heb je niks meer … stomkop!

Drieluik van een citroenvlinder

Nadat ik langs het noordelijke pad in het Weinterper Skar wat foto’s had gemaakt van het bont zandoogje en wat ander klein spul, ben ik eerst maar weer eens lekker op de welbekende afsluitboom gaan zitten. Een blik over mijn rechterschouder leerde dat de echte koekoeksbloemen het veld alweer aardig roze begonnen te kleuren.

Een uur of vier vóór de noodlottige val van Steven Kruijswijk in de Giro d’Italia, bedacht ik me dat die koekoeksbloemen eigenlijk wel mooi pasten bij de trui die Steven vandaag tegen zessen ongetwijfeld voorgoed voor zichzelf zou opeisen door de Giro van 2016 te winnen. Dat kon met een voorsprong van 3 minuten toch bijna niet meer mis gaan met de vorm waarin Kruijswijk verkeerde …

160527-1308x

Bijna … maar dat wist ik toen nog niet. En dus besloot ik wat foto’s te maken van de koekoeksbloemen die aan de overkant van de weg zachtjes wiegend in de wind in de berm stonden te pronken …

160527-1231x

Daar had ik vervolgens weer alle geluk van de wereld, want terwijl ik daarmee bezig was, dartelden er ineens twee citroenvlinders en een geaderd witje rond de echte koekoeksbloemen. Het lukte me om het onderstaande drieluik van een citroenvlinder op koekoeksbloemen te maken. En dat is dan uiteindelijk wel weer een mooi eerbetoon aan diezelfde Steven Kruijswijk, want die gele Lotto-Jumbo kleur staat hem ook prima en ik vind het onvoorstelbaar knap hoe hij gisteren ondanks zijn kwetsuren toch weer de strijd is aangegaan. Daarmee is een aloude stelling weer bewezen: wielrenners zijn bikkels, voetballers zijn watjes … 😉

Klikken om te vergroten:

Bont zandoogje in de zon

Gistermiddag kreeg ik zo rond het middaguur een paar maal de kans om een vlinder te fotograferen. Geloof het of niet, ik heb beide kansen ten volle benut …

160527-1239x

De eerste die wel even model wilde staan, was het bont zandoogje (Pararge aegeria), een hier veel voorkomende, tamelijk onopvallende vlinder …

160527-1241x

Jonge kievit in de wei

Gisteren had ik het genoegen weer enige tijd te worden rondgetoerd door mijn fotomaatje. Zo’n ritje als passagier bevalt me op zijn tijd wel. Het is best lekker om je ogen eens wat langer van de weg te kunnen houden en het landschap op een andere manier aan je voorbij te zien glijden. Ondanks het grijze wolkendek werd het weer een mooie en afwisselende rit …

160525-1206x

We hadden het er net over gehad dat het ook in de Kop van Overijssel tamelijk droevig gesteld was met het aantal weidevogels, toen Jetske links van het landweggetje waarover we rustig voort hobbelden een jonge kievit ontwaarde, die onder toeziend oog van pa of ma druk bezig was om zijn kostje bijeen te scharrelen …

160525-1208x

Het viel nog niet mee om het tweetal vanaf de passagiersplek door het geopende raam aan de bestuurderskant scherp in beeld te brengen, want de afstand was eigenlijk net wat te groot. Toch ben ik blij met deze foto’s, waarop het pluizige kuifje van het ijverige jong al te zien is …

160525-1210x

Met dank aan Jetske voor het onbaatzuchtig delen van deze waarneming, want als ik het me goed herinner, lag haar camera op dat moment onbereikbaar achter in de auto.