Ook vandaag bevinden we ons weer een kleine wereld …
Eerder deze week zette ik de auto op een mistige dag in de berm bij een weiland vol ganzen …
Meestal waggelen ze dan met z’n allen verder het weiland in, weg van de fotograaf, weg van de weg …
In dit geval steeg een groot aantal van de ganzen luid gakkend op om al snel als vage schimmen in de mist te verdwijnen …
Tijdens mijn ritje door het weidegebied ten westen van Drachten kwam ik gisteren o.a. langs De Veenhoop. Ten oosten van het dorp verdween dit rijtje wilgen aan de Kanaeldyk in de mist …
Aan de zuidkant van het dorp stonden een paar paarden te grazen in een stukje land, dat grenst aan het natuurgebied “De Kraenlânnen” …
De windmotor – nu grijs, maar normaal inktzwart – wordt gebruikt voor de bemaling van het gebied …
Een stukje verderop stond aan de Flearbosk nog een rijtje wilgen in de mist. Opvallend is dat deze wilgen meer blad lijken te hebben verloren dan de wilgen op de eerste foto …
Voordat ik vandaag -voorlopig voor het laatst- een half uurtje op bezoek ging bij de manueel therapeut om mijn rug nog eens goed te laten kneden, heb ik even een klein ritje gemaakt door het weidegebied ten westen van Drachten …
Hier en daar stond een groepje jongvee in de mist …
Als je op zo’n moment maar lang genoeg bij het hek blijft staan, dan krijg je na verloop van tijd vanzelf gezelschap …
Om te voorkomen dat het wat al te gezellig werd, ben ik maar opgestapt voordat de hele kudde om me heen stond, de therapeut verwachtte me tenslotte op de afgesproken tijd. 🙂
Voor de derde dag op rij is het hier grijs, grauw en kil, en de dames en heren van de diverse meteorologische diensten en instituten stellen de komst van het zonnetje hier in het noorden steeds weer een dag uit …
Afijn, het is nog steeds prima weer voor mijn filmmontageklus. Intussen heb ik 195 minuten ruw materiaal terug kunnen brengen tot 71 minuten. Er komt schot in, zodat ik morgen of vrijdag kan beginnen met het fijnere werk.
Het valt met deze klus overigens niet mee om geen rokertje te pakken …
Zoethout, dropjes, kaas en zoutjes zijn niet aan te slepen … ;-(
Over enkele weken rijd ik 30 jaar schadevrij. Dat zal wel geen bonus of iets van dien aard opleveren, maar het betekent wel dat het tijd is om mijn roze briefje weer te laten verlengen. Om te voorkomen dat ik dat vergeet tegen de tijd dat ik hopelijk weer helemaal in beslag wordt genomen door het ontluikend voorjaar, heb ik het vandaag à raison van € 37,00 maar even geregeld bij het gemeentehuis. Omgerekend is dat € 3,70 per jaar. Daar zou ik het toch niet graag voor willen missen …
Omdat ik toch onderweg was, heb ik er maar even een ritje langs mijn zuidwestelijke route aan vastgeknoopt. Veel was er niet te zien onderweg, het was hoofdzakelijk grijs. Dat ik niet mijn beste dagen doormaak, blijkt wel uit het feit dat drie torenvalkjes en een buizerd me te snel af waren voor een foto. Nee, ik ben niet scherp momenteel …
Even heb ik overwogen om een kuiertje in de Deelen te maken, maar verder dan de parkeerplaats ben ik niet gekomen. Zelfs de kortste route zou vandaag te lang zijn geweest. Met behulp van mijn onvolprezen archief kan ik met een paar foto’s van 30 november 2006 wel een sfeerbeeld voor jullie schetsen …
Het is wel mooi …
Maar ik ben nu toch echt aan wat zon toe …
Vorige week hadden we een grijze week hier in het noorden …
Het echt koude winterweer was geweken …
Maar de dooi wilde nog niet echt doorzetten …
Met een gemiddelde temperatuur van 0,7 ºC (normaal ca 2,6 ºC gemiddeld) was de eerste week van januari nog allerminst warm …
Op de weg was het af en toe nog akelig glad …
Het landschap was over het algemeen maar matig fotogeniek …
Daarom heb ik vandaag maar een aantal foto’s uit het archief geplukt van deze groep kleine zwanen en knobbelzwanen, die ik op 6 december aantrof in een weiland bij De Veenhoop.
Vandaag neem ik jullie nog even mee terug naar de mistige maandag aan het begin van deze week …
Terwijl ik aan het begin van de middag bij het strandje van Smalle Ee in alle rust wat winterse kleinoodjes aan het scoren was, werd de stilte plotseling verbroken …
Nog even snel een plaatje schieten van ingevroren katjes, en dan terug naar de waterkant …
Ik was precies op tijd om de boeg van een schip te zien opdoemen uit de mist, terwijl hij het ijs doorkliefde …
Met donderend geraas en indrukwekkende knallen trokken er tot de oever scheuren door het op en neer golvende ijs …
Er was weliswaar een vaarverbod afgekondigd in de provincie Fryslân, maar dat gold niet voor de vaarweg naar de haven Drachten, die blijft altijd zo lang mogelijk in gebruik.
Afanja's Weblog 