Klein, maar fijn

Dat mag best van onze vijver gezegd worden. Als je op het terras staat, moet je al naar beneden kijken, anders heb je kans dat je er overheen kijkt …

Groot is hij dus niet, maar dat is onze tuin ook niet. Het gaat ook hier echter niet om het formaat, maar om de inhoud. En daar mankeert weinig aan. Eerder liet ik al de bloeiende gele plomp en de waterlelies zien, vandaag kijken we even naar de kleinste bloeiende waterplant in onze vijver: de krabbenscheer

Als je ze ergens in de vrije natuur ziet, dan kun je de kleine bloemetjes nauwelijks zien. Voordeel van onze kleine vijver is, dat je planten en beestjes er altijd lekker dicht kunt benaderen …

Vandaag las ik op de website biovijver dat krabbenscheer een bijzondere eigenschap heeft, waarvan ik het bestaan nog niet kende. De plant scheidt een speciale stof uit in het water waardoor de groei van algen en wieren wordt onderdrukt. Dat is mooi en dat verklaart mogelijk ook dat wij veel minder last van algengroei hebben sinds de krabbenscheer hier elk jaar volop bloeit …

Ook de zuurstofplanten doen het goed. Een beetje te goed eigenlijk, want ze ontnemen het zicht op het overige leven in de vijver. Af en toe zie ik er eens een vis tussendoor schemeren en een enkele keer valt er een glimp van een salamander te zien. Misschien moet ik daar zo meteen maar eens wat van uit de vijver vissen. Het is er nu tenslotte nog niet te warm, en een kuier in de natuur zit er toch niet in vandaag …

Zomer aan de Leijen

Een telefoontje komt onderweg maar zelden gelegen. A belde vorige week precies op het juiste moment, ik was net uit de auto gestapt om een kuiertje te maken bij de Leijen. Terwijl ik vanaf het amper 10 meter verderop staande bankje zicht had op de trots van de Tike, hebben we enige tijd genoeglijk zitten bijpraten …

Daarna was het tijd om in beweging te komen en de korte kuier naar de vogelkijkhut ‘Blaustirns’ te maken …

Het paadje werd links en rechts omzoomd door een keur aan bloemen. De bloem van één van de gele lissen werd goed bewaakt door een soldaatje …

Het meertje lag er stil en verlaten bij. In één van de bomen midden in het water zat een aalscholver. Omdat hij net op het randje van het bereik van mijn camera zat, kon ik daar verder niet veel mee …

Een fuut dobberde rustig aan de kijkhut voorbij zonder mij ook maar een blik waardig te keuren. Een futendansje zoals twee jaar eerder op dezelfde plek, zat er helaas niet in. Saai, hoor …

Nog dichterbij was het wateroppervlak goeddeels bedekt met bloemen en bladeren van de waterlelie. Op het eerste gezicht een mooi beeld …

Als ik wat verder inzoom, ziet het er echter een stukje minder mooi uit. Het warme weer van de laatste weken is een katalysator voor algengroei. Het zal niet lang meer duren voordat de eerste zwemverboden i.v.m. blauwalg worden afgekondigd, vrees ik …