Zodra de temperatuur boven de 25 ºC komt, wordt het voor mij tijd om een koel plekje op te zoeken. Een ritje in de airco gekoelde auto biedt dan altijd uitkomst. Zo ook gistermiddag, toen het ineens enorm benauwd werd. Om alleen maar wat rond te rijden, dat gaat na verloop van tijd ook vervelen, daarom heb ik tegen drieën een tussenstop gemaakt bij de Leijen. Gewapend met mijn camera en een flesje water liep ik bij Doktersheide naar het prieeltje, dat met zijn voeten in het water staat …

Veel verkoeling was er bij het prieeltje niet te vinden, door het wegvallen van de wind lag het wateroppervlak er vrijwel roerloos bij. Er viel echter weer genoeg te zien ter afleiding. In de verte dobberde een visser op een bootje rond …

Een jong stel was gezellig wat aan het spelevaren …

Drie mensen in een bootje met de welluidende naam ‘BliidSkip’ voeren vlak voor het prieeltje langs. Normaal gesproken staat het Friese ‘bliidskip’ voor ‘blijdschap’, maar vrij vertaald is het in dit geval: BlijSchip …  😉

En het eilandje lag er stil en bijna rimpelloos gespiegeld bij …

Vlak voor het prieeltje zag het er allemaal een stuk minder idyllisch uit, er dreef een vieze groene laag algen tussen de bladeren van de waterlelies. Het leek wel snert … Ik had mijn scheikundedoos niet bij me, maar het zou best eens blauwalg kunnen zijn, want die werd een week geleden al aangetroffen in de Leijen bij Rottevalle. Ik heb een verfrissend potje pootje baden dus maar achterwege gelaten …

Zie je nou wel …? Dat komt ervan met die hoge temperaturen … het is snertweer …   😉

Gelukkig is de verkoeling intussen ingetreden, als het een beetje meezit zijn de Leijen en ik over een paar dagen weer helemaal de oude.   🙂