Wie in het Friese Nijega om wat voor reden dan ook even wil zitten, die kan dat doen op een behoorlijk in het oog springend bankje in het plantsoen …
Nadat het geheel vorig jaar van een nieuw laagje verf is voorzien, staat er – na de roodbonte koe van vroeger – tegenwoordig een wat donkerder getinte koe op de vermoeide voorbijganger te wachten …
Morgen nemen we nogmaals een kijkje in het plantsoen van Nijega, dan richt ik het vizier op hetgeen nu uiterst rechts in beeld te zien is …
Zo af en toe bekruipt mij de behoefte om weer eens wat bekende geuren uit mijn jongste jaren op te snuiven. Nu hebben we in Fryslân natuurlijk genoeg boerenbedrijven waar ik dat in potentie wel zou kunnen doen, maar om nou zo maar een willekeurig erf op te stappen om wat geuren op te snuiven, dat doe je niet zo snel. Ik prijs me dan ook gelukkig, dat ik – sinds ik een jaar of acht geleden via mijn weblog kennis heb gemaakt met Hendrika en haar boer – welkom ben op hun boerderij in het zuidoosten van Drenthe. Het is even een stukje rijden, maar dan ben ik er ook meteen even een dagje uit …
Donderdag ben ik die kant weer eens op gegaan. Nadat we onder het genot van een lekker bakje koffie genoeglijk hadden bijgepraat, heb ik – deels samen met Hendrika – een rondgang over het bedrijf gemaakt om wat welbekende geuren op te snuiven en het vee te bekijken. Zodra ik de stal betrad, werd ik welkom geheten door een ontvangstcomité (zie bovenstaande foto).
Op gepaste afstand daarachter stond ze me op te wachten … Kompas Olga 931 …
Op majestueuze wijze stond ze helemaal achter in de stal tussen de hekwerken door te kijken. Volgens de boerin is Kompas Olga 931 een doorsnee koe van 5 jaar oud, die nooit zo opvalt in de koppel. Mij viel ze die dag wel degelijk op. Bijna hooghartig leek ze me van top tot teen te nemen. Ze leek me het gevoel te willen geven alsof ik bij haar op audiëntie was … wat een prachtdier … 🙂
Gedurende de rest van de rondgang heb ik de geuren van het boerenbedrijf weer volop kunnen opsnuiven, en heb ik onder andere kunnen genieten van de worstelpartij van de boerin om een de avond daarvoor te vroeg geboren kalfje te laten drinken. En bovenal was het goed om weer eens goed en gezellig bij te praten. Met dank aan Hendrika en haar boer!
Vandaag een paar foto’s die ik eerder deze week heb gemaakt tijdens een ritje en een korte fotokuier bij de Leijen …
Today some photos I made earlies this week during a ride and a short stroll near lake Leijen …
Vlak bij de Leijen een spel van zon en schaduw over een weiland met koeien …
Near lake Leijen a play of sun and shadow over a pasture with cows …
Bij de Jan Durkspolder had een koe een hek omver gegooid, ze stond gemoedelijk langs de weg te grazen, toen ik passeerde. Ze was nogal verontwaardigd toen ik haar van de weg terug het weiland in stuurde … 🙂
Near the Jan Durkspolder a cow had knocked over a fence, she was grazing leisurely along the way, when I passed. She was quite indignant when I sent her back into the meadow … 🙂
Wil je meer Skywatch foto’s zien? Gewoon even op het logo klikken …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …
Maak er een mooi weekend van!
Wishing you all a wonderful weekend!
In het kader van Aafje’s vakantie die maandag is begonnen, èn in het kader van het onderhouden van de goede betrekkingen met de boerenstand, hebben we afgelopen donderdag samen met Jetske weer eens een bezoekje gebracht aan Hendrika en haar boer in het verre zuidoosten van Drenthe. Het werd een lange en gezellige dag …
Nadat we onder het genot van koffie en een meegebrachte Friese versnapering hadden bijgepraat over de ditjes en datjes des levens en de gang van zaken op de boerderij, maakten we een rondgang over het bedrijf om letterlijk en figuurlijk de geur van het boerenleven weer eens op te kunnen snuiven. Ondanks alle nieuwe ontwikkelingen op het boerenbedrijf werd het voor mij weer een feest van herkenning, die ook ditmaal weer mooie jeugdherinneringen opriep …
Zaken als een lage melkprijs, een Russische boycot van Nederlandse (zuivel)producten en dreigende mest- en fosfaatbeperkingen, die het boerenbedrijf momenteel hinderen, waren in mijn jeugd op de boerderij nog niet aan de orde. Met het oog op deze zaken hebben we getracht de boer en boerin bij het hartelijke afscheid nog maar eens een extra hart onder de riem te steken …
We hebben deze gezellige en warme dag afgesloten op het terras bij de vijver in Jetske’s tuin, waar Jetske haar eega ons nog tot diep in de avond verwende met een paar heerlijk koude pilsjes en diverse lekkere hapjes. Al met al was het niet verwonderlijk dat ik gisteren zo ongeveer de hele dag voor pampus heb gelegen, maar dat was het ook ditmaal weer alleszins waard. Een woord van dank aan alle betrokkenen lijkt me hier dan ook zeker op zijn plaats. Bij deze! 🙂
Het is en blijft een mooi gezicht om koeien in de wei te zien. Als die koeien dan ook nog eens hoorns blijken te dragen, levert dat helemaal fraaie plaatjes op. Het beeld wordt tot slot helemaal afgemaakt door kalfjes die in het weiland bij moeder mogen drinken …
Dit zijn dan ook geen melkkoeien, zoals Hendrika vanmorgen al in reactie op het vorige logje schreef. Deze koeien worden enkel gehouden voor de vleesproductie. Nu niet meteen allemaal zeggen dat dat zielig is, want deze dieren hebben tot hun dood een prima leven in de wei …
Waar kun je op een grijze junidag als kalf nou het best liggen …?
Natuurlijk, lekker dicht tegen je stoere en lieve mama aan in de wei … 🙂
Eigenlijk had ik de auto in de berm laten uitrollen, omdat er een stukje verderop een grutto op een dampaal stond te pronken. Op het moment dat de auto tot stilstand kwam, vloog de grutto echter op …
Tot mijn geluk streek er vrijwel meteen een kwikstaartje op de paal neer. Als een volleerd model liet het vogeltje me beide zijden zien. De grazende koe op de achtergrond kreeg ik er als bonus bij …
Afanja's Weblog 