Vanmiddag heb ik even een ritje gemaakt door de ijzige mist die over het Friese land hing.
Bij Poppenhuizen-Warniahuizen zat het torenvalkje weer op zijn favoriete uitkijkpost.
Nadat ik de auto rustig had laten uitrollen, keek het schrandere dier me met een eigenwijze blik aan …
“Zal ik jou eens een poepie laten ruiken …?”, leek hij te willen zeggen.
En hij voegde meteen de daad bij het woord …
Daarna draaide hij zich weer om zonder me nog een blik waardig te keuren …
Omdat het ook vandaag weer grijs en miezerig is, èn omdat ik vanmiddag een afspraak heb met het creatieve duo achter J&R Producties, blik ik hier nu toch maar even terug op afgelopen maandag. Het kuiertje in de tuin van Huize Olterterp was maar kort geweest, daarom had ik nog wel wat energie over voor een tweede kuiertje. Het was tenslotte mooi weer, en dat moet je zeker in deze tijd van het jaar volop meepakken. Daarom ben ik nog maar even naar het enkele kilometers verderop gelegen Weinterper Skar gereden …
Zoals vrijwel altijd zat er ook nu weer een steenrode heidelibel lekker in het zonnetje op de paal van Staatsbosbeheer, naast het pad dat naar de dobbe aan de noordkant van het gebied leidt …
Ik koos ditmaal voor het pad aan de zuidkant van de weg. Er viel onderweg nog genoeg te beleven, want ook op het pad zaten nog meerdere libellen. De meeste vlogen op zodra ik in de buurt kwam, maar eentje wilde nog wel even op de foto. Helaas voor de libel: die foto is vandaag niet door de ballotage gekomen. We naderen intussen het eerste vennetje …
Als we de twee dode bomen rechts van het pad hebben bereikt, zijn we bij het vennetje aangekomen. De lucht leent zich op dat moment net even goed voor een tegenlichtopname …
Nog een klein stukje verderop staat aan het eind van het eerste vennetje een van mijn favoriete bankjes. In de zon en uit de wind was het er maandagmiddag goed uit te houden …
Hoe lekker het er voor de tijd van het jaar ook zat, uiteindelijk moest ik toch weer huiswaarts. Met de zon in de rug is nu toch wel goed te zien dat de herfst toch wel degelijk zijn intrede heeft gedaan …
Bijna terug bij de auto kon ik het niet laten om nog even neer te knielen bij een zweefvlieg die zijn kostje bijeen scharrelde op een biggenkruid bloemetje …
Helemaal terug op het beginpunt werd ik opnieuw opgewacht door een steenrode heidelibel. Dit exemplaar had de afsluitboom als uitvalsbasis gekozen. Zou dit dan echt de laatste libel geweest zijn die ik dit jaar heb gefotografeerd …? Nu er voor de komende dagen opnieuw hogere temperaturen zijn voorspeld, heb ik daarover zo mijn twijfels …
Twee kuiertjes op één dag … dat was meteen weer wat al teveel van het goede, merkte ik toen ik even later weer bij de auto was. Omdat het zonnetje op dat moment weer volop scheen, ben ik eerst maar eens even lekker op de afsluitboom aan het begin van het pad gaan zitten. Even genieten van een rokertje en mijn benen wat tot rust laten komen …
Al snel kreeg ik gezelschap van een heidelibel die neerstreek op een van de palen waar de afsluitboom aan vast zit. Omdat het wel eens een van de laatste libellen kan zijn die dit jaar voor me willen poseren, heb ik mezelf toch maar weer even overeind gehesen om de camera in positie te brengen …
Nadat ik even wat te dicht bij hem was gekomen voor het bovenstaande portret, verhief de libel zich even van zijn zonnige plekje. Terwijl ik terug schoof naar het midden van de afsluitboom, streek de libel even later neer op de zijkant van de paal. Het spreekt voor zich, dat het beestje ook daar niet veilig was voor mijn camera …
Rest nog de vraag om wat voor heidelibel het hier gaat. Ik twijfel tussen de bruinrode heidelibel en de steenrode heidelibel.
Wie het weet, mag het zoals altijd zeggen …
Afanja's Weblog 