Zodra hij buiten was zette Pepijn gistermiddag koers naar de vijver. Daar klampte hij zich meteen vast aan het hekje dat we vorige week speciaal voor zijn komst bij de vijver hebben geplaatst …
Een tijdlang was hij -veilig achter het hekje- volledig gefocust op de “… isjes in de water … water nat …”
Het was toch wel een fijn plan, dat hekje … 🙂
Dit olijke en ondernemende ventje komt volgend weekend bij pake en beppe logeren. Dat is natuurlijk niet voor het eerst, maar tot nu toe bewoog hij zich tijdens de logeerpartijtjes met name kruipend voort en waren we veelal aangewezen op activiteiten binnenshuis. Nu hij inmiddels zo vlug als water is en hij graag buiten speelt, wordt het tijd om maatregelen te nemen om hem te beschermen tegen het water …
Toen Tijmen anderhalf tot vier jaar was, hadden we een hek rond de vijver staan, dat heb ik een paar jaar geleden weg gehaald, omdat zo’n hek bepaald geen aanwinst is in de tuin. Nu Pepijn definitief tot de klasse der tweevoeters is gaan behoren, heb ik vanmorgen toch maar weer wat paaltjes in de grond geslagen …
Vervolgens nog een stukje gaas er tegenaan en klaar was pake …
Toegegeven, het is ook ditmaal geen verrijking van tuin en vijver, maar het is wel een stuk veiliger …
En ach, door het gaas heen kijkend zijn de waterlelies nog goed te zien, zo lang het duurt …
En ik heb ditmaal aan de andere kant van het hek zoveel ruimte vrij gelaten, dat ik daar nog net eens even kan gaan zitten om een macro-opname te maken …
Na de daas met zijn kleurige en harige ogen, die ik hier gisteren liet zien, gooi ik er vandaag nog een insect met harige ogen tegenaan …
Dit exemplaar heb ik net als de daas vorige week dinsdag gefotografeerd, maar in tegenstelling tot de daas -die zijn domicilie in het Weinterper Skar had- zat dit harige beestje in onze tuin op het al nauwelijks minder harige blad van een papaver …
De daas was wel als zodanig herkenbaar, met dit beestje is dat een ander verhaal. Het lijkt mij wat een hommelachtige zweefvlieg, maar wellicht is er een kenner die hem met behulp van de onderstaande foto weet te determineren …
Als dank voor het op naam brengen, geven dit harige insect en ik t.z.t. een staande ovatie. Kijk, hij is alvast aan het oefenen … 😉
Na drie kansloze nederlagen op rij keert het Nederlands elftal vanmiddag roemloos en met stille trom huiswaarts …
Uithuilen en opnieuw beginnen, de oranjeprullaria kunnen voorlopig weer worden opgeruimd …
Mij krijgen ze niet gek, ik richt de blik vol goede moed al vast op het geel van de Tour de France …
Na de buien van vanmorgen komt de zon hier voorzichtig tevoorschijn, ik zal eens kijken of er in de tuin nog iets te beleven valt …
Tijdens een van mijn rondjes door de tuin trof ik vorige week dit monstertje aan …
Het lijkt me een roofvlieg, maar ik heb geen idee welke, want daar zijn nogal wat soorten van …
Welke soort het ook is, hij was in elk geval erg bereidwillig om tweemaal uitgebreid voor me te poseren …
Daardoor lukte het om hem tot in de kleinste details te portretteren …
Toen ik gistermiddag de foto van het waterige nagelkruidbloemetje publiceerde, had ik al het idee dat er iets mankeerde. Het zat niet helemaal goed met het oranjegevoel. Toen ik vanmiddag even een rondje door de tuin maakte, wist ik ineens waar het aan lag, in tegenstelling tot voorgaande edities bloeiden de papavers in onze tuin nog niet op de dag van de eerste wedstrijd van het Nederlands elftal …
Ook vandaag houden ze allemaal hun knoppen nog stijf gesloten, zodat er momenteel nog een gebrek aan natuurlijk oranje is in ons tuintje. Maar dat kan nooit lang meer duren, want vanmiddag zat de eerste nimf van een struiksprinkhaan al op één van de knoppen. Deze nimfjes zijn al jarenlang vaste bezoekers van onze papavers, als zij er eenmaal zijn gaan de knoppen ongetwijfeld ruim voor de volgende wedstrijd open …
Omdat Oranje woensdag alles uit de kast zal moeten halen om de Duitsers te verslaan, lijkt het me goed dat onze manschappen een voorbeeld nemen aan deze eerste nimf van de struiksprinkhaan. Kijk eens naar dat vreemde bekkie, dat straalt toch meteen gif uit …
En ook om het vizier op scherp te krijgen, kunnen onze jongens nog wel wat van dit nimfje leren, want er ontgaat het beestje zo te zien niets met die bolle facetogen …
Woensdag de knoppen open, zodat er stralende oranje bloembladeren tevoorschijn komen, dan komt het helemaal goed. 🙂
Er is altijd wel wat te klagen …
Terwijl de bondscoach in het warme Charkov aan de vooravond van de eerste wedstrijd van Oranje op het EK klaagde over het gras … het is te lang, het is stroef en het is te droog … hangt het oranje er hier maar koud en waterig bij …
Afanja's Weblog 