Een verrassende sneeuwbui

“Die (sneeuw)bui schuift waarschijnlijk net ten oosten van ons langs,” bedacht ik me terwijl ik rond elf uur vanmorgen kijkend naar de Buienradar aan de koffie zat. Even later begon het echter toch te sneeuwen …

150204-1125x

Al snel kleurde ons tuintje goeddeels wit …

150204-1130x

Blijkbaar had de bui zijn koers toch wat naar het westen verlegd, want het sneeuwde flink door, zodat er na een uurtje toch een centimeter of 4 lag …

150204-1200x

Kort na de sneeuwbui leek er aan het hekje rond de vijver zachtjes wat vitrage in de wind heen en weer te wiegen …

150204-1136xx

Verder dan de tuin ben ik helaas niet gekomen, daarvoor hadden mijn benen vandaag weer eens te weinig draagkracht en plaagde mijn rug me teveel.
Volgende keer maar weer beter dan!

Pepijn ontdekt de vijver

Zodra hij buiten was zette Pepijn gistermiddag koers naar de vijver. Daar klampte hij zich meteen vast aan het hekje dat we vorige week speciaal voor zijn komst bij de vijver hebben geplaatst …

Een tijdlang was hij -veilig achter het hekje- volledig gefocust op de “… isjes in de water … water nat …”

Het was toch wel een fijn plan, dat hekje …    🙂

Minder mooi, wel veiliger

Dit olijke en ondernemende ventje komt volgend weekend bij pake en beppe logeren. Dat is natuurlijk niet voor het eerst, maar tot nu toe bewoog hij zich tijdens de logeerpartijtjes met name kruipend voort en waren we veelal aangewezen op activiteiten binnenshuis. Nu hij inmiddels zo vlug als water is en hij graag buiten speelt, wordt het tijd om maatregelen te nemen om hem te beschermen tegen het water …

Toen Tijmen anderhalf tot vier jaar was, hadden we een hek rond de vijver staan, dat heb ik een paar jaar geleden weg gehaald, omdat zo’n hek bepaald geen aanwinst is in de tuin. Nu Pepijn definitief tot de klasse der tweevoeters is gaan behoren, heb ik vanmorgen toch maar weer wat paaltjes in de grond geslagen …

Vervolgens nog een stukje gaas er tegenaan en klaar was pake …

Toegegeven, het is ook ditmaal geen verrijking van tuin en vijver, maar het is wel een stuk veiliger …

En ach, door het gaas heen kijkend zijn de waterlelies nog goed te zien, zo lang het duurt …

En ik heb ditmaal aan de andere kant van het hek zoveel ruimte vrij gelaten, dat ik daar nog net eens even kan gaan zitten om een macro-opname te maken …

Roodoogjuffers

Het is weer hollen of stilstaan met het weer momenteel. De afgelopen drie dagen bleef de maximumtemperatuur hier steken bij respectievelijk ruim 13, 14 en 16 graden. Vandaag steeg het kwik ineens tot ruim 25 ºC. Dat was mij meteen weer warm genoeg. Aan het begin van de middag heb ik even een kijkje in het Weinterper Skar genomen, maar daar was het me toch echt wat te warm, te meer daar het bankje bij de dobbe vol in de zon stond. Ik heb er natuurlijk wel wat foto’s gemaakt, maar die bewaar ik eerst nog even …

Om wat verkoeling te vinden, ben ik bij It Skar vandaan naar de Leijen gereden. Nog voordat ik bij Doktersheide het paadje dat naar het prieeltje leidt had betreden, zag ik een eerste onderwerp op een pompeblêd zitten …

Er vlogen talrijke roodoogjuffers rond, en enkele daarvan waren wel bereid om even te poseren …

Zijn ze niet prachtig met die vurig rode ogen …!?
Morgen nog wat roodoogjuffers. Dan zal in een huiveringwekkende scène te zien zijn, dat zelfs de juffertjes blijkbaar wel erg heet waren …