Ik heb eerlijk gezegd geen idee wat voor vlieg dit is …

Maar ik weet wel dat hij op een in de wind heen en weer wiegende boterbloem zat …

Ik heb eerlijk gezegd geen idee wat voor vlieg dit is …

Maar ik weet wel dat hij op een in de wind heen en weer wiegende boterbloem zat …

Toen ik vorige week zaterdag na afloop van een fotokuier in het Weinterper Skar terug kwam bij de auto, zat er een zwarte heidelibel op de linker buitenspiegel …

Stapje voor stapje dichterbij komend, maakte ik een paar foto’s van de libel, die er aan zijn rafelige vleugels te zien al heel wat vlieguren op had zitten …

Net toen ik dacht wel genoeg foto’s te hebben, streek er een vlieg naast de libel neer, zodat jager en prooi gezellig naast elkaar in het zonnetje zaten …

Nog even een paar foto’s die ik maandagmiddag heb gemaakt in het Weinterper Skar …

Terwijl ik op het noordelijke pad wat langs de schermbloemen struinde, zag ik ineens een wonderlijk insect zitten …

Dit vreemde schepseltje lijkt het midden te houden tussen een vlieg en een vlinder …

Kijk eens naar dat kopje en dat bekje met die lange tong … dat doet toch echt aan een vlinder denken …

En dan die opvallende, doorschijnende vleugels … heel apart …

Wie weet wat voor beestje dit is mag het zeggen, want ik heb de naam niet kunnen vinden …

Echt bijzondere insecten kom ik in ons tuintje niet zo gek vaak tegen. Maar onder het motto ” het hoeft niet altijd bijzonder te zijn om toch mooi te kunnen zijn”, geef ik mijn ogen tijdens elk rondje door de tuin goed de kost. En ik loop vrijwel nooit zonder mijn camera de tuin in …

Zo zag ik afgelopen zondagmiddag dit zweefvliegje aan een bloemetje van een geranium hangen. Tot mijn grote geluk was het beestje niet schrikachtig aangelegd, zodat ik behalve het bovenstaande zijaanzicht ook een mooi ondersteboven frontaal portretje kunnen maken. In zekere zin is het zelfs een selfie, want als je goed kijkt, dan zie je mij weerspiegeld in het linkeroog van de zweefvlieg …

Gistermiddag heb ik mijn tijd wat verdeeld tussen tv en terras, zodat ik kon genieten van het mooie weer zonder dat ik die prachtige overwinning van Pieter Weening in de Giro hoefde te missen …

Natuurlijk ging de camera bij ieder rondje door de tuin mee. Echt veel viel er niet te zien, maar het silhouet dit harige sujet dat zich enige tijd ophield op de yuka, vond ik toch wel de moeite waard …

Zodra hij in de smiezen had dat ik hem met mijn camera ‘onder schot’ hield, stak hij zijn voorste pootjes gedwee omhoog …

Een kwartiertje voordat ik dinsdagmiddag de scène van de gewone krabspin en de johanneskever voor mijn camera kreeg, had ik langs het noordelijke pad iets aan het fluitenkruid zien hangen …

Toen ik wat beter keek, zag ik dat het een roofvlieg was, die een andere vlieg in zijn klauwen had gekregen. Kijk eens naar die imposante poten, waarmee hij de vlieg in bedwang houdt en waarmee hij zichzelf vastklampt aan het fluitenkruid …

Luttele seconden nadat ik de laatste foto had gemaakt, vloog de roofvlieg met zijn prooi weg …

Je staat er af en toe versteld van hoe diep sommige insecten in een bloem kunnen duiken om er wat lekkers uit te halen. De onderstaande vlieg hoeft op deze schermbloem niet diep weg te duiken, maar vanaf de zijkant is wel mooi te zien dat hij daar wel toe in staat is. Het lijkt wel alsof hij een slurfje heeft waarmee hij een grote diepgang kan bereiken …
