Ruïnes in de rimboe

Terwijl ik al even op het hoogste punt in de Ecokathedraal stond, bevonden de beide vrouwen zich nog een stuk lager op de heuvel …

Het was zo te zien opnieuw gelukt om interessant natuurlijk materiaal te vinden …

Korte tijd later zag ik Jetske dichterbij komen met de uitgedroogde bloem van een berenklauw …

Nadat we even met zijn drieën naar de koeien in het weiland aan de voet van de heuvel hadden staan kijken, begon ik alvast aan de afdaling …

Een verdieping lager had ik mooi zicht op de gezusters en de hen omringende ruïnes …

Afijn, kijk maar even mee. Ik loop intussen rustig door naar de volgende fotogenieke plek …

– wordt vervolgd –

36 gedachten over “Ruïnes in de rimboe”

  1. Prachtige foto’s, Jan. Het is een unieke pek, waar je geen genoeg van kan krijgen.
    Het zal er nu heel anders uitzien, maar hier zien we nog een groene weelde.
    Hartelijke groeten van Zem.

    • Ja, het zal er nu vrij triest uitzien, denk ik. Ik heb de mooiste herfstsfeer er ook gemist dit jaar. Maar zoals je zegt, ik kan er geen genoeg van krijgen.
      Groeten terug vanuit een grijs en kil Drachten.

  2. prachtig Jan, en zo lekker droog, kan me voorstellen als het nat is dat het daar glad wordt? heeft de zus van Jetske ook een weblog? of wat doet zij met al haar foto’s ?

    een fijne dag gewenst jan

    • Ja, als het nat wordt, moet je zeker in deze tijd van het jaar met meer blad op de paden, oppassen voor plaatselijke gladheid. Er zijn een paar trapje die ik dan maar liever vermijd, omdat de treden niet helemaal horizontaal liggen.
      Anna heet geen weblog. Als ze wat met haar foto’s doet, is dat op Facebook. Maar dat weet ik verder niet.
      Jij ook een fijne dag, klappertje!

    • Over die rugzak van Jetske verwonder ik me ook regelmatig wanneer we samen nop pad zijn. Maar ze schijnt geen hinder te hebben van omvang en gewicht ervan en ze zegt niet meer zonder te kunnen.

  3. Het is daar veel klim werk. Echt geweldig dit om te zien hoe jullie dit doet om foto’s maken. Dames kunnen er wat. Knap…Volgens hebben jullie wel lang gebleven bij Ecokathedraal. Mooie serie Jan.

    • Het verveelt echt noot, Bea. Je mag het inderdaad best een magische plek noemen. Het is een plek die op één of andere manier een bijzondere mix van energie en rust uitstraalt. Daarbij spelen de seizoenen een duchtig potje mee in het bepalen van de sfeer. Dus eh … laat je niet weerhouden … 😉

  4. Het gebied is vrij groot aan de reportage te lezen, je ziet de ene ruïne na de andere. Of lijkt dat maar zo?
    Zoveel groen en onverwachtse plekken, het zal op tropendagen een heerlijk oord zijn.

    • De Ecokathedraal is 4 hectare groot. Er staan inderdaad diverse ruïnes, tempels en torens of hoe je ze ook maar wilt noemen. Ik ben er na bijna 20 jaar nog steeds niet uitgekeken. Door de verschillende kronkelende paden nu eens linksom en dan weer rechtsom te volgen, verveelt het nooit en ontdek je regelmatig weer nieuwe perspectieven en andere bouwwerken. Daar komt nog bij dat het er in elk seizoen weer anders uitziet.

    • Dat hangt er vanaf wat je onder ongedierte verstaat …
      Behalve spinnen en allerlei ander kleine kruipende beestjes huizen er vooral vogels en een keur aan insecten. Verder zal er ook vast wel eens een konijntje en een eekhoorntje rond huppelen. Maar veel verder kom ik niet … 🙂

  5. Jeetje…wat kunnen die dames sjouwen…en dan ook nog een berenklauw in de hand….Berenklauw kun je hier bestellen in de frietzaak….ziet er dan wel anders uit.. 🙂
    Fijne Zondag Jan.

Reacties zijn gesloten.