Terug op maaiveldhoogte ben ik via het pad aan de kant van het weiland naar de ’tempels’ in het middendeel van de Ecokathedraal …
Met mijn rug naar de massieve, uit tegels bestaande torens bij de ‘RUSTPLAATS’ heb ik eerst van enige afstand en daarna dichterbij, een paar foto’s gemaakt van een wat verderop staand bouwwerk …
tempel – 1
tempel – 2
tempel – 3
tempel – 4
tempel – 5
Vanuit de juiste hoek en onder de juiste omstandigheden doen een paar van deze constructies wel denken aan Inca-tempels. De foto’s van deze serie laten dat helaas niet echt zien …
Lopen we een paar meter verder, dan is daar op enig moment een lange rij kleine kruisjes verschenen. En kijk nou eens, daar komt ook net een bekende aan …
1.
2
3.
Zie Jetske eens gelukkig zijn met haar trofee van de berenklauw …
– wordt vervolgd –
de laatste met haar gulle lach
Ik vergeet nog te schrijven dat de straat met kruisjes me iedere keer weer aangenaam verrast.
Als een kind zo blij. 🙂 En toch de zaadjes daar achtergelaten.
We hebben de berenklauw aan de slootkant staan. Voordat ze gaan groeien schoffel ik ze af. Deze inheemse plant is anders lastig te bestrijden.
Dat hij bij jullie al aan de slootkant staat, was ik vergeten.
en toch weer iets wat ik volgens mij nog nooit gezien had die kruisjes Jan, ook dit is weer een heel mooie vervolg van de Ecokathedraal
Ik kom er zelf ook regelmatig iets tegen wat ik nog niet eerder had gezien (of intussen ben vergeten, dat kan ook …)
This place has a touch of magic to it.
Wat een leuke foto van Jetske! En die kruisjes, gaaf!
Ik heb Liefste al gevraagd of wij mettertijd hier ook een keertje kunnen afslaan, en hij zei ja, wanneer? Dat is even de vraag, ik denk volgend jaar, gezien dat niet meer zo lang duurt, hahaha
X
Wat ik me soms afvraag bij het zien van je foto’s : is het daar nooit gevaarlijk dat het bouwwerk gedeeltelijk instort? Die stenen liggen gewoon los?
Als ik de stralende lach van Jetske zie, besef ik, het is er veilig!
Ik heb me in de Ecokathedraal nooit onveiliger gevoeld dan op de meeste andere plaatsen waar ik wandel. Het gevaar om te struikelen, uit te glijden of me te verstappen is er groter dan om een geraakt te worden door een vallende steen, heeft ze ervaring geleerd. 😉
Toch kan ik me dat Inca gevoel erbij wel voorstellen. Ik heb het ook wel eens, maak ik foto’s op een bepaalde wijze komt het er gewoon niet uit…
vrolijke Jets. daar knap je van op 🙂
Gezellig om zo uit te gaan samen hé,
er is hier een heel berenklauwenbos, ik vind ze gedroogd ook zo mooi en heb ze in de keuken staan 🙂
indrukwekkend die rij met kruisjes hé
Een prachtige foto van Jetske!
Fascinerend die kruisjes op een rij…
Wat betekenen die kruisjes Jan? Zomaar een mooie manier van opbouwen?
Iets van een oud geloof? Een kathedraal is tenslotte een kerk. Ik roep maar wat, te nieuwsgierig.☻
Wat de berenklauw betreft, daar zal Jetske vanzelf wel voorzichtig mee zijn. 😀
Die kruisjes zijn in dit geval niet meer en niet minder dan versiering, voor zover ik weet.
Dat laatste verwacht ik zeker.
De kruisjes waren ook mij niet ontgaan Jan. Ik omschreef mijn gevoel al eens alsof ik een vervallen oude beschaving betrad.
Ja, fascinerend hè!
Vlug mijn achterstand inhalen want ik wist dat er een vervolg ging komen !
Ik blijf genieten van je uitstap met de dames !
Moet weerom zeggen dat je die fantastisch hebt vastgelegd !
Fijne nieuwe week Jan !
Dankjewel, Inge, ik ga nog gewoon een paar dagen door met deze serie.
Jij ook een goeie week. Hou je haaks!
Het blijft daar interessant want er is van alles te ontdekken.
De tweede foto, die vertegenwoordigt weer helemaal mijn geliefde sfeer, Jan.
En Jetske gaat vast en zeker de zaden van de berenklauw lekker in haar eigen tuin uitzaaien 😉
Hartelijke groeten van Zem.
Uiteindelijk is de berenklauw achtergebleven in de Ecokathedraal, geloof ik. Ze zal de zaadjes vast niet in haar eigen tuin hebben uitgezaaid, want dat lijkt me geen goed idee in een tuin waar nog wel eens kleine kinderen komen spelen.
De eco kathedraal blijft verbazen
Ha die Afanja,
wat een indrukwekkende kathedraal is het toch…
Ik hoop het nog eens in het “echie” te zien!!
En wat is Jetske een leukerdje, lekker vrolijk…
groetjes van Marlou
Met die vrolijke lach trekt Jetske me meestal door vermoeiende fotokuiers heen. 🙂
Ik moet wel zeggen dat deze plek blijft indrukwekkend om te zien. Muren en stenen ziet daar blijft apart vinden. Zo opgestapelde stenen. Jetske staat leuk op de foto met dode struik in zijn handen. Mooie serie foto’s.
Jetske kan haar geluk niet op, een leuke foto hoor.