De derde etappe voerde ons van Koehool naar het 3 kilometer verder gelegen Westhoek (Google Maps). Dat was eigenlijk mijn doel voor die dag. Tijdens het vergaren van informatie over de omgeving had ik onlangs ergens gelezen, dat de kwelder bij Westhoek een fijne plek was om vogels te fotograferen …
Voordat we aan die kwelder toe kwamen, werden we hier boven op de zeedijk nog eens geconfronteerd met een monument. In het laatste blogje over Paesens vertelde ik al dat zo ongeveer elk dorp in deze streek wel een monument heeft voor een vissersramp op de Waddenzee. Dit monument is een herinnering aan de zogenaamde ‘Poerdersramp’ die zich hier op 25 september 1935 heeft voltrokken …
Op die dag gingen 14 mannen uit Leeuwarden gezellig een dagje vissen op de Waddenzee. Toen ze van wal staken in hun twee gehuurde roeiboten was het prachtig weer. De leuke dag veranderde echter in een drama, toen er plotseling een zware storm opstak terwijl ze op het Wad aan het poeren waren. Poeren is een bijzondere manier van vissen met lange lijnen, veel meer weet ik daar niet van …
De mannen, die in roeiboten het water op waren gegaan, waren stuurloos. Er werd wel geprobeerd om de mannen te redden, maar zelfs de Harlinger reddingboot kon het water niet op. Omwonenden van de Ouwedyk en Koehool konden de situatie al snel niet langer aanzien en zij gingen zelf het water op om de mannen te redden. Ondanks verwoede reddingspogingen verloren 4 van de Leeuwarder vissers het leven …
Voor de moedige mannen die het water op gingen om de wanhopige mannen op het Wad te redden, werd door Streekbelang Oost- en Westhoek een gedenkteken opgericht. Het monument werd op 25 september 2010 – precies 75 jaar na de ramp – onthuld in het bijzijn van een aantal nabestaanden. Het is een kunstwerk van Marco Goldenbeld uit Sint Jacobiparochi. Het is een stuk golvend staal waarin de HD 6 (het reddingsschip waarmee de mannen het water op gingen) is te zien …
Genoeg geschiedenis, morgen dalen we af naar de kwelder.
Pingback: Terug bij Westhoek | Afanja's Weblog
Aha nu begrijp ik ook hoe je daar bij die vogels aan kwam. Een mooi standbeeld. Ze richten een standbeeld op na 75 jaar… de dichtste nabestaanden zullen het ook niet meer meegemaakt hebben.
Niet het ging vooral nog om enkele kinderen en achterkleinkinderen, dacht ik.
Pingback: De kwelder bij Westhoek | Afanja's Weblog
ha Afanja,
zoals jij het beschrijft zie ik het helemaal voor me.
Wat een ramp!
En wat mooi… die dorpelingen, die probeerden te redden.
En dat monument.
Indrukwekkend…
Goed weekend, Marlou
Dankjewel, Marlou, jij ook een goed weekend.
Bedankt voor de toelichtingen bij dit monument Jan. Wat een rampzalige gebeurtenis hé. De gevaren van de zee, in combinatie met het weer, hebben al veel mensenlevens gekost…
Ja, in principe blijft de zee altijd hongerig.
Een fraai monument. Een triest gebeuren. De zee geeft en neemt.
Ja, daar weten ze zeker in jouw regio alles van.
Wat een drama speelde zich daar af. Dapper van de omwonenden dat ze een reddingsactie hebben ondernomen.
Het is een mooi monument. Je hebt het ook mooi in beeld gebracht.
Dankjewel. We hebben intussen al een knappe verzameling rampen en bijbehorende monumenten gezien langs het Wad.
Visser zijn was geen pretje in die tijd, maar als je gezin ervan moest leven had je weinig keuze.
Wat een drama heeft zich daar afgespeeld, vreselijk ook voor de nabestaanden. Wel dapper dat er dorpelingen een reddingspoging hebben gewaagd. Het gedenkteken is erg mooi en symboliseert de golven en boot prachtig.
Eén van de vele kleine en grotere rampen die zich langs de kust hebben afgespeeld.
Het is voor mij een beetje teveel een gebogen stuk staal, maar het verhaal erachter is dramatisch natuurlijk. Poeren heet hier denk ik peuren, mijn vader deed dag vroeger ook wel, Met een lange stok en een stuk draad en dan de stok heen en weer bewegen geloof ik, ik weet het ook niet precies.
Ik mag graag de tekst op monumenten lezen zo leer je nog eens wat.
Ik fotografeer die teksten ter plekke ook graag even voor mezelf.
wat jammer van die mannen Jan, om zo om het leven te komen…..
een monument dat tot de verbeelding spreekt Jan
een moedige poging van de omwonenden
prettige dag
Vissers onder elkaar rekenden op elkaar, denk ik.
Fijne avond.
Wat een mooi , sober monument!
Hartelijke groeten, Zem.
Dat kunstwerk mag er best wel wezen, de symboliek in de vormen vertel een aangrijpend verhaal.
De mensen die er toch op uit trokken om de Leeuwarder vissers te redden, daar doe ik heel nederig met hoed voor af , wat een helden zeg !
Ja, dat mag je oprecht helden noemen.
Wat een verhaal zeg, afschuwelijk om mee te maken en niet meer terug komen. Mooi monument!
Ja, dergelijke rampen hebben zich in vroeger tijden aaneen geregen hier langs de kust.
Vreselijke dingen voor de mensen die aan de kust wonen, elke plaats kent een verhaal in die geest. Triest.
Ja, verhalen en rampen genoeg, ook hier aan de Waddenkust.
The monument is fitting. Very peaceful.
Een fraai monument ter nagedachtenis aan die onfortuinlijke mannen Jan.
Als extraatje las ik nog dat het kunstwerk wordt geprojecteerd op de dijk als de zon erop zit. Logisch natuurlijk, maar wel indrukwekkend.
In het kunstwerk zie ik de sloep in de golvende zee. Water en wind, een moordende combinatie soms.
Die zinsnede was ik inderdaad vergeten, dankjewel.
De combinatie van de boot en de golven vind ik ook erg mooi gevonden.
Leuk zo’n monument. Je zal zo’n drama maar meemaken.
Wat een drama .Het monument vind ik zeer geschikt doet me denken aan golven. We weten al zeer lang dat water, wind en vuur vaak niet te stoppen zijn en drama’s veroorzaken.
Dankjewel, Marylou, je kunt zowel de golven als de boot in het kunstwerk zien.