Half juli ben ik deze serie over het bezoek aan Lauwersoog begonnen met oud roest op de kade. Tijdens onze rondgang over het havengebied van Lauwersoog kwamen we later nog wat bijzonder oud roest tegen …
Om te beginnen lag er een groot anker met een enorme ankerketting. Enkele meters verderop lag een deel van een oude vliegtuigmotor. Een bordje met nadere informatie ontbrak …
Terwijl wij in de auto een broodje zaten te eten, scharrelde er een groep jongeren rond bij de haveningang van Lauwersoog. Deels leken ze een scoutinguniform te dragen. Na enige tijd kregen ze een sein om te verzamelen op de kade …
Vanaf de Waddenzee was het charterschip ‘Vriendschap’ intussen de haven binnengelopen. Nadat ze zich hadden ingescheept, zagen we de jongeren een half uur later de haven uitvaren aan boord van de ‘Vriendschap’. Het schip is in 1924 gebouwd in Jutphaas. Na jarenlang vrachtjes te hebben gevaren, is het schip in 1983 verbouwd tot een heel intiem en knus passagiersscheepje. Tot 2019 deed zij dienst als veerbootje tussen de Waddeneilanden Texel en Vlieland, waarna zij, na een jaartje stil te hebben gelegen, in 2021 is aangekocht door Waddenschipper.
De ‘Vriendschap’ mag 80 passagiers vervoeren en wordt vooral vanaf Oostmahorn en Lauwersoog ingezet. Er worden niet alleen overtochten naar de Waddeneilanden mee gemaakt, maar ook z.g. Brakzandtochten …
Een voormalige dekschuit, die is omgebouwd tot broedponton genaamd ‘Sternstee’ bij Lauwersoog, heeft sinds 2021 een belangrijke rol als broedplaats voor verschillende vogelsoorten, waaronder de Visdief, de Noordse stern en de Scholekster. Het ponton biedt deze vogels een geschikte omgeving om te broeden en te gedijen …
Het oppervlak is voorzien van grind, buizen voor beschutting van de vogeljonkies en schelpen voor het nestelen. Het is bovendien zo ingericht dat jonge vogels er niet vanaf kunnen vallen. Doordat Sternstee is omringd met water en de schuit een schuin lopende boeg en boorden heeft, is het voor vossen en ratten zo goed als onmogelijk om de jonge vogels te bereiken …
In de haven van Lauwersoog is het gloednieuwe WEC (Werelderfgoedcentrum Waddenzee) geopend, dit is het nieuwe thuis van het vroegere Zeehondencentrum Pieterburen. Bij het WEC zet men zich in voor een duurzame balans in het Waddengebied, voor de wereld van morgen …
Het WEC heeft als doel om bezoekers niet alleen meer te leren over de zeehond, maar ook over het leefgebied van de zeehond: de Waddenzee. De zeehond blijft centraal staan, maar er wordt ook veel aandacht geschonken aan de Waddenzee. Het is een prachtig, maar kwetsbaar natuurgebied waar we niet zuinig genoeg op kunnen zijn. Alleen ontzettend jammer dat het huidige demissionaire kabinet dat weigert in te zien. Als het tegenzit, trekt Unesco het predicaat Werelderfgoed eerdaags in …
Eind juli heb ik hier voor het laatst iets verteld over het bezoek dat Jetske en ik aan de haven van Lauwersoog hebben gebracht. Daarna ben ik overgegaan op de zomerprogrammering. Vandaag pak ik de draad van dat bezoek weer op …
In de haven van Lauwersoog troffen we naast de viswerkplaats ook de plek aan waar de vis kan worden verorberd: restaurant ’t Ailand. Strandvissers Jan en Barbara Geertsema serveren hier hun eigen vangst en die van hun collega’s. ’t Ailand is ook de uitvalsbasis voor de waddentochten die zij organiseren. Tot slot bestieren ze ook de viswerkplaats, waar workshops worden gegeven …
We hebben onze camera’s daar nog eens goed aan het werk gezet, want we raakten niet uitgekeken op hetgeen er zoal was uitgestald en aan de muren hing …
Vandaag het laatste deel van mijn zomerse serie slow motion video’s van fladderende vlinders en andere insecten. In deze laatste aflevering staan een paar houtpantserjuffers centraal. Deze opnamen zijn vrijwel allemaal op 7 september gemaakt op en rond de ijzerhard in onze tuin. Sindsdien zijn de vlinders en juffers in onze tuin schaars.
Naar mate dit project vorderde, wist ik de opnamen beter te timen . Oefening baart kunst, daarom sluit ik niet uit, dat ik hier volgend jaar weer wat mee ga doen …
Het was mooi weer om even het bos in te gaan …
Even de herfstgeuren opsnuiven, wat genieten van de herfstkleuren en paddenstoelen zoeken. Gelukkig had ik weinig tijd nodig om het bij Heidehuizen allemaal bij elkaar te scharren, want veel meer stond mijn onderdanen me ook ditmaal weer niet toe. Maar de buit is binnen …
Afanja's Weblog 