Een roofvlieg met prooi

In de laatste week van augustus zag ik een roofvlieg landen op een kozijn in de tuin. Waarschijnlijk gaat het om de gewone roofvlieg, want dat is één van de meest voorkomende roofvliegen in ons land. Als goed kijkt, kun je tussen zijn voorpoten een klein gevleugeld insect zien. Ik stoorde hem kennelijk bij de maaltijd, want nadat ik een foto van hem had gemaakt, ging hij er meteen vandoor …

Om toch wat over roofvliegen te kunnen vertellen, heb ik er even een paar foto’s uit mijn archief bij gepakt. Het gaat hier om verschillende soorten, want ons land telt zo’n 40 verschillende soorten roofvliegen, maar ze gaan allemaal op dezelfde manier te werk. Ze hebben allemaal een soort borstelsnor (foto linksonder) met daaronder een zuigsnuit (foto rechtsonder)

Met die zuigsnuit steken ze hun prooi en spuiten enzymen naar binnen, waarmee ze hun prooi verlammen en hun ingewanden laten verteren. De roofvlieg zuigt vervolgens de vloeibaar geworden inhoud van zijn slachtoffer door de zuigsnuit naar binnen. Op de laatste foto is te zien, dat hij daarbij ook prooien van wat groter formaat niet uit de weg gaat …

En dan nog even dit … de mens heeft niks te vrezen van deze roofvlieg met zijn zuigsnuit. Hij is er als de dood voor!

Boterbloemen en een kruisspin

Vlak achter de pergola bij de vijver staan al langere tijd een paar scherpe boterbloemen te pronken …

Eind augustus had een nog niet al te grote kruisspin een web gebouwd boven de bloemen. Dat bood mij de kans om een spin eens vanuit een andere hoek in beeld te vangen …

’t Juffertje op een zaaddoosje

Nadat ik de laatste foto van de houtpantserjuffer had gemaakt, terwijl hij aan het stokje hing, maakte ik een beginnersfoutje. Ik liep een stap te ver naar rechts, waardoor ik hem in de schaduw zette. De vogel juffer was meteen gevlogen …

Maar dat is bij een waterjuffer of een libel meestal niet zo erg. Vaak komt een juffer of libel na een korte vlucht al snel terug naar het takje of twijgje waar hij op zat. Deze houtpantserjuffer had die ochtend al eerder een korte vlucht gemaakt om daarna weer op de plaats van vertrek terug te keren …

Nadat ik hem had laten schrikken door hem plotseling in de schaduw te zetten, probeerde het juffertje me kennelijk te slim af te zijn door niet weer op het stokje te landen, maar op een van de zaaddoosjes van de blauwe iris, een centimeter of tien bij het stokje vandaan. Dat leverde me toch weer een viertal aardige foto’s op. Mijn dag kon niet meer stuk …

Drieluik in bruin, groen en zwart

Een drieluik waar ik verder niet veel over te vertellen heb. Het zijn de zaaddoosjes van een paar van de blauwe irissen die in een zinken tobbe naast de vijver staan. Ik vond ze mooi genoeg om er weer een paar foto’s van te maken. Overmorgen komen ze nogmaals terug, maar dan als decorstukken …

En dan nog even dit …

Al snel nadat Elon Musk vorig jaar Twitter had overgenomen voor het idiote bedrag van 44 miljard dollar, heb ik mijn account op pauze gezet. Ik vertrouwde die man toen al niet, en ik vertrouw hem nu al helemaal niet meer. Musk is een gevaarlijke man die veel teveel macht heeft en waar ik niks mee te maken wil hebben. Daarom heb ik onlangs de stekker er helemaal uitgetrokken en mijn account opgeheven. De sfeer op het decentraal georganiseerde Mastodon bevalt me veel beter …

Een leliehaantje op de hosta

Toen ik in de laatste week van augustus weer eens een kleine rondgang met de camera door de tuin maakte, werd mijn aandacht getrokken door een klein opvallend vlekje op het blad van een van de hosta’s. Het was een leliehaantje, een mooi maar vervelend plaagdiertje. Leliehaantjes vreten grote gaten in de bladeren van planten uit de leliefamilie. De gaten in de bladeren van onze hosta zijn echter zoals altijd vooral te wijten aan slakken …

Een beschonken wesp

Om het verschil tussen de zweefvlieg en de wesp nog eens te laten zien, heb ik een fotoserie uit september 2012 uit het archief getrokken. Zoals dat vandaag nog steeds het geval is, was het ook toen al zo dat er regelmatig even een merel langs kwam om wat van de druiven te snoepen. Daarbij werden er dan ook vaak druiven losgetrokken die op het terras achterbleven …

Terwijl ik met mijn camera op het terras zat, zag ik op een bepaald moment dat de plaatselijke reinigingsdienst aan het werk ging. Een wesp had een overrijpe druif gevonden, en dat was duidelijk een spekkie naar zijn bekkie. Hij dook er letterlijk en figuurlijk op de kop in. Toen hij na enige tijd kennelijk genoeg had gehad, richtte hij zich wankelend op om zijn lange antennes te poetsen …

Vervolgens draaide hij zich om. Even lekker het erop dat hij het slecht met me voor had, maar àls dat al zo was, dan kreeg hij er de kans niet voor. Hij sperde zijn grote kaken wagenwijd open en stak zijn tong naar me uit. Een paar stappen zette hij nog in mijn richting, daarna stortte hij ineen, op zijn minst tijdelijk uitgeschakeld door een overdosis alcohol …

Dit alles zul je een zweefvlieg niet zien doen. Die lust geen druiven of ander fruit. Die heeft geen lange antennes om te poetsen en ook geen grote kaken zoals deze gewone wesp of limonadewesp. De zweefvlieg heeft zelfs geen angel om mee te steken. Maar hoe lastig wespen soms ook zijn, als opruimers verdienen zij ook hun plekje in de natuur. En zo lang je een wesp niet in de verdrukking brengt door naar hem te slaan, zal een wesp zelden steken.

Een paar zweefvliegen

Zweefvliegen zijn er in allerlei soorten en maten. In ons land komen ruim 300 zweefvliegsoorten voor. Het zijn mooie en onschuldige insecten. De snorzweefvlieg is daar een mooi en veel voorkomend voorbeeld van …

Veel zweefvliegen hebben de pech dat ze vaak worden aangezien voor wespen. Sommige mensen beginnen al heftig te molenwieken, wanneer ze op een meter afstand een vermeende wesp spotten. Dat zou best ook wel eens het geval kunnen zijn bij de onderstaande gewone pendelzweefvlieg, die ik half augustus op de klimop fotografeerde. Hij ziet er misschien gevaarlijk uit, maar hij doet geen vlieg kwaad. Een angel om eens flink mee te steken heeft hij niet en bijten doen ze ook niet …

Zweefvliegen danken hun naam aan de manier waarop ze zich door de lucht bewegen. Ze vliegen korte stukjes om dan plotseling te stoppen en ter plaatse in de lucht te blijven zweven. Als je dan een plotselinge beweging maakt, schieten ze ineens weg. In tegenstelling tot wespen hebben zweefvliegen korte en onbeweeglijke antennes. Zweefvliegen leven vooral van nectar en stuifmeel. Ze zijn dan ook vaak op bloemen terug te vinden en zijn niet geïnteresseerd in limonade.

    Voor de laatste foto van vandaag keren we terug naar de vijver. Daar zat een andere snorzweefvlieg op één van de bloeiende waterlelies …