Meneer merel heeft zichzelf onlangs luid schetterend benoemd tot buurtbaas …
Zo lang hij in de buurt is van de voedertafel, die goed is voorzien van pindakaas, kruimels en een keur aan zaadjes, komt er geen mus of mees in de buurt …
Categorie archief: Ditjes en datjes
In de wachtkamer
Verlekkerd zat het musje op een zacht heen en weer wiegende tak naar de voedertafel te kijken …
Ze had wel trek in een lekker hapje, maar ja … zo lang de buurtbaas zich daar bij de voedertafel ophield, kon ze maar beter even wachten …
– wordt vervolgd –
Wachten op de sneeuw
Onder een flets zonnetje wacht ik samen met de vissen en de katjes op de sneeuw die naar ons onderweg is …
De katjes aan de boom, de vissen onder het ijs en ik lekker bij de cv achter de schuifpui …
IJzige bloem
Vandaag nemen we afscheid van een eerder deze week overleden tante.
Na een langdurig ziekbed is ze maandag op de gezegende leeftijd van 92 jaar voor altijd ingeslapen …
Tuinvogeltelling
Ook dit jaar was ik weer snel klaar met de tuinvogeltelling. Een tiental huismussen, twee koolmezen, een pimpeltje, twee merels, een houtduif en een vlaamse gaai, daarmee had ik ’t wel gehad. Die gaai op de onderstaande foto telt voor de telling eerlijk gezegd niet mee, want die brutale vlerk heeft zich hier niet meer laten zien, nadat hij begin vorige week in enkele dagen tijd alle pinda’s uit ons tuintje had weggekaapt.
Bij lezeres Joke te D. was er meer werk aan de winkel tijdens de tuinvogeltelling. Ze schreef er dit gedicht over:
De winter is terug
Uiteindelijk is er dan toch een eind gekomen aan die schier eindeloze reeks grijze en grauwe dagen. Gisteravond en vannacht is er voor het eerst in 2013 een laagje sneeuw in de tuin neergedwarreld. Vanmorgen was het weliswaar nog bewolkt, maar al snel vielen er gaten in de bewolking en straalde er een mooi winters licht door de winterlucht …
Veel sneeuw ligt er niet, maar dat hoeft wat mij betreft ook (nog) niet. Voorlopig hebben we de komende dagen te maken met winterweer, en dat alleen doet me al goed. Als het een beetje meezit kan er in de loop van de komende week hier en daar worden geschaatst op een ijsbaan of op een stuk ondergelopen land …
Zelf heb ik mijn schaatsen in 2006 noodgedwongen aan de wilgen gehangen, maar ik kijk nog steeds met veel plezier naar schaatsers op natuurijs. En ook anderszins biedt winterweer voor de fotograaf aanzienlijk meer mogelijkheden en uitdagingen dan het grijze en saaie weer van de laatste weken …
Intussen is de temperatuur onder invloed van de zon weer boven het vriespunt gekomen, maar vanmorgen was ik nog net op tijd om de eerste fijne ijskristallen van 2013 op de gevoelige plaat vast te leggen …
Lokkich Nijjier
Afanja's Weblog 