In Dr8888 kun je 8888 verw8888

Drachten is de afgelopen 75 jaar uitgegroeid tot een groot dorp met stedelijke allures. om het centrum leefbaar te houden is het gemeentebestuur de laatste tijd hard bezig om het autoverkeer in het centrum te ontmoedigen. In het kader daarvan is er onlangs op het grootste parkeerterrein in het centrum een parkeerverbod ingesteld. Op de toegang tot het plein staan nu de namen van alle Drachtster wijken waar gewoond en/of gewerkt wordt …

Als we de blik vooruit richten, komt er een grote plattegrond van Drachten in zicht in de primaire kleuren van de Stijl: rood, blauw en geel, en de zogenoemde niet-kleuren: zwart, wit en grijs. Iets verderop zien we een dependance van Museum Dr8888

Met een knipoog naar het ingevoerde parkeerverbod op het Raadhuisplein, is er vorige week een circulair Dada-monument op het plein geplaatst. Aafje was op het plein, toen het kunstwerk op zijn plaats werd gehesen. Zij maakte de beide foto’s hieronder …

De kleurrijke sculptuur is een initiatief van Museum Dr8888. Het heeft de vorm van een 8 en is 8 meter hoog. Voor het kunstwerk, dat door beeldend kunstenaar Marten Winters is gemaakt, zijn 200 motorkappen van de autosloop gebruikt …

Het kunstwerk verwijst naar de experimentele kunststroming dadaïsme, waarbij onder andere kunst werd gemaakt van afgedankte materialen. Vaak zonder vooropgezet plan en bedoeld om het publiek aan het denken te zetten. Het gebruik van de 8, die als getal ook verwerkt is in de officiële naam van Museum Dr8888, komt voort uit het werk van de Duitse kunstenaar Kurt Schwitters

Vrijdag 13 april 1923 was er in Drachten een dada-avond georganiseerd waar o.a. Kurt Schwitters optrad. Plaats van handeling was de bovenzaal van het roemruchte café De Phoenix. Voor deze gelegenheid waren aan weerszijden van het toneel door de Drachtster kunstenaar Thijs Rinsema geschilderde, ‘modernistische’ panelen aangebracht. Een veertigtal bezoekers komt op het gebeuren af, dat met o.a. dit gedicht van Kurt Schwitters in de krant was aangekondigd (bron: Dada in Drachten) …

Het circulaire Dada-monument dat vorige week is geplaatst, is onderdeel van de tijdelijke invulling van het Raadhuisplein. Het tot voor kort grote lege plein moet een verblijfplaats worden waar mensen elkaar kunnen ontmoeten. Door activiteiten buiten het museum te organiseren wil Museum Dr8888 bijdragen aan de levendigheid in Drachten en de regio. De volgende stap is vergroening van het plein …

Ik zal hier eens wat vaker sporen van de Stijl en Dada in Drachten voorbij laten komen …

Couleur locale

Even iets heel anders: een verrassend kleurig kunstwerk, omdat het opnieuw zulk grijs weer is …

Rond 1920 vonden de nieuwe kunststromingen De Stijl en Dada hun weg naar Drachten door een bijzondere vriendschap tussen architect en schilder Theo van Doesburg en de gebroeders Evert en Thijs Rinsema uit Drachten …

Met een knipoog naar het onlangs ingevoerde parkeerverbod op het Raadhuisplein in Drachten, is er vorige week op dit plein een circulair Dada-monument geplaatst … 

morgen het totaalbeeld

Een goudvink in de tuin

Vorige week vrijdagochtend zag ik een goudvink in de hazelaar zitten. Hoe voorzichtig ik ook met de camera naar buiten liep, hij vloog er helaas meteen vandoor. Sindsdien had ik hem nog wel een paar maal gehoord, maar ik kon hem nergens gewaarworden. Nee, dat zeg ik verkeerd, Merlin Bird ID had hem nog een paar keer gehoord, want zelf kende ik het geluid van de goudvink nog niet …

Vanmorgen koos ik even na tienen een andere positie in de tuin. Nog maar nauwelijks had ik de telefoon met Merlin Bird ID aan naast me neergelegd of ik zag en hoorde de Eurasian Bullfinch of Goudvink in de app verschijnen. Met deze hulp lukte het me al snel om hem te vinden. Hij zat tussen de eerste bloesem en uitbottende bladknoppen in de prunus …

En zo hadden we toch nog wat kleur in de tuin op deze derde grijze dag op rij.

Twee bollen in de sneeuw

Ergens rond half januari heb ik mijn glazen bol – een zogenaamde lensbal – maar eens meegenomen naar de sneeuw de tuin …

Liggend in de sneeuw in het vogelbad, heb ik de lensbal in winterse omstandigheden kennis laten maken met onze heksenbol …

Vogels in de sneeuw

Voordat het voorjaar zijn intrede doet, wil ik nog wat van mijn sneeuwfoto’s kwijt. Om te beginnen wat foto’s, die ik in de tuin heb gemaakt van vogels in de sneeuw. De meest bijzondere gast die zich de laatste tijd een aantal keren heeft laten zien en horen, is de grote bonte specht, die graag eens wat komt hameren in de hazelaar. In de sneeuw blijkt hij helemaal niet zo wit te zijn …

De merels zijn zomer en winter graag te gast in onze tuin, maar in de sneeuw had ik ze al lang niet meer kunnen fotograferen. Ook een paar koolmezen komen regelmatig even langs om te zien of er nog wat lekkers te halen valt. De laatste van het onderstaande drietal is één van de houtduiven. Die ben ik liever kwijt dan rijk, maar het heeft er alle schijn van dat ze dit jaar weer een nest in onze hazelaar willen bouwen …

Met stip het leukste vogeltje dat we ’s winters vaak bij de voederplek op het terras zien, is het roodborstje De afgelopen weken liet hij zich dagelijks even zien. In de sneeuw is hij nog leuker dan anders …

Winterse sporen en patronen

Na een slechte nacht werd ik gistermorgen voor het eerst sinds langere tijd wakker met weigerachtige onderdanen. Ze leken slechts uit elastiek te bestaan, zodat een ommetje buitenom er niet echt in zat. Maar zoals hier gisteren al te zien was, bood de tuin weer een prima alternatief …

Samen met de RX10m4 heb ik een paar rondjes gemaakt om geleidelijk wat te wennen aan de lagere temperaturen. Voor het betere macrowerk in winterse omstandigheden val ik binnenkort maar terug op de Canon Powershot, denk ik, want dat ligt me met de nieuwe camera nog niet zo. Wel heb ik hem losgelaten op diverse sporen en patronen in de sneeuw …

Terwijl ik zo wat rondscharrelde, kwam het roodborstje er gezellig bij. Hij leek me uit te dagen om een foto van hem te maken, maar daarbij zorgde hij er wel steeds voor dat hij weer weg was op het moment dat ik afdrukte. Maar de aanhouder wint …

Het toetje kreeg ik vanmorgen vroeg al. Toen ik een paar foto’s stond te maken van het eerste ijs op de vijver, streek het roodborstje bij me neer. Nadat hij even op de rand had gezet, was hij bereid om de ijssterkte alvast even te testen. Kouder dan -2,1°C is het afgelopen nacht niet geweest, maar het ijs hield!❄️😂

’t Wintert wat

Nadat het enige tijd licht had gesneeuwd, lag er gisteren halverwege de avond een sfeerverhogend laagje sneeuw in de tuin …

Het tafelstukje op één van de terrastafeltjes, de lampionnetjes aan de andere kant van het terras en de heksenbol achter de vijver, de één meer dan de ander hadden ze allemaal een contrasterend wit hoedje gekregen …

Vanmorgen was ik getuige van de eerste ijsvorming in de vijver. Ik vind het fascinerend om te zien hoe het wateroppervlak veranderd, wanneer kleine ijsnaaldjes drijvend op het water steeds verder naar elkaar toe kruipen. Intussen is aan die lokale ijsgroei met het stijgen van de temperatuur alweer een eind gekomen. Maar het begin was er …