Een oud en roestig droogdok

Nadat we op de zuidelijke kade uitgekeken waren, stapten we in de auto voor een kort ritje naar de oostkant van de haven. Ook daar lag een aantal vissersschepen afgemeerd …

Die vissersschepen vond ik op dat moment wat minder interessant. Ik werd herinnerd aan het grote oude en vooral roestige droogdok dat jarenlang op deze plek lag. Toen ik er in 2011 met mijn oude makker Johan langs liep, vroegen we toestemming om aan boord een paar foto’s te mogen maken. Dat vonden de mannen die er aan het werk waren geen probleem, als we maar voorzichtig waren. We hebben er ruim een kwartier rond gestapt. Niet eerder had ik zoveel roest bij elkaar gezien …

De laatste keer dat ik het grote droogdok heb gezien, was in september 2013. Op die dag heb ik de onderstaande foto’s gemaakt. Ruim vier jaar later is het dok op zondag 25 februari 2018 gezonken. Het oude en vervallen dok met een liftcapaciteit van 4500 ton, een lengte van 110 meter en een breedte van 17 meter, was al een jaar niet meer in gebruik en stond op de nominatie om te worden gesloopt. Het gevaarte raakte tijdens de verplaatsing een pilaar en liep vol met water. Vervolgens kwam het scheef te liggen en kwam er steeds meer water in terecht …

Een mooi ritje na rust

Nadat ik afgelopen week in de herstelmodus heb gestaan na het bezoek aan de haven van Lauwersoog en nog een paar fotolocaties met mijn fotomaatje, heb ik gistermiddag weer een lekker ritje gemaakt op de iLark.

Met o.a. langs de weg een mooie pluktuin met prachtige bloemen en rond het bankje waar ik stopte een keur aan vlinders en hommels, was het een mooi ritje. Toen de koeien de schaduw opzochten, werd het voor mij tijd om op huis aan te gaan …

Een jonge koolmees in de tuin

We moeten het dit jaar doen zonder jonge merels in de tuin. Maar nadat er dit voorjaar twee keer een nestje jonge koolmezen uit de nestkast tevoorschijn gekomen is, komt er gelukkig wel regelmatig een koolmeesje op bezoek. Dat houdt de fleur er wat in, want verder dan de tuin ben ik deze week nog niet gekomen …

Een kleine mantelmeeuw

Het was zwaar bewolkt, toen mijn fotomaatje en ik zaterdagochtend vertrokken voor een ritje naar het Wad. Vlak voor de afslag naar Peazens-Moddergat bedacht Jetske ineens dat we ook wel even konden doorrijden naar Lauwersoog. Daar was ik al enige jaren niet meer geweest, dus dat vond ik een prima idee.

Dat resulteerde weer in een groot aantal foto’s. Daarom zal ik hier de komende tijd ook wat fragmentjes en momentjes uit de vissershaven van Lauwersoog publiceren. Om te beginnen een paar foto’s van een kleine mantelmeeuw die op de mantel van een deel van de communicatieapparatuur van een vissersschip stond …

Moeder en kind

Een schaapskudde van ‘de Wylde Weide’ begraast momenteel de groenstroken langs het riviertje de Drait weer. Toen ik er vorige week op de iLark langs kwam, speelde dit tafereeltje zich vlak naast het schelpenpaadje af. Daar heb ik met alle liefde even een tussenstop voor gemaakt …

Een grote bonte graswants

De ene wants is de andere niet. Deze grote bonte graswants (Leptopterna dolabrata), die zoals het hoort in een grashalm hangt, is wel één van de mooiste wantsen die ik tot nu toe heb gefotografeerd …

Zomerprogrammering 2025

Hoewel ik de warmste dagen goed ben doorgekomen, eist het zomerweer ook dit jaar weer zijn tol. Tot nu toe lukt het heel aardig om redelijk actief te blijven, maar het kost allemaal veel energie. Van elk uitstapje moet ik langer bijkomen. Daarom schakel ik maar eens over op de zomerprogrammering. Minder tekst en minder foto’s, maar wel wat groter en minstens zo mooi (hoop ik).

Om te beginnen een paar kleine kleine groene wantsen op de zaaddoosjes van de blauwe iris in de tuin. Zij zijn net als ik niet van die hardlopers …