Tijdens een rondvaart bij avond in Nationaal Park ‘de Alde Feanen’ vloog er op de route enige tijd een meeuw met de boot mee. Om ons tempo bij te kunnen houden, zag hij zich op enig moment genoodzaakt om zich van overbodige ballast te ontdoen…
In Drachten ligt de Stijl op straat …
Wachtend op een streepje zon over het graan …
O kijk, daar is het al … heel even …
En weg is de zon weer …
En ik ben ook weg, ik blijf nog even wachten op wat meer fitheid.
Terwijl ik woensdagochtend in de grote vogelkijkhut in de Jan Durkspolder zat, zag ik rond het middaguur een reegeit tussen het riet verschijnen. Terwijl ze aan de waterkant rond scharrelde, kwam even later ook haar kalf uit het riet tevoorschijn …
Een filmpje voor de zondag …
Nadat er een kleine communicatiestoornis was opgetreden bij het maken van onze afspraak, pasten fotomaatje Jetske en ik de invulling van de dag gistermorgen probleemloos aan …
We reden naar de Leijen om het water te delen met een visser en diverse vissende vogels. Een passerende vrouw die in hoog tempo het meertje overstak op haar supplank, zorgde voor de sportieve toets …
Een gewone oeverlibel deelde dit uitzicht met ons, terwijl hij aan de wand van de vogelkijkhut ‘Blaustirns’ hing …
Nadat er een paar verfrissende buien over de provincie waren getrokken, was het gisterochtend tegen de 18°C in de tuin. Eindelijk weer temperaturen, waarbij ik even een fotokuiertje kon maken …
Ik reed naar de Jan Durkspolder waar ik alle ruimte had in de grote vogelkijkhut. Nadat ik daar aan de oostkant van de vogelkijkhut een paar grote zilverreigers had gefotografeerd, liep ik even naar de westkant van de hut. Ik had geen beter moment kunnen treffen …
Ik had nog maar net een van de luikjes geopend, toen ik in de verte een reegeit tussen het riet zag verschijnen. Ze liep naar de waterkant om wat te drinken. Niet veel later verscheen er ook een reekalf.
Ik er heb er bijna een half uur lang in stilte van zitten genieten … 🙂
Een volgend ritje bracht ons naar de noordkant van de haven van Lauwersoog. Daar deden gele en witte bloemen in en buiten roestbruine bloembakken hun best om de grijsheid van het afsalt, de stenen en de bewolking te doorbreken. Het lukte heel aardig …
Afanja's Weblog 