Op de laatste dag van de astronomische winter stonden de gele krokussen in ons tuintje gisteren met wijd opengesperde kelkjes als heuse zonnetjes te stralen …
Dat was niet zo verwonderlijk, want het was een stralende dag met een strakblauwe hemel …
Vandaag houden ze hun kelkjes gesloten, zoals ze dat deden toen ze pas boven de grond waren gekomen …
Maar ja, ook dat is weer niet echt verwonderlijk, want de lente kent hier een bewolkt en grijs begin …
Hoewel het echte voorjaarsweer nog op zich laat wachten, is op verschillende plaatsen in Drachten weer een kleurrijk voorjaarstapijt uitgerold …
Niet ver van ons huis kleurt een plantsoen paars en wit …
Duizenden krokusjes zo ver het oog reikt …
Samen vormen ze een fraai geheel, maar ook afzonderlijk mogen ze er zijn …
Zo, de jongens zijn weer weg. Zoals elke keer was het ook nu weer gezellig dat ze er waren, maar het is ook goed dat ze weer naar huis zijn, want wat kost dat tweetal een energie …
Afijn, nu hebben we de zondagmiddag om lekker bij te komen …
Tijd om even van de tuin te genieten, want daar verschijnt met de dag meer kleur …
Van de sneeuwklokjes had ik eerder deze week al wat laten zien, sinds vrijdag tonen ook de gele krokussen zich op hun mooist …
Het voorjaar komt elke dag een stukje dichterbij. Toen ik gisterochtend rond koffietijd even een peukje stond te roken op het terras, zag ik de eerste vlieg van 2011 op de muur zitten. Hij wilde zelfs wel even blijven zitten tot ik mijn camera had gehaald. Daarna gaf hij me welgeteld één kans om hem te portretteren, en dat was net genoeg …
Met de bloemen in ons tuintje is het nog wat karig gesteld, maar de eerste krokusjes brengen hier en daar toch al wat kleur …
De tere bloemblaadjes glinsteren in de zon alsof ze van een laagje metallic lak zijn voorzien …
Veel kleur brengen ze niet, maar ook de sneeuwklokjes doen hun best om de tuin wat op te fleuren …
Dat de winter nog niet helemaal is verdreven, ontdekte ik later op de dag, maar het eerste vleugje voorjaar hing zeker in de lucht …
Vanmorgen was het nog grijs en koud, maar vanmiddag brak eindelijk het zonnetje door. Daarom heb ik, nadat ik aan het begin van de middag gebruik had gemaakt van mijn stemrecht, eindelijk weer eens een kuiertje gemaakt. Daarvoor ben ik even naar het laagveengebied De Deelen gereden …
Het zonnetje scheen dan wel, maar het bleef met een maximumtemperatuur van ca. 3 graden nog wel koud. Het werd dan ook geen lange kuier, want even op een bankje zitten om mijn benen wat rust te gunnen, was er niet bij. Maar dat mocht de pret niet drukken, want het zag er in ieder geval weer een stuk vriendelijker uit dan in de afgelopen week …
Heel voorzichtig komen hier en daar de eerste katjes tevoorschijn, het lijkt dus toch echt lente te worden. Als de temperaturen nu ook nog wat omhoog gaan, komt het helemaal goed …
De plassen zoveel mogelijk mijdend liet ik de blauwe knopen in het blauwgrasveldje zaterdagmiddag achter me. Terwijl ik terug scharrelde naar de auto, werd mijn aandacht op een bepaald moment getrokken door een fors uitgevallen zweefvlieg op een vrolijk geel bloemetje naast het pad …
Terwijl het opnieuw even zachtjes begon te sputteren, wilde de zweefvlieg wel even poseren op het zacht heen en weer wiegende gewoon biggenkruid …
Iets verderop trof ik een wat kleinere zweefvlieg aan. Hij bleef net lang genoeg zitten om er één foto te kunnen maken. Gelukkig was hij meteen haarscherp, zodat de kleine druppeltjes die hem sieren goed tot hun recht komen …
Nadat de lucht boven de Leijen weer wat was opgeklaard, ben ik terug gegaan naar de auto. Via ommelandse wegen ben ik vervolgens naar het Weinterper Skar gereden. Daar kwam ik een uurtje later aan …
Omdat het ook in de blauwgraslandjes momenteel nog steeds erg nat is, is er nog niet overal in het Weinterper Skar gemaaid. Dat bood mij de gelegenheid om nog wat blauwe knopen op de gevoelige plaat vast te leggen. De blauwe knoop staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als algemeen voorkomend maar sterk afgenomen. Hij komt voor in schrale (blauwgraslanden) graslanden, heidevelden op natte tot vochtige grond en in veenmoerasrietlanden …
Veel van de bloemen waren intussen al uitgebloeid, maar desondanks lag er nog een paarse waas over een deel van één van de blauwgraslandjes. De bloemen die nog wel bloeiden kregen regelmatig bezoek van de laatste insecten die er in het rond vlogen …
Er fladderden zelfs nog een paar geaderde witjes van bloem naar bloem, waarvan er eentje wel even wilde poseren …
Veel van de bloemen die al waren uitgebloeid, waren in trek bij spinnen …
Eén spin had zich met een prooi aan de onderkant van een nog bloeiende blauwe knoop genesteld …
Mijn dag was weer goed, want met de foto’s van de blauwe knoop heb ik de gang der seizoenen in het Weinterper Skar weer aardig rond voor dit jaar.
Afanja's Weblog 