Op de eerste foto is het slechts een wit stipje op het water van de Leijen …
Als we inzoomen wordt duidelijk dat mevrouw zwaan geniet van haar zondagsrust …
Categorie archief: Natuur
Skywatch Friday 208
Eindelijk zomer, deze week hadden we vijf dagen op rij met een strakblauwe lucht …
Summer at last, this week we had five days in a row with only clear blue skies …
Gisteren ben ik naar de vogelkijkhut “Skiere Goes” in het Easter Skar (kaart Google Maps) gereden …
Yesterday I went to a bird hide near a small lake (map Google Maps) …
Een mooie vogelfoto heb ik er niet kunnen maken, want er waren bijna geen vogels te zien, maar deze libel maakte veel goed …
I didn’t have the chance to make a nice bird photo, because there were hardly birds, but this dragonfly was a nice compensation …
Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo ...
Prettig weekend! … – … Enjoy your weekend!
Grote wederik
Op een zonnige dag als vandaag kan ik nog best eens een zonnig bloemetje presenteren …
Ditmaal gaat het om de grote wederik, ook dit is weer een plant die in groten getale voorkomt in het Weinterper Skar (kaartje Google Maps) …
Dit gezegd en gedaan hebbend, ga ik zo meteen tijdens een landelijk ritje eens checken of de airco van de auto nog naar behoren functioneert … 🙂
Nog zo’n mooi geel bloemetje
Vanmorgen ben ik geheel volgens plan naar de Ecokathedraal in Mildam gereden. Aanleiding daartoe was het overlijden van de Tempelbouwer van Mildam vorige week zondag. Het was er zoals vrijwel altijd heerlijk rustig en het was er in de schaduw van de lommerrijke bomen nog goed toeven …
Ter afwisseling heb ik er vandaag eens geen foto’s gemaakt, maar wat video-opnamen. Voor mijn gevoel krijgt de Ecokathedraal daardoor weer een heel andere dynamiek dan op foto’s. Dat houden jullie echter nog even tegoed, want video-opnamen vergen nu eenmaal wat montagetijd …
Daarom schotel ik jullie vandaag nog een mooi zonnig bloemetje voor, dat net als de kleine ratelaar karakteristiek is voor het Weinterper Schar. Zeker ben ik er niet van, maar volgens mij is dit moerasrolklaver …
Kleine ratelaar
Langzaam maar zeker komt Jan weer boven Jan. De oren suizen al een tijdje niet meer, en heel voorzichtig komt er weer wat kracht in de benen…
Aan een fotokuiertje kom ik vandaag nog niet toe, maar met een beetje geluk zou dat morgen weer moeten lukken. Ik heb zelfs al een reisdoel, tevens fotolocatie in gedachten …
Vandaag doe ik het nog even lekker rustig aan in huis en tuin, want nu het zonnetje eindelijk weer eens volop schijnt is het afwisselend in zon en schaduw weer goed toeven in ons tuintje …
Deze foto’s van deze vrolijke kleine ratelaar -een plant die op de rode lijst staat als sterk afgenomen- heb ik enige tijd geleden gemaakt in het Weinterper Skar, waar hij nog veel voorkomt …
Even geen gefladder
Gisteravond waren we te gast op een 25-jarig huwelijksfeest. Daar had ik me de afgelopen dagen terdege op voorbereid door mijn benen tot rust te manen en even geen fotokuiertjes te maken. Als gevolg daarvan kon ik me aan het begin van de avond fris en fruitig in het feestgedruis storten. Ik voelde me zelfs zo fit, dat ik op enig moment spontaan besloot om ter herinnering aan het feest wat video-opnamen te maken voor de jubilarissen, de camera lag tenslotte toch in de auto …
Maar ja, als ik daar dan eenmaal mee begin, dan is het hek natuurlijk weer van de dam. Het gevolg daarvan is dan weer dat ik me van pakweg 21:30 uur tot middernacht regelmatig in allerlei bochten heb gewrongen om wat afwisselende videoshots te kunnen maken. Voeg daarbij dat er in een volle en luidruchtige feestzaal enorm veel prikkels binnenkomen die allemaal verwerkt moeten worden, dan zal duidelijk zijn dat ik mijn portie wel weer even heb gehad …
Vandaag en morgen even geen gefladder, fotokuiertjes zitten er even niet in en ook een volle blogronde laat ik even achterwege. Maar dat is het wel weer waard, want het was een enorm gezellige avond. En mijn activiteiten leveren voor het bruidspaar t.z.t. vast wel een half uurtje aan leuke herinneringen op.
Zo, en nu ga ik eens even lekker zitten wegdommelen bij een vast weer oersaaie tijdrit in de Tour de France. 🙂
Van larve tot lieveheersbeestje
Niet eerder hebben we in het voorjaar zoveel larven van lieveheersbeestjes in de tuin gehad, ik heb er tientallen geteld. Op 7 juni liet ik hier al wat foto’s en een videootje zien van de larve van een lieveheersbeestje dat driftig op zoek was naar bladluizen …
Zodra ze zich hebben volgevreten, beginnen die larven aan een volgend stadium in hun leven. Ze zoeken een plekje om zich vast te hechten aan het oppervlak van een blad, een schutting of zelfs op het deksel van een gft-container, zoals het onderstaande exemplaar. Een paar weken zitten ze zo ineengeschrompeld vast. En dan bedoel ik ook echt vast, want de larve op de foto hieronder heeft zelfs het legen van de container overleefd …
Het uiteindelijke resultaat van deze gedaantewisseling is een kersvers lieveheersbeestje. Hert beestje hieronder komt dus voort uit de vreemde gedrochten op de eerste twee foto’s. Is het niet wonderlijk …?
Het leven van zo’n lieveheersbeestje begint meteen met hindernissen. Zodra hij zijn vleugels heeft uitgeslagen. heeft hij een probleem, die vleugels moeten namelijk vervolgens weer veilig worden onder de beschermende dekschilden. En dat valt nog lang niet mee …
Maandagmiddag heb ik de worsteling waarmee het opvouwen en opbergen van die vleugels gepaard gaat kunnen vastleggen op video. Vooral aan de rimpels en kreukels in de dekschilden is goed te zien dat het echt om een kersvers beestje gaat, want die schilden zijn nog niet uitgehard. En als het beestje ons aan de achterzijde een inkijkje geeft onder de schilden en de vleugels, dan herkennen we ineens de langwerpige gedaante van de larve …
