Jong geleerd

Ik heb het er hier wel vaker over gehad, veel rietsnijders in de Weerribben zijn op de een of andere manier familie van elkaar. Wij waren vorige week weer te gast bij rietsnijder Klaas-Jan, de man op de eerste foto. Klaas-Jan heeft het vak geleerd van zijn opa, en hij is een neef van mijn fotomaatje Jetske, die zelf de dochter is van een rietsnijder. Klaas-Jan werd die dag geholpen door een oom en een neef …

En natuurlijk was Klaas-Jan zijn kinderen er. Zijn dochter vermaakt zich een tijdlang prima als ‘chauffeur’ van de trekker. Klaas Jan zijn zoon stapt al bij zijn vader in het rietland rond sinds hij peuter was. Het kan verbeelding zijn, maar als dat knaapje in het rietland is, lijkt het hele kleine en speelse eraf te zijn. Terwijl hij druk bezig was met het afvoeren van de ruigte naar het vuurtje verderop, keek hij nog eens goed naar het kammen van het riet. Nog even, dan zou hij vast ook groot genoeg zijn om dat werk te doen, leek hij te denken …

Of het zo ver komt, is nog maar de vraag. De rietcultuur staat onder druk. De toekomst zal het leren …

Vuurtje stoken

Het was een drukte van belang in het rietland die middag. In het eerste deel van deze serie vertelde ik al, dat ook vrouwen en kinderen er waren. De vrouwen vertrokken na de lunch weer, maar de kinderen bleven. Terwijl er door de rietsnijders hard werd gewerkt, hielden vooral de jongens zich bezig met vuurtje stoken. Welk kind krijgt nou de kans om dat legitiem te doen? Met het verbranden van de ruigte is menig rietsnijder zijn carrière begonnen, denk ik. Eerst kijken, en daarna het vuurtje brandend houden …

Tot nu toe mogen rietsnijders in de Weerribben het riet‑ en maaiafval in de winter onder een speciale stookontheffing verbranden. Daar lijkt echter vroeg of laat verandering in te komen. De kans is groot dat het op enig moment als groenafval moet worden afgevoerd. Voor het milieu zal dat ongetwijfeld beter zijn, maar toch gaat er weer een stukje charme van het werk verloren, denk ik …

Weer aan het werk

Zo lang de machines zwegen tijdens de lunchpauze van de rietsnijders heerste er rust in het rietland. Even kwam er geen geluid van de trekker met de rietkammachine, en ook de ratelende rietmaaier deed er het zwijgen toe …

Maar lunchpauzes duren meestal niet lang in het rietland. Er moest nog even flink worden doorgewerkt om het al gemaaide riet van het land te halen, omdat er volgende week regen wordt verwacht. Zodra de hamburgers op waren, werden daarom de machines weer gestart om de ruigte uit het riet te kammen en het laatste strookje riet langs een sloot te maaien …

Terwijl Jetske werkoverleg leek te hebben met een aantal van de kinderen, besloot ik een poging te wagen om de drone te laten opstijgen …

– wordt vervolgd

Code geel vanwege mist

De rietsnijders waar we al een aantal jaren te gast zijn in het seizoen, waren zaterdag weer aan het werk op een plek die goed bereikbaar is met de auto. Daarom hadden fotomaatje Jetske en ik het plan opgevat om daar weer eens wat foto- en video-opnamen te maken. Dat pakte echter net wat anders uit dan we hadden verwacht …

Nadat we hier in het noorden dagenlang achter elkaar code rood en geel hadden gehad vanwege gladheid door ijzel, hadden we zaterdag code geel wegens dichte mist. Daardoor ging ik een uurtje later van huis dan gepland. Maar dat maakte weinig uit. Toen we rond met middaguur bij het rietland aan kwamen, was het nog steeds mistig. We werden er welkom geheten door drie rietsnijdersdochters, die op een hoopje rietafval lagen. Het leek wel een familiedag, behalve drie rietsnijders waren ook vrouwen en kinderen aanwezig in het rietland. Omdat het lunchtijd was, konden we meteen aanschuiven …

wordt vervolgd

Smeltwater

Vandaag deel twee van mijn tweeluik over ijswater of smeltwater.

Zodra de zon door het wolkendek brak, vielen er dikke druppels smeltwater van de met sneeuw bedekte pergola in de vijver. Daar probeerden ze de heksenbol uiteen te laten spatten …

Rond het vriespunt

Bij een temperatuur rond het vriespunt beginnen restjes sneeuw en ijs in een struik te smelten. Druppels gaan glinsteren en worden geruisloos naar beneden getrokken …

Dronefoto’s in groter formaat

Al sinds 2015 staat mijn foto-archief voor een belangrijk deel opgeslagen bij Stack, een Nederlandse opslagdienst, die volledig op Europese bodem werkt. Onlangs heb ik besloten om een klein deel van dit archief toegankelijk te maken voor bezoekers.

Vooral dronefoto’s zijn in een wat groter formaat aantrekkelijker om te bekijken. Daarom heb ik een aantal mappen aangemaakt waar deze foto’s in het formaat 1920 x 1200 pixels te zien zijn.

Je komt binnen bij een lijstweergave van de verschillende vluchten, die ik met de DJI Flip heb gemaakt. Door linksboven op ‘Galerij’ te klikken ga je naar de fotoweergave …

In de ‘Galerij’ kun je kiezen tussen de verschillende vluchten, en vervolgens tussen de foto’s per vlucht. Met de knop ‘home’ kom je terug bij het overzicht …

Als je een foto bekijkt, is er rechtsboven een kleine menu zichtbaar. Daar kun je de foto’s m.b.v. het vierkantje beeldvullend vergroten en met het pijltje in het cirkeltje kun je de foto’s in een diashow bekijken. Met een pijltje links of rechts midden op het scherm kun je naar de vorige of de volgende foto gaan. Je kunt de foto’s ook naar links of naar rechts slepen. Met het kruisje rechtsboven of met ‘Esc’ kun je een foto sluiten …