Tussen de buien door heb ik in de tuin even een plekje aan de waterkant opgezocht om eens even ’t een en ander te overpeinzen. Het stemde me nog niet meteen erg vrolijk ….

Tussen de buien door heb ik in de tuin even een plekje aan de waterkant opgezocht om eens even ’t een en ander te overpeinzen. Het stemde me nog niet meteen erg vrolijk ….

De gouwe ouwe muziek uit de Radio 2 Top 2000 nu eens wat luider dan weer wat zachter uit de speakers klinkend en op zijn tijd een hapje en een snapje op tafel … Echt fitter worden we er niet van, maar zo komen we donkere dagen tussen Kerst en Oud & Nieuw wel weer door …

Ook op de kerstdinsdag presenteer ik nog eens een stukje huisvlijt van de afdeling groene vingers. Ter verhoging van de sfeer heb ik voor de gelegenheid de kaarsen ontstoken …

De decoraties in huize Afanja zijn ook dit jaar weer gemaakt door Aafje …

2017 was weer een goed taartenjaar. Daarbij heb ik het dan niet over de baksels uit ‘Heel Holland bakt’, maar over de taarten die Pepijn en Tijmen dit jaar ieder op hun verjaardag mochten aansnijden. Ze waren weer niet alleen mooi, maar ook erg lekker …

Op de taart van Pepijn was de hoofdrol dit jaar weggelegd voor Yoda.
Tijmens’ taart werd gesierd door Super Mario & Bowser …

Ik wens jullie allen gezellige Kerstdagen met mooie lichtjes en lekkere hapjes en zo … 😉
Door alle lichamelijke ongemakken, heb ik dit jaar pas in augustus weer een kuiertje naar het prieeltje bij Doktersheide gemaakt. Nou ja, kuiertje … het werd bijna een overlevingstocht waarbij een kapmes handig geweest zou zijn, want het pad naar het prieeltje was nauwelijks meer te zien. Dat beloofde weinig goeds, vreesde ik …

Ik was benieuwd hoe het prieeltje er nu bij zou staan, nadat het een jaar eerder was afgesloten i.v.m. instortingsgevaar als gevolg van zwamgroei. Tijdens mijn gang door het rietland kreeg ik er steeds minder vertrouwen in. Pas toen ik over het laatste stuk van het vlonderpad liep, werd mijn bange voorgevoel bevestigd, het prieeltje was compleet verdwenen …

Alleen het metalen onderstel, als ’t ware het fundament waarop het houten prieeltje had gestaan, herinnerde nog aan de kijkhut, die ten prooi was gevallen aan dodelijke zwamgroei ….

De omringende natuur is er nog steeds even mooi. Maar even lekker beschut zitten tegen regen en wind uit noordelijke richtingen, dat is er voorlopig niet meer bij. Ik kan alleen maar hopen dat Staatsbosbeheer besluit tot herbouw, maar ik vrees het ergste …

Het is jammer, maar het is niet anders. Volgend jaar maar verder zien …
Eén van mijn favoriete plekjes om ook bij minder mooi weer af en toe eens even lekker aan de waterkant te zitten, is was de kijkhut bij De Tike, in de volksmond ‘het prieeltje’ aan de oever van de Leijen bij Doktersheide. Toen ik daar in september 2016 weer eens een kijkje wilde nemen, kwam ik voor een dichte deur te staan …

Nou ja, ‘deur’ is wat veel gezegd, de toegang tot het prieeltje was dichtgetimmerd en aan de planken waren grote geplastificeerde plakkaten met het logo van Staatsbosbeheer bevestigd …

‘Kijkhut “De Tike” afgesloten wegens zwamgroei. Niet betreden in verband met instortingsgevaar …’

Daar was ik niet echt blij mee. Tussen het heen en weer waaiende riet was het uitzicht er in principe niet veel minder om, maar van echt lekker zitten was toch geen sprake op de steiger …

– wordt vervolgd –