Vliegruimte gezocht

Voordat ik mijn drone begin oktober aanschafte, heb ik me ervan vergewist of er in mijn omgeving wel genoeg geschikte ruimte is om ermee te vliegen. Een goede bron daarvoor is de website (en app) Godrone.nl. Over Fryslân loopt van noordoost naar zuidwest een virtuele baan die veel ruimte en vrijheid biedt (kaartje linksonder). Alleen enige Natura 2000 gebieden moeten vermeden worden. Rond Drachten moet ik vooral rekening houden met het vliegverbod rond het lokale vliegveld en een deel van het industriegebied (kaartje rechtsonder)

Rond Jetskes’ woonplaats ligt dat een stuk ingewikkelder. Toen we vrijdagochtend een plan probeerden te maken voor de dag, deed ze een aantal suggesties met daarbij de vraag of ik er zou kunnen vliegen met de drone. Het meest voor de hand liggende lijstje viel meteen af. Jetske zit er aan alle kanten ingeklemd tussen verschillende Natura 2000 gebieden en diverse militaire oefenterreinen. Alleen naar het noorden is er vrij baan om naar het Friese luchtruim te gaan (kaartje linksonder) … 😅

Uiteindelijk vond ik op de kaart toch een geschikt plekje om een vlucht te kunnen maken. Jetskes’ ouderlijk huis aan de Wetering staat aan de oostelijke rand van De Weerribben. Haar ouders waren hier vroeger brugwachter van de brug over de Wetering (kaart OpenStreetMap) Vanaf een parkeerplekje bij de brug liet ik Flip opstijgen voor een korte vlucht (zie rode pijlen op het kaartje rechtsboven).

Jetske maakte intussen een nostalgische wandeling over en rond haar geboortegrond. Op haar weblog haalt ze wat herinneringen over die tijd op. Hieronder het filmpje dat ik er heb gemaakt, waarvan Jetske gisteren de primeur al had …

Terug bij de Wijde Ee

Nadat ik vanuit de lucht een tijdje had rondgekeken bij de Boornbergumerpetten, besloot ik onderweg naar huis nog weer even naar de Bûtendiken te rijden. Ik hoefde er maar een kleine omweg voor te maken en ik had nog genoeg power in de batterijen om hier nog even een rondvlucht te maken. Bovendien leek het voorlopig de laatste mooie dag te zijn om even te vliegen …

Nadat ik eerder die week al wat foto’s had gemaakt van de petgaten aan de zuidkant van de weg, besloot ik de camera nu eerst eens te richten op het noorden. Daar kijken we van uit over de Wijde Ee en de Mûntsegroppe, zij vormen hier samen de vaarweg naar Drachten …

De rechtlijnige bak met water op de de laatste twee foto’s hierboven is it Krûme Gat. Het Noordergemaal dat de polder rechts in beeld bemaalt, loost hier het water. In it Krûme Gat zitten ook de in- en uitlaten voor de retentiepolders aan de linkerkant van de weg hieronder …

In de Papegaaienbuurt (3)

Eind juli heb ik al twee blogjes gepubliceerd over de Papegaaienbuurt in Drachten. Het verhaal over dit bijzondere buurtje is niet compleet zonder de Rijkslandbouwwinterschool bij de kruising van de Torenstraat en de Houtlaan …

Het gebouw werd opgeleverd tussen 1920 en 1922, naar een voorlopig ontwerp van R. Wibbelink. Na diens overlijden werd het ontwerp afgerond door gemeentearchitect Cees Rienks de Boer, Het diende oorspronkelijk als landbouwwinterschool, waarin boerenzoons (en later ook dochters) ’s winters les kregen in landbouwkunde als zaaien, rooien, spitten en voederen …

Het gebouw is sinds oktober 2007 officieel een rijksmonument, mede dankzij de zeldzame glas-in-loodramen van Theo van Doesburg, waaronder de ‘Grote Pastorale’ en ‘Kleine Pastorale’ met agrarische afbeeldingen. Ook ontwierp Van Doesburg een kleurenschema in oranje, groen en paars voor interieur en houtwerk, maar dit werd pas in 1988 zo uitgevoerd …

Theo van Doesburg ontwierp behalve het kleurenschema ook twee sets glas-in-loodramen met geometrische voorstellingen. De traplichtramen aan de Houtlaanzijde vormen de ‘Grote Pastorale’ (300×70 cm). Deze ramen zijn op de foto’s niet goed te zien, omdat er een boom in de weg staat.

Het bovenlicht boven de ingang aan de Torenstraat is de ‘Kleine Pastorale’ (93×183,5 cm). … van een zaaier, een maaier, een rooier en een spitter …

In de Papegaaienbuurt (2)

Huis Torenstraat 3 is in 2018 door de gemeente Smallingerland overgedragen aan de Stichting Van Doesburg‑Rinsemahuis. In 2019 is het huis opengesteld als museumwoning*, met zorgvuldig hersteld interieur en exterieur volgens Van Doesburgs oorspronkelijke plannen. Het interieur is zó vormgegeven dat je volgens kenners het gevoel krijgt ín een driedimensionaal schilderij te zitten …

Hoewel de naam ‘Papegaaienbuurt’ intussen een eretitel is geworden, is het ook vandaag de dag een uitdaging om iedereen te overtuigen het kleurenschema te respecteren. “Er is in de Vereniging van Eigenaren altijd wel iemand die het anders wil,” vertelt Lucienne. Ze woont halverwege het blok in de Torenstraat en is, samen met haar man Peter, ambassadeur van De Stijl in Drachten.

Hier vertellen ze in 2020 over hun ‘Stijlvolle’ huis in het tv-programma ‘Binnenstebuiten

*Van Doesburg-Rinsemahuis
Torenstraat 3, Drachten
Toegang op afspraak, na registratie bij de balie van Museum Dr8888
Museumplein 2, Drachten
museumdrachten.nl/museumwoning-vdrh

In de Papegaaienbuurt (1)

Even wat kleur op deze grijze dag. Vorige week liet ik hier een foto zien van een kruispunt in Drachten dat was voorzien van een bijzonder kleurontwerp. Op de foto hieronder een tweede kruispunt in dezelfde straat, de Torenstraat. Tussen de beide kruisingen ligt de zogenaamde ‘Papegaaienbuurt’

In 1920–1921 ontwierp gemeentearchitect Cees Rienks de Boer hier een rij van zestien middenstandswoningen. Voor de kleuren schakelde hij kunstenaar Theo van Doesburg in, de grondlegger van kunststroming De Stijl. Van Doesburg stelde een kleurenschema samen van primaire kleuren (rood, blauw, geel), gecombineerd met wit, zwart en grijs, voor zowel de gevels als de interieurs en tuinontwerpen …

De felle kleuren veroorzaakten indertijd veel opschudding. Er werd met afschuw van een ‘Papegaaienbuurt’ gesproken. Binnen een jaar werden de huizen overgeschilderd naar meer gangbare kleuren, zoals wit en groen. Tegenwoordig zijn de oorspronkelijke kleurstellingen (met alle complexiteit in schakeringen) in ere hersteld. De naam ‘Papegaaienbuurt’ is intussen een eretitel geworden …

– wordt vervolgd –