Terug op de Hoogeweg

We lieten de ooievaar mooi op zijn nest staan en vervolgden onze weg aan de andere kant van het kanaal. Een paar minuten later sloegen we linksaf naar de Hoogeweg (kaart OpenStreetMap). Bij het eerste vervenershuisje zette Jetske de auto even aan de kant. Er kringelde rook op van een nog smeulend brandbultje op het rietperceel naast het huisje. Hier waren duidelijk pas nog rietsnijders aan het werk geweest …

Aan de andere kant van de weg lag een stapel grote bossen gemaaid en gekamd riet op een stuk land naast een wat groter huis dan het vervenershuisje …

Een stukje verder naar het zuidoosten staat nog een klein vervenershuisje. We besloten die kant even op te lopen vanwege de boom, die naast het huisje prachtig stond te bloeien. Jetske bleef er een tijdlang staan om wat macrofoto’s te maken van de bloesem en de bijen

2 kleintjes en een grote

Vrijdag ben ik nog maar eens afgereisd naar mijn fotomaatje in de Kop van Overijssel. Eigenlijk was het al lang Jetskes’ beurt om naar Fryslân te komen, maar ik stelde voor om het nog maar eens andersom te doen. Als Jetskes’ tantezegger Klaas Jan bij Nederland in het rietland aan het werk was, leek dit me een uitgelezen kans om daar nog eens naar toe te gaan. Over een paar weken is het rietland tenslotte weer verboden gebied i.v.m. de broedtijd. Daar kon Jetske zich wel in vinden …

Omdat we pas aan het begin van de middag in het rietland terecht konden, dronken we – met zicht op de voedertafel bij Jetske en haar man in de tuin – eerst koffie. Een vink en een huismusje wilden wel even voor me poseren. Vooral met dat vinkje was ik blij, want die hebben we zelf maar weinig in de tuin.

Daarna stapten we in de auto om naar de Weerribben te rijden. Omdat we nog alle tijd hadden, maakten we onderweg nog een paar tussenstops om wat foto’s te maken. De eerste halte was bij dit ooievaarsnest langs het Kanaal Steenwijk – Ossenzijl. De ooievaar klepperde af en toe eens even en leek het allemaal prima te vinden …

– wordt vervolgd

Op de boot terug

Aan alles komt een eind, zo ook aan deze prachtige voorjaarsdag in het rietland in de Wieden. Het was goed en gezellig om weer even bij te praten met Klaas Jan. Daarnaast was ik vooral blij dat ik ditmaal mooie dronebeelden heb kunnen maken van het werk van de rietsnijders …

Nog een laatste rondblik over een deel van het rietland vanuit de lucht, daarna was het tijd om in de boot te stappen voor de eerste van drie etappes op weg naar huis. Omdat Klaas Jan ons de toeristische route wilde tonen, moest hij eerst de boot van zijn collega nog even verleggen. Daarna voeren we om te beginnen door een paar mooie smalle kreken waar je normaal gesproken als toerist niet snel komt. Via wat bredere wateren kwamen we vervolgens na enige tijd weer terecht op de locatie waar we ’s ochtends waren opgestapt …

– slot

De rietsnijder kamt

En als het riet gemaaid is en mooi in schoven in het rietland staat, moet het afval eruit verwijderd worden. Daar heb ik een paar dagen geleden al het een en ander over verteld. Maar ik kan het natuurlijk veel beter laten zien. Dan zie je goed hoe de rietsnijder al het geoogste riet door zijn handen laat gaan …

– wordt vervolgd

Hand- en spandiensten

Strook na strook maaide Jan het hoge riet op het achterste deel van het perceel. De zware machine trok een breed pad door het verende rietland. Daarbij liet hij tijdelijk diepe sporen achter in het dikke veenmospakket …

Zoals wel vaker wanneer we samen te gast zijn bij de rietsnijders, verloochende mijn fotomaatje Jetske haar afkomst niet. Als dochter van een rietsnijder, weet ze hoe belangrijk het is dat de bosjes riet meteen in schoven worden gezet. In geval van regen kan het water dan snel naar beneden lopen, zonder dat het riet te nat wordt en kan gaan rotten. En dus besloot Jetske de handen uit de mouwen te steken …

Ik besloot het maaien en het zetten van de schoven even vanuit de lucht te volgen, zodat ik ook daar nog wat foto’s en video-opnamen van kon maken. Toen ik Flip enige tijd later naar beneden had gehaald, omdat de batterij bijna leeg was, kwam Jetske bij me zitten op een hoopje ruigte. “Het is goed verder,” zei ze lachend met het zweet op het voorhoofd, “Klaas Jan moet ook nog wat werk houden …”

– wordt vervolgd

De rietmaaier wordt gestart

Het kampement van de rietsnijders met een groene en een blauwe rietmachine en een tweepersoons schaftkeet …

Fotomaatje Jetske had in de verte al het geluid van een nadere boot gehoord. Ze stelde zich op bij de smalle vaart om daar rietsnijder Jan S. met haar camera te ontvangen …

Nadat wij kort kennis hadden gemaakt, liep Jan door naar zijn rietmachine. Nadat hij het zeil van de maaikop van de rietmaaier had verwijderd, liep hij naar de keet om een smeerpistool te pakken. Daarmee ging hij de machinerie kort te lijf. Nadat hij er nog even keurend naar had gekeken, werd het resultaat goed bevonden …

Daarna liep Jan naar Klaas Jan. Vanuit de verte keek ik naar het werkoverleg van de beide mannen. Na de opnamen die ik eerder die dag al gemaakt, had ik nog één batterij bewaard om ook wat van het werk van Jan S. vanuit de lucht te filmen. Eerst maar even afwachten waar hij zou beginnen …

Na afloop van hun korte overleg startte Jan zijn machine. Hij begon te maaien naast een bosrand aan de oostkant van het terrein. Intussen maakte ik Flip weer vliegklaar …

– wordt vervolgd

Riet kammen van bovenaf

Het riet dat is gemaaid, wordt door de rietmachine automatisch in kleine bosjes bijeen gebonden. Die bosjes worden daarna door de machine uitgeworpen. Een rietsnijder loopt er vervolgens langs om de bosjes riet in schoven bijeen te zitten. Zo wordt voorkomen dat het riet bij regen te nat wordt, omdat het water direct naar beneden glijdt …

Daarna rijdt de rietsnijder op zijn trekker met daarachter een kammachine van de ene schoof na de andere. Elk bosje riet wordt van het touwtje ontdaan, waarna de rietsnijder met de kammachine de onbruikbare ondergroei uit de onderkant van het bosje riet trekt. Het riet wordt netjes in een verzamelbak gelegd …

Achter de lopende band waar de pennen van de rietkammachine op zitten, vormt zich een hoopje groenafval. In de Weerribben, waar het rietland eigendom is van Staatsbosbeheer, mogen de rietsnijders dit afval nog steeds verbranden. Het rietland hier in de Wieden is van Natuurmonumenten. Hier is het verbranden van het afval verboden. Het afval wordt aan het eind van het werk door de rietsnijders verzameld en per boot afgevoerd …

– wordt vervolgd