Rond het middaguur trok maandag 2 september het staartje van een pittige onweersbui over Drachten. Vooral vanwege het geluid heb ik er wat videoshots van gemaakt. Ik trof het niet slecht …
Intussen naderen op dit moment (21:15 uur) vanuit het zuiden zwaardere buien. Ik verwacht dat de meeste buien weer ten oosten van ons langs zullen trekken …
In verband met de late vakanties hier in het noorden kwam de jeugd zaterdagmiddag nog even langs voor koffie en taart. Tijdens een rookpauze op het terras gingen alle ogen in de richting van de bloemen in de hoek, toen ik mijn camera daarop richtte …
Het duurde even, voordat de anderen ook zagen wat ik daar zag. Een houtpantserjuffer* was neergestreken op één van de bloemetjes van de ijzerhard. Lang bleef hij daar niet zitten …
Al snel verhuisde hij naar een stokje dat in de zinken tobbe was blijven staan, nadat het in voorjaar en vroege zomer de blauwe irissen had ondersteund. Prima, want dat leverde me uiteindelijk een mooie rustige achtergrond op …
* Op 17 augustus schreef ik hier al dat ik hem nog verwachtte. 😉
In de derde van drie foto’s van de koepel in de Ecokathedraal richten we de blik omhoog. Naar de plek waar het licht uit de voorgaande foto’s vandaan komt, het ‘rookgat’ midden in het dak van het bouwwerk …
Vandaag de tweede van drie zwart-witfoto’s die ik in de Ecokathedraal bij Mildam heb gemaakt van de koepel, een bouwwerk dat in 2017 is gestapeld van losliggende stoeptegels …
Naar mate de zomerwarmte langer aanhoudt, nestelt hij zich dieper in mijn systeem. De tijdelijke dipjes in de temperatuur maken het er daarbij niet beter op, want juist die voortdurende schommelingen, verhinderen de gewenning aan een bepaalde temperatuur en luchtvochtigheid.
Na mijn lekkere ritje op de iLark op dinsdagochtend, werd ik de afgelopen dagen weer ruw op mezelf teruggeworpen. Vermoeidheid en krachtsverlies in mijn benen zijn dusdanig groot, dat ik zelfs mijn tweewekelijkse afspraak met Jetske voor vandaag heb moeten cancelen. En dat zegt wel wat, want dat doe ik niet snel.
Omdat het de komende dagen opnieuw warmer wordt, heb ik besloten het me dit weekend maar eens makkelijk te maken. Vandaag en de komende dagen steeds één zwart-witfoto van een drieluik …
Voordat het dinsdag warm begon te worden, heb ik ’s ochtends weer eens een ritje op de iLark gemaakt. Eerst via de zuidelijke rand van Drachten en daarna via de Forten en de Súderskarren weer huiswaarts …
Bij het bruggetje over het Stroomkanaal heb ik even halt gehouden. In het water bloeiden kleine gele bloemetjes, die ik niet thuis kon brengen. Dat lukte Obsidentify overigens ook niet. Helemaal van slag opperde de app dat het een gele plomp was. Nou ja zeg … **
Een libel, waarschijnlijk een steenrode heidelibel, wilde wel even voor me poseren. Hij liet zelfs toe dat ik voorzichtig van positie wisselde om een andere achtergrond te krijgen …
Daarmee had het ritje wat mij betreft aan de verwachtingen voldaan. Terug thuis merkte ik later dat 12,5 km eerst ook wel weer even genoeg was geweest …
**Liesbeth/@staartje heeft intussen via Plantnet ontdekt dat het gaat om watergentiaan. Dankjewel!
Om te beginnen bedankt voor jullie reacties n.a.v. de foto van het geaderd witje van gisteren. Omdat (bijna) niemand me precies heeft kunnen vertellen hoe het nu zat met de onderstaande foto, kom ik daar vandaag nog maar even op terug. De beste omschrijving kwam van Paul Brugman op Mastodon. Hij schreef: “Klein geaderd witje dat op een wat onbeholpen manier een bloem aanvliegt, met een soort Fosbury flop.” Vooral dat laatste vond ik een prachtige vondst …
Zoals ik het zie, vliegt de vlinder ondersteboven naar de bloem toe. Waarschijnlijk is hij daar al dartelend en buitelend zo terecht gekomen. Dat hij ondersteboven hangt is o.a. te zien aan zijn roltong, die vlak boven zijn ogen te zien is. Een stukje naar rechts zien we het rechter voorpootje omhoog wijzen. Dat hij op de kop vliegt, is ook te zien aan de antennes, die op de foto naar beneden wijzen. “De ene antenne is op Uri Geller-achtige wijze door het bloemblad heen gestoken”, aldus Peter Grey. Op de onderstaande foto, die een fractie later is gemaakt, kun je zien dat ook die antenne tussen twee bloemblaadjes door steekt. Verder zien we de bovenkant van de rechtervleugel …
Jetske benoemde tot slot nog iets wat mij ook was opgevallen. De vlinder op de eerste twee foto’s heeft bruine ogen. Dat is bijzonder voor een geaderd witje. Normaal gesproken zijn ze altijd zachtgroen van kleur met donkerder stippen op de oogbollen, zoals op de foto hieronder …
Zo, nu jullie weer … fijne dag verder. 🙂
Afanja's Weblog 