Goeiemorgen, maak er een mooie dag van …
Even lekker uitrekken
Tagarchief: Fryslân
Een pony met haar veulen
Na de boomkikker en de zonnebadende hagedis richtte ik mijn camera een stuk verderop op de pony’s die daar liepen te grazen …
De show werd er gestolen door een veulen dat zo te zien hooguit een paar dagen op de wereld rond stapte. Met wankele stapjes bleef het jonge dier dicht bij moeder in de buurt. Moeder leek haar jong na enige tijd met liefdevol duwtje in de richting van haar uier te geven …
Ook vandaag sluit ik weer af met een wat grotere foto, ditmaal van de pony met haar veulen …
Kleine zonaanbidders
Het duurde niet eens zo lang of Jetske meldde, dat ze een tweede boomkikkertje had gevonden. Dit tweede exemplaar zat wat verder weg, zodat de trekkingstokken eraan te pas kwamen om me bij haar te voegen. Het was de moeite waard om deze boomkikker op een lekker warm en zonnig plekje op een stuk boomschors te zien liggen …
Een kleine stukje verderop lag een levendbarende hagedis op een beschut plekje te zonnen. Toen Jetske hem ontdekte lag hij helemaal opgerold en was hij in diepe rust. Na enige tijd werd hij wakker. Nadat hij wat om zich heen had gekeken, verdween hij in het struweel …
Met dank aan de tipgever die de juist plek aanwees en mijn fotomaatje die me ernaar toe reed, sluit ik dit hoofdstuk af met een laatste (wat grotere) foto van de eerste boomkikker. Ik heb ervan genoten om die diertjes in alle rust in de zon te zien liggen. Natuurlijk heeft fotomaatje Jetske ook deze keer weer fijne achtergrondinformatie geschreven bij haar fotoserie: ‘Boomkikkers’ …
Intussen liet ik mijn blik afdwalen naar hetgeen zich verderop afspeelde. Daar was de actie, en dus moest ik daar ook nog maar even een kijkje nemen …
– morgen meer van de pony’s
Mijn eerste boomkikker
Ik kende ze eigenlijk alleen van onze vakanties in zuidwest Frankrijk. De laatste keer dat ik ze gezien heb, zal toch zeker een jaar of dertig geleden zijn. Omdat ik daar geen foto’s van heb overgehouden, wilde ik ze al langere tijd graag weer eens zien. Ik was dan ook erg blij met de tip die ik eind vorig jaar kreeg …
Sneller dan verwacht vond ik de eerste boomkikker op een plekje waar ik hem niet had verwacht, in het gras. De bovenstaande foto is een close-up van de laatste opname die ik hier gisteren liet zien. Terwijl Jetske en ik hem op gepaste afstand portretteerden, kwam het diertje voorzichtig in beweging. Langzaam kroop hij in de richting van het nabije struikgewas waar hij uiteindelijk in een braamstruik klom …
Nadat ik me tevreden had gesteld met de eerste fotoserie die ik van dat mooie boomkikkertje had gemaakt, liep ik even terug naar de auto. Daar nestelde ik me op mijn viskrukje in de luwte naast de auto om mijn benen even wat rust te gunnen. Jetske leefde zich nog enige tijd op de eerste boomkikker …
– morgen nog een boomkikkertje …
Over groene kikkers en zwarte paarden
Ik had beloofd om terug te komen op het ritje dat Jetske en ik vorige week vrijdag samen hebben gemaakt. Het werd een drie provinciën ritje, waarbij we vanuit de Kop van Overijssel door Drenthe onder andere over deze lange rechte weg naar Fryslân reden …
Nadat ik een tip had gekregen waar we ze zouden kunnen vinden, gingen we die dag op zoek naar boomkikkers. Ter plekke begonnen we met een redelijke onderlinge tussenafstand te zoeken. Ik had al snel een mooie collectie kikkers verzameld, maar nog niet de soort die we zochten …
Meestal is het andersom, maar ditmaal was Jetske degene die zich even liet afleiden. Ze stond bij een aantal paarden, waarvan er zo te zien eentje nogal stond te ginnegappen …
Ik bleef intussen zoeken, want wie zoekt zal vinden. Na verloop van tijd zag ik een klein, nauwelijks zichtbaar boomkikkertje in het gras zitten. Tijd om Jetske erbij te roepen, want gedeelde vreugde is dubbele vreugde …
– morgen meer boomkikkers
De merel en de worm
Gistermorgen liep ik zoals gebruikelijk rond koffietijd even de tuin in. Het waaide flink, maar het was nog droog, zodat ik nog net even op het stapeltje tegels achter het fietsenhokje kon zitten …
Daar vandaan had ik mooi zicht op een merel, die net een vette regenworm uit de border bij de schutting had getrokken. Ik vraag me af of het een juveniele merel was, die nog niet goed wist hoe om te gaan met een vette kronkelende worm of dat het erg lastige en sterke worm was, maar er volgde een lange, felle strijd …
Ruim anderhalve minuut bleef de worm zich manmoedig verzetten. Met een blik die teleurstelling verried, draaide de merel zich tenslotte om, waarna ze onder de schuttingdeur door de tuin verliet. De gehavende worm bleef op de stenen achter …
Zwaar ondergewaardeerd
Een groot deel van de gezonde, frisgroene weilanden kleurde vorige al geel van de paardenbloemen. Ook bij ons stond zowel in de voor- als in de achtertuin een aantal exemplaren zacht wiegend in de wind te pronken …
Bij heit en mem thuis moest die paardenbloem zo snel mogelijk met wortel en al worden uitgestoken en weggegooid. Wij koesteren ze in ons tuintje, want ik vind het nog altijd zwaar ondergewaardeerde bloemen. Als je ze met een loep of door een macrolens bekijkt, gaat er een wereld voor je open …
Wist je dat er alleen in ons land al zo’n duizend soorten voorkomen? Fryslân heeft zelfs zijn eigen paardenbloem. Dat is de Taraxacum frisicum, een paardenbloem die nog op maar drie plekken in Fryslân voorkomt. Tot de jaren vijftig was het een vrij algemene soort, maar de Friese moeraspaardenbloem staat nu op uitsterven. De Friese moeraspaardenbloem is de meest bedreigde plantensoort in Fryslân ….
Afanja's Weblog 