Aan het eind van weer een wat mindere periode heb ik mezelf er gisteren toe gedwongen om maar weer eens een fotokuiertje te maken. Dat werd geen succes, want het was winderig en koud in het Weinterper Skar en het wandelen viel me zwaar. Daarnaast was er maar bar weinig te zien, en de weinige  insecten die er waren verpoften het om even rustig voor me te poseren. Daarom laat ik vandaag even een paar foto’s zien van een rustig en gewillig onderwerp uit eigen tuin …

Toen ik onlangs gewapend met de camera weer eens even in de tuin rondscharrelde, zag ik iets op de gft-container liggen. Het was te klein om meteen te zien wat het was, maar een blik op het schermpje van mijn camera – die in de tuin vrijwel altijd is voorzien van de Raynox voorzetlens – maakte al snel duidelijk dat het een snuitkevertje was …

En het was niet zo maar een snuitkevertje … Nee, dit was een dood snuitkevertje, morsdood was hij. Sneu voor het beestje natuurlijk, maar het voordeel was wel, dat hij me daar zo stil liggend alle kans gaf om hem eens goed te bekijken …

Terwijl ik een kwartiertje later de foto’s op de pc bekeek, bedacht ik me dat ik het kevertje eigenlijk even had moeten ontleden met een paar pincetjes. Terug bij de container bleek ik te laat op dat idee te zijn gekomen, want het beestje was blijkbaar weggewaaid. Ik heb hem niet meer terug kunnen vinden, dus we zullen het hier mee moeten doen …