Nadat we twee weken geleden een weekendje in Brabant zaten met vakantievrienden, zaten we afgelopen weekend voor het vierde jaar op rij een weekendje met kinderen en kleinkinderen op landgoed ‘de Merelhof’ bij Ruinen in Drenthe …
Daar hadden we net als voorgaande jaren de beschikking over het riante vakantiehuis ‘de Schaapskooi’ …
Het begon vrijdagavond nog rustig met een lekker en gezellig etentje …
Tijmen trok zich regelmatig even met een boekje terug in een hoekje …
Maar toen ik zaterdagochtend naar buiten stapte en Pepijn tijgerend op me af zag komen, terwijl hij vroeg: “Wil jij met mij stoeien, pake …?”
Toen wist ik ‘Dit wordt een pittig weekend …’
En dat werd het ook, maar ondanks de vermoeienis werd het toch vooral weer een gezellig weekend. De komende dagen eerst maar weer even rustig bijtanken … 🙂
Weer of geen weer, sinds de geboorte van Tijmen op 23 december 2005 is de aanloop naar de Kerst voor ons altijd feestelijk. Omdat Tijmen de laatste tijd helemaal in Star Wars opgaat, sierden Darth Vader en Yoda zijn taart gisteren …\
Natuurlijk mocht de jarige ook dit jaar weer een kaarsje méér uitblazen. Even diep inademen …
En dan in één keer alle kaarsje uitblazen. Dat was weer knap weer knap werk, Tijmen … 🙂
Nadat de kaarsjes waren uitgeblazen, werden Darth vader en Yoda zorgvuldig van de taart verwijderd …
De taart was voor de visite, Darth vader en Yoda vielen ten prooi aan Tijmen …
Het gecombineerde Kerst- en verjaardagdiner was weer gezellig en overheerlijk …
Gedurende een groot deel van de middag en de avond zat Pepijn op zijn stoel naast mij of bij mij op schoot, daarbij voorzag hij mij geregeld van een toastje of een stukje stokbrood. Toen ik tijdens het eten weer even een rondje om de tafel maakte om wat foto’s te maken, reikte hij me met een lachend gezicht weer een stuk stokbrood aan: “Pake nog een tukje tokbrood …?” Wat wil een mens nog meer …!?
Als jullie feestdagen net zo mooi worden als de onze gisteren, dan zit het wel goed.
Wij wensen alle trouwe volgers gezellige Kerstdagen …
Het was weer een ouderwets heerlijk avondje gisteren. Voordat Sinterklaas en Zwarte Piet met het nodige misbaar een zak met cadeautjes in de gang dropten, verrasten Tijmen en Pepijn ons om de tijd te doden met een kleine recital op percussie …
Nadat we vervolgens een paar Sinterklaasliedjes hadden gezongen, kon het grote uitpakfeest beginnen. Pepijn was meteen verguld met zijn eerste presentje: een seinhuisje of iets van dien aard van Tomas de Trein, het werd meteen aan alle kanten bekeken en verkend, we hadden er geen kind meer aan … 😉
We hadden ook nog een primeur. Een van de hoogtepuntjes van de avond was het feit, dat Tijmen voor het eerst een aan hem gericht gedicht voor kon lezen. Wij vonden het allemaal reuze knap voor een ventje dat nog zeven moet worden …
Aan het eind van de avond konden we vaststellen dat iedereen blij was met de cadeautjes en gedichten, zodat we uit volle borst samen nog een liedje hebben gezongen om Sinterklaas te bedanken voor alle gulle gaven en de gezellige avond.
We rollen hier van het ene feestje in het andere. Nadat we vrijdagavond ter viering van mijn verjaardag -die overigens al in augustus was- een prachtig concert van Slagerij van Kampen hadden bijgewoond, hebben we gistermiddag in kleine familiekring Aafje’s verjaardag twee dagen in ’t vooruit gevierd …
Tijmen en Pepijn stortten zich meteen op de autootjes en de ruim 50 jaar oude garage, waar ik zelf als kind nog mee heb gespeeld. Erg lang duurde dat samen spelen overigens niet, want het komt bij Pepijn erg precies hoe er met de auto’s wordt gespeeld, en dat ligt Tijmen niet echt …
Pepijn doet niets liever dan de auto’s in een lange rij van het ene punt naar het andere verplaatsen. Eerst gaat alles keurig in de rij naar beneden om elders een tijdelijks parkeerplek te krijgen, daarna wordt op dezelfde wijze de terugreis georganiseerd. Met uiterste precisie krijgen alle auto’s na enige tijd weer een plekje in de garage. Daarna begint het geheel weer opnieuw en nog dan nog eens , etc …
Toen de oranjekoek werd geserveerd, wilde Pepijn zijn spel wel even onderbreken, want behalve op auto’s is hij ook gek op oranjekoek. Hij liet het zich dan ook goed smaken …
Toen de beide mannen vervolgens het plan opvatten om maar even naar het vlakbij ons huis gelegen speeltuintje te gaan, besloot ik daar toch maar even achteraan te hobbelen …
Pake zal zich wel weer te snel bezorgd maken natuurlijk, maar ik vind zowel de schommels als het glijbaantje eerlijk gezegd net wat te hoog om Pepijn daar alleen zijn gang te laten gaan …
De dag werd afgerond met het samen voeren van de vissen …
Concerten, feestjes en partijen … toen ik een jaar of vijftien geleden nog volop actief was in het jeugd- en jongerenwerk maakte het me allemaal niets uit. Een nachtje slapen, de volgende ochtend even onder de douche, dan was ik weer het heertje. Dat ligt tegenwoordig toch allemaal net even anders. Ik kan er nog steeds evenveel van genieten, maar het herstel van diverse uitspattingen duurt tegenwoordig helaas aanzienlijk langer.
Afijn, ik rommel me wel weer door de week heen.
Voor de mensen die nog nooit hadden gehoord van Slagerij van Kampen of daar een heel verkeerd beeld van hebben, sluit ik vandaag af met een video-opname van één van mijn favoriete nummers van deze slagwerkgroep: “Call me a train”. Laat je meevoeren op een denderende treinreis …
Zodra hij buiten was zette Pepijn gistermiddag koers naar de vijver. Daar klampte hij zich meteen vast aan het hekje dat we vorige week speciaal voor zijn komst bij de vijver hebben geplaatst …
Een tijdlang was hij -veilig achter het hekje- volledig gefocust op de “… isjes in de water … water nat …”
Afanja's Weblog 