Vandaag deel twee van mijn tweeluik over ijswater of smeltwater.
Zodra de zon door het wolkendek brak, vielen er dikke druppels smeltwater van de met sneeuw bedekte pergola in de vijver. Daar probeerden ze de heksenbol uiteen te laten spatten …
Vandaag deel twee van mijn tweeluik over ijswater of smeltwater.
Zodra de zon door het wolkendek brak, vielen er dikke druppels smeltwater van de met sneeuw bedekte pergola in de vijver. Daar probeerden ze de heksenbol uiteen te laten spatten …
Als het zonlicht al een tijdje op het sneeuwdek van het fietsenhokje valt en de temperatuur geleidelijk stijgt, vallen de eerste druppels ijswater één voor één in het dakgootje …
Bij een temperatuur rond het vriespunt beginnen restjes sneeuw en ijs in een struik te smelten. Druppels gaan glinsteren en worden geruisloos naar beneden getrokken …



Donderdag heeft het hier met tussenpozen een groot deel van de dag licht gesneeuwd. Dat ik er overdag nog steeds niet toe kon komen om naar buiten te gaan om te fotograferen, is tekenend voor mijn vermoeidheid van de laatste tijd. Dat is me als kind van de winter me nog niet eerder overkomen. Maar er is altijd hoop …

Het bloed blijft kruipen waar het niet kan gaan. Nadat Aafje naar bed was gegaan, lokte de gestaag, in het licht bij de vijver neerdwarrelende sneeuw, me ’s avonds laat toch naar buiten. En ik besloot het dan ook maar meteen goed te doen, blootsvoets. Niet ver hoor, even tot achter in de tuin …



In vroeger jaren liep ik bij voorkeur op blote voeten in en rond huis. Sinds ik MS heb, heb ik echter veel eerder en vaker last van koude voeten. Maar als ik even blootsvoets in de sneeuw heb gelopen, dan heb ik de rest van de avond meestal heerlijk warme, tintelende voeten. En zo was het ook ditmaal …*

* ’t is een wondere wereld
Veel was het niet, maar ook vandaag werden we hier weer wakker met een laagje sneeuw. Onder normale omstandigheden zou ik één dezer dagen vast een ritje naar Mildam hebben gemaakt om daar ‘Sneeuwrandjes in de Ecokathedraal’ te fotograferen. Om dat te compenseren heb ik vanmorgen weer eens gebruik gemaakt van de patronen die er bij een dun laagje sneeuw vaak op het terras ontstaan …





Er ligt sinds vannacht weer een laagje verse sneeuw in onze woonwijk de Drait. Onder normale omstandigheden zou ik gisteravond laat vast een sneeuwwandeling en wat foto’s hebben gemaakt. Nu mijn onderdanen daar niet aan mee willen werken, heb ik gekozen voor een alternatief.
Eerder dit jaar heb ik al wat foto’s getoond van de korte dronevlucht, die ik zondag 4 januari jl. heb gemaakt vanuit onze tuin. Hieronder een korte video met wat beelden van onze besneeuwde woonwijk …
Berekoud … ijskoud! ❄️


