Eindelijk heb ik vandaag weer eens een vlinder in de tuin kunnen fotograferen …
Een geaderd witje kwam even snoepen van de ijzerhard (Verbena bonariensis) …
Omdat ik bang was dat hij er vandoor zou gaan, heb ik hem alleen van afstand gekiekt m.b.v. de zoomlens …
Sinds de lavendel in één van de bakken op het terras volop staat te pronken met zijn paarse kleuren, wordt er zo af en toe weer eens een hommel of een bij gelokt door de lekkere geuren…
Met de camera voor het grijpen op het tafeltje naast me en goed zicht op de bak met lavendel aan de andere kant van mijn stoel ben ik er met een bakje koffie eens lekker voor gaan zitten …
Ik hoefde niet eens zo lang te wachten, een zacht ronkend geluid kondigde al snel de komst van een snoepend insect aan, waarvan ik denk dat het een akkerhommel is …
Die kan ik in ieder geval weer afvinken. Dan is het wachten nu op een gelegenheid om weer eens een foto van een vlinder te kunnen maken in ons tuintje …
Vorige week was er op een zonnig moment dan toch eindelijk weer een insect bereid om even voor me te poseren. Nu heb ik eerlijk gezegd liever een ander insect voor de lens dan zo’n ordinaire huis-, tuin- en keukenvlieg, maar ook in de fotografie moet je nu eenmaal de tering naar de nering zetten …
De vlieg – hij lijkt nog het meest op een dambordvlieg – zat op de grijze afvalcontainer waar ik mijn camera mooi op kon laten rusten. Omdat hij bovendien heel gewillig bleef zitten kon ik hem mooi scherp in beeld brengen …
Wat zijn ’t van dichtbij een vreemde monstertjes, hè. Die grote oogbollen, die bestaan uit duizenden facetjes. In feite zijn het allemaal individuele zeshoekige oogjes die ieder een lensje hebben. En dan dat slordige hechtwerk waarmee de linker- en rechterhelft van het kopje bijeen lijken te worden gehouden … wonderlijk …
Gebroederlijk naast de waterlelie bloeit ook dit jaar de gele plomp (giele plomp in het Fries) weer in onze vijver. De gele plomp is de nationale plant van de provincie Fryslân. Het blad van de gele plomp, in het Fries pompeblêd genoemd, staat in het rood afgebeeld op de Friese vlag. Dus voor wie nog altijd in die veronderstelling verkeerde: er staan geen hartjes op de Friesche vlag, maar pompeblêden …
“It Pompeblêdsje” is nog weer heel wat anders. Dat is “een oprechte Friesche kruidenlikeur, getrokken van talrijke natuurzuivere kruiden volgens oud-familie recept. Deze Friesche Kruidenbitter heeft een heilzame, opwekkende werking en is te bekomen bij de echte slijterij,” aldus het etiket. En lekkerrrr … hmmm …
Maar goed, daar ging het hier niet om. De bloem van de gele plomp oogt in eerste instantie misschien wat simpel, zeker wanneer hij net vanuit de diepte is opgedoken. Maar zodra hij zijn stevige bloembladeren opvouwt, komt er een ingenieus ogend kleinood tevoorschijn. Lekker op het terras zittend kan ik daar elk jaar weer van genieten. Komende week zou dat weer moeten lukken, want de onderstaande bloem staat nu volop te pronken en een tweede knop is net opgedoken …
Na wat onderbrekingen zijn we weer terug bij de bloemen die onze tuin de laatste tijd hebben helpen opfleuren …
Een bloem waar ik elk jaar weer naar uitkijk is de blauwe lis (Iris germanica), die bij ons samen met o.a. de kattenstaart in een zinken tobbe naast de vijver staat …
Het is alleen zo jammer, dat ze maar zo kort bloeien. Dit jaar hadden we het geluk dat ze net gingen bloeien, toen wij terug waren van onze meivakantie …
Ter afsluiting van deze blauwe periode nog even dit voor de vlinderliefhebbers:
Jetske is woensdagmiddag nog weer even terug gegaan naar de boom met de grote weerschijnvlinders. Daarbij heeft ze zowaar nog wat mooiere foto’s gemaakt dan eerder op de dag: De grote weerschijnvlinder – deel 2
Na de druppels nu dan weer de bloemen, om te beginnen de bergkorenbloem (Centaurea Montana) …
Ik vind het niet de mooiste bloem in ons tuintje, maar in het juiste licht mag hij zeker gezien worden …
Voornemens en plannen zijn er om aangepast te worden, zullen we maar zeggen …
Dat zit namelijk zo: vlak nadat ik hier gisteren had geschreven dat ik de rest van de week nog wat foto’s van bloemen in de achtertuin zou laten zien, liep ik even met de camera de tuin in. De motregen die ’s ochtends gestaag was neergedaald, had prachtige druppeltjes achtergelaten. Ineens realiseerde ik me, dat ik al geruime tijd geen druppelfoto’s meer had gemaakt. Dat heb ik dus gistermiddag maar even goedgemaakt.
Kijk maar even mee wat de herontdekking van die oude liefde heeft opgeleverd …
Afanja's Weblog 