Een oude liefde

Voornemens en plannen zijn er om aangepast te worden, zullen we maar zeggen …

Dat zit namelijk zo: vlak nadat ik hier gisteren had geschreven dat ik de rest van de week nog wat foto’s van bloemen in de achtertuin zou laten zien, liep ik even met de camera de tuin in. De motregen die ’s ochtends gestaag was neergedaald, had prachtige druppeltjes achtergelaten. Ineens realiseerde ik me, dat ik al geruime tijd geen druppelfoto’s meer had gemaakt. Dat heb ik dus gistermiddag maar even goedgemaakt.

Kijk maar even mee wat de herontdekking van die oude liefde heeft opgeleverd …













Regenachtige MS Dag

Nu er in twee dagen ruim 60 mm regen is gevallen in ons tuintje, ben ik eigenlijk wel even klaar met alle nattigheid. Gelukkig heeft het vingerhoedskruid (Digitalis purpurea) niet alleen lange, maar ook sterke stengels, anders zouden ze wellicht al zijn geknakt onder de zware last van de vele druppels die er aan de sierlijke bloemen hangen …





Het oranje havikskruid (Hieracium aurantiacum) lijkt de strijd tegen de nattigheid te hebben verloren, met zijn neerhangende bloembladeren en druipnatte meeldraden maakt dit anders zo vrolijke bloemetje een tamelijk verzopen indruk …





Al met al is het een prima dag om jullie even te wijzen op het feit dat het vandaag Wereld MS Dag is. Over de hele wereld wordt vandaag aandacht geschonken aan deze vermaledijde ziekte, waarvan het ontstaan nog steeds onbekend is en die nog steeds niet te genezen is. Na bijna tien jaar krijgt de MS steeds meer vat op mijn leven en het eind van de neergang is nog niet in zicht. Het onderstaande filmpje geeft in amper 30 seconden een aardig beeld van de onzekerheid waarmee het ziekteproces gepaard gaat …





Voor 3 Euro kun je onderzoek naar MS ook steunen door ‘MS’ te sms-en naar 4333.

Een kansje op poollicht!?

Nadat zonnevlek AR1719 donderdagochtend een uitbarsting van klasse M6 voortbracht, en vervolgens een wolk met geladen zonnedeeltjes in de richting van de aarde slingerde, hebben we vanavond en vannacht weer een theoretisch kansje om poollicht te kunnen zien vanuit Nederland …





De kracht van de uitbarsting lijkt net sterk genoeg te zijn om ons een kansje op poollicht te bieden, en ook met de richting van de geladen zonnedeeltjes lijkt het wel goed te zitten. Het is echter alsof de duvel ermee speelt, want ook vanavond en vannacht lijken bewolking en (mot)regen in de lage landen weer roet in het eten te gooien …





Het ziet er dan ook naar uit, dat ik me voorlopig nog even tevreden zal moeten stellen met de herinnering aan en de foto’s van de grote poollichtshow van oktober 2003. En verder zullen we het toch vooral moeten hebben van foto’s en filmpjes uit noordelijke regionen, zoals het onderstaande filmpje dat in het noorden van Noorwegen is gemaakt. Maar ook een kleine kans is een kans, dus wie weet … Als het helder is, dan loont het wellicht toch de moeite om vanavond of vannacht eens een blik te werpen op de noordelijke horizon …


In The Land Of The Northern Lights from Ole C. Salomonsen on Vimeo.

Paalzitters bij Smalle Ee

Eigenlijk had ik voor vandaag een heel andere fotosessie in de planning. Maar nadat ik vanochtend mijn eerste wat wankele stappen had gezet, en in de tuin tot de constatering was gekomen dat het niet alleen grijs, maar ook koud was, besloot ik mijn plannen maar aan te passen. Onder het genot van een dampend bakje koffie heb ik even in overweging genomen om de rest van de dag maar lekker binnen te blijven. Er ligt tenslotte nog een aanzienlijke hoeveelheid zonnige foto’s van een tweede kuiertje van maandagmiddag …

Na een verkwikkende douche kwam ik echter tot de slotsom, dat het toch maar beter zou zijn om even een ommetje te maken. Even de benen strekken, even wat frisse lucht opsnuiven en toch maar even iets van het grijze weerbeeld van de dag laten zien. En dus stond ik rond het middaguur op het strandje bij Smalle Ee

Diep weggedoken in de kraag van mijn jas, die gelukkig ruim genoeg is om ook mijn camera droog te houden, liep ik naar de waterkant. Daar werd ik welkom geheten door zeven aalscholvers, die op de rij paaltjes stonden te balanceren …

Blijkbaar zagen ze me als aflossing van de wacht, want met korte tussenpozen gingen ze er één voor één vandoor …

Uiteindelijk bleef ik alleen achter bij de rij palen. Aflossing van de wacht … ze kunnen me wat! Er zou de rest van deze koude en natte dag geen wacht meer nodig zijn op het strandje van Smalle Ee. Tijd om naar huis te gaan en op te warmen …