De rust keert terug

Nadat alle vogels verschrikt waren opgevlogen was het een kakofonie van geluid in de lucht, niet alleen veroorzaakt door het gekrijs van de vogels, maar ook en vooral van het naderende geluid van geheel andere aard …

In eerste instantie ging ik ervan uit dat er weer één of meerdere legerhelikopters naderden. Die hadden de voorgaande dagen al heel wat mensen en dieren hier in het noordoosten de stuipen op het lijf gejaagd door in het kader van de legeroefening Falcon Autumn regelmatig akelig laag over de landerijen te vliegen. In dit geval was het geen legerhelikopter, maar het was wel een vergelijkbare herriebak die naar mijn idee ook veel te laag vloog …

Zodra de helikopter was verdwenen, namen de aalscholvers hun plek op de landtong weer in, die lieten zich niet gek maken. De andere vogels bleven zekerheidshalve nog enige tijd rondcirkelen …

Pas toen de kust na enige tijd echt weer veilig leek, keerden ook de ganzen terug naar hun plekje op het water …

Daarna zag ik de lepelaars verschijnen, waarvan ik dacht dat ze al naar (nog) warmere oorden waren vertrokken …

Het zijn niet de allermooiste foto’s, maar omdat het de eerste keer was dat ik zo’n grote groep lepelaars zag vliegen, neem ik ze toch maar even mee in dit logje …

De lepelaars streken tussen de ganzen neer, waar de meesten eerst hun veren schikten voordat ze begonnen te foerageren …

Uiteindelijk keerde rust weer teug in de Jan Durkspolder …

Paniek in de polder

Het zonnetje scheen volop en er stond een zacht briesje uit zuidoostelijke richting. Verschillende groepjes ganzen dobberden in de verte op het water en de aalscholvers hadden zich in slagorde opgesteld op de langwerpige uitloper van het eilandje. Kortom, het was weer goed toeven in de grote vogelkijkhut in de Jan Durkspolder …

Plotseling werd de landelijke rust verstoord door een grote groep ganzen die in de verte luid krijsend het luchtruim verkoos boven een verblijf in het weiland …

Het duurde niet lang voordat ook de ganzen die hier zojuist nog rustig rond dobberden ook opvlogen …

Terwijl ik de laatste ganzen nakeek, maakten ook de aalscholvers dat ze weg kwamen …

Toen alle vogels het luchtruim hadden gekozen, werd al snel duidelijk wat de onrust had veroorzaakt …

– wordt vervolgd –

Aalscholvers in de mist

Het was een bijzondere dag donderdag. Nadat de zon vrijwel de hele ochtend vrolijk aan een strakblauwe hemel had staan stralen, schoof er rond het middaguur ineens een dikke mist de straat in. Voor mensen die op zo’n moment node op de weg zitten, is dat geen pretje, voor mij bood de mist weer nieuwe uitdagingen en perspectieven …

121115-1316x

Omdat ik uit ervaring weet dat de palenrij bij het strandje van Smalle Ee ook in de mist een erg fotogeniek object is, besloot ik daar tegen enen eerst maar eens naar toe te rijden. Als er geen dagjesmensen bij het strandje zijn, kun je er vaak wel wat aalscholvers aantreffen, die de paaltjes gebruiken als rustplaats om hun verendek te laten drogen …

121115-1315x

Ik had geluk, want ook donderdag zaten er weer wat meeuwen en aalscholvers op de paaltjes. Een van de vogels bleef verwoede pogingen ondernemen om met wijd gespreide vleugels zijn veren te laten drogen. Nu eens stond hij met zijn snavel een tijdje naar het noorden te wijzen …

121115-1308x

Dan weer draaide hij zich ruim een kwartslag om de blik naar het zuidwesten te richten. Welke windrichting hij ook probeerde en hoe hij af en toe ook wapperde met zijn vleugels, snel ging het niet met het drogen van zijn verendek. Er stond geen zuchtje wind en de talloze kleine mistdruppeltjes leken alleen nog maar in aantal toe te nemen …

121115-1333x

Het was een genot om daar een tijdje te midden van de grijze en stille leegte aan de waterkant te staan, lekker leunend tegen het glijbaantje. Maar uiteindelijk werd het toch tijd om op zoek te gaan naar andere min of meer mysterieuze mistlandschapjes. Op naar de windmotor De Veenhoop …

121115-1339x

Paaltjes in de mist

Na de nevel kwam de mist …, en het werd een mooie, fotogenieke mist op de donderdagmiddag …

121115-1300x

Het had geen enkele zin om op zoek te gaan naar zonneharpen, want de zon had geen schijn van kans om door die dikke grijze deken heen te prikken …

121115-1324x

Er restte mij niets anders dan op zoek te gaan naar onderwerpen die zich beter lenen voor een mistig dagje …

121115-1326x

De eerste locatie waar ik voor koos, was het strandje bij Smalle Ee, waar de paaltjes en de rietkragen in de mist leken te verdwijnen …

121115-1325x

In de verte zaten een paar aalscholvers, die vruchteloze pogingen leken te ondernemen om hun veren te drogen. Daarover morgen meer …

121115-1318x

Aalscholvers op het Gieterse Meer

Mijn fotomaatje had het weer goed bedacht, op de eerste echt zomerse dag die we sinds eind juni hebben gehad, nam ze me gisteren mee op een vaartochtje op een sloep door het waterrijke gebied in de Kop van Overijssel …

110802-1532x

Een van de hoogtepuntjes van de tocht was het passeren van een paar aalscholvers, die een rustplaats hadden gevonden op een tak midden op het Gieterse Meer …

110802-1533x

Gezien de weersverwachtingen -regen en opnieuw lagere temperaturen- zal ik de komende tijd vast nog wel eens wat zonnige plaatjes van dit heerlijke vaartochtje tonen …

110802-1534x

Uitwaaien aan de Leijen

Toen de juffertjes waren afgekoeld, was het tijd om zelf op zoek te gaan naar wat verkoeling, en dus vervolgde ik mijn weg langs en door het zompige rietveld naar het prieeltje dat in de verte lonkte …

110530-1440x

Onderweg werd mijn aandacht getrokken door een vogeltje dat aan de andere kant van de vaart het hoogste lied zat te zingen, het zal wel een rietzanger zijn geweest …

110530-1446x

In eerste instantie probeerde het beestje zich nog te verbergen achter een rietpluim, maar ik kreeg hem toch lekker in het vizier …

110530-1445x

Uiteindelijk kwam ik dan toch bij het prieeltje aan, daar heb ik een tijdlang heerlijk zitten genieten van het koele briesje en het uitzicht over het water …

110530-1454x

De waterlelies deinden zachtjes op en neer …

110530-1502x

Visdiefjes vlogen af en aan en deden regelmatig een poging om een visje te verschalken …

110530-1450x

Witte wollige wolkenplukjes dreven langzaam voorbij …

110530-1503x

En de aalscholvers genoten op hun eilandje waarschijnlijk evenzeer van zon en wind als ik …

110530-1500x

Paalzitters bij Smalle Ee

Eigenlijk had ik voor vandaag een heel andere fotosessie in de planning. Maar nadat ik vanochtend mijn eerste wat wankele stappen had gezet, en in de tuin tot de constatering was gekomen dat het niet alleen grijs, maar ook koud was, besloot ik mijn plannen maar aan te passen. Onder het genot van een dampend bakje koffie heb ik even in overweging genomen om de rest van de dag maar lekker binnen te blijven. Er ligt tenslotte nog een aanzienlijke hoeveelheid zonnige foto’s van een tweede kuiertje van maandagmiddag …

101027-1305x

Na een verkwikkende douche kwam ik echter tot de slotsom, dat het toch maar beter zou zijn om even een ommetje te maken. Even de benen strekken, even wat frisse lucht opsnuiven en toch maar even iets van het grijze weerbeeld van de dag laten zien. En dus stond ik rond het middaguur op het strandje bij Smalle Ee

101027-1307x

Diep weggedoken in de kraag van mijn jas, die gelukkig ruim genoeg is om ook mijn camera droog te houden, liep ik naar de waterkant. Daar werd ik welkom geheten door zeven aalscholvers, die op de rij paaltjes stonden te balanceren …

101027-1308x

Blijkbaar zagen ze me als aflossing van de wacht, want met korte tussenpozen gingen ze er één voor één vandoor …

101027-1309x

Uiteindelijk bleef ik alleen achter bij de rij palen. Aflossing van de wacht … ze kunnen me wat! Er zou de rest van deze koude en natte dag geen wacht meer nodig zijn op het strandje van Smalle Ee. Tijd om naar huis te gaan en op te warmen …

101027-1311x