In het oosten was de lucht nog helder. Het was er rustig, zoals ik gisteren al schreef. In de verte was alleen een grote zilverreiger te zien, die in een ondiep deel van de plas tussen de gele lissen wat om zich heen stond te kijken …

Het leek hem daar kennelijk niet echt te bevallen. Toen ik tien minuten later aan de westkant van de hut zat, zag ik dat de grote zilverreiger de oversteek naar die kant maakte. Terwijl een paar aalscholvers aandachtig toekeken, kon ik zijn landing daar nog net vastleggen …

Verder was het aan die kant van de plas ook rustig. Het enige wat daar nog wel even een foto waard was, was de peilschaal die mooi liet zien dat het hoog water was aan deze kant van de Jan Durkspolder. Fijn die kadeverhoging …