Tijdens een van mijn rondjes door de tuin trof ik vorige week dit monstertje aan …
Het lijkt me een roofvlieg, maar ik heb geen idee welke, want daar zijn nogal wat soorten van …
Welke soort het ook is, hij was in elk geval erg bereidwillig om tweemaal uitgebreid voor me te poseren …
Daardoor lukte het om hem tot in de kleinste details te portretteren …
Hij was niet groter dan de kop van een lucifer, aan zijn kleur te zien had hij het nest mogelijk nog maar net verlaten, maar hij was al knap zelfredzaam …
Dat kleine spinnetje had meteen al een flinke prooi gevangen …
Gisteren in de tuin, vandaag in Den Haag … oranje boven …
Natuur & milieu …, minima & chronisch zieken beneden …
Een echte fotokuier zit er nog niet in vandaag, daarvoor zijn vooral mijn bovenbenen nog te krachteloos. Af en toe even wat heen en weer drentelen in ons postzegeltuintje is voldoende om aan mijn bewegingstaks te komen …
Gelukkig viel er ook nu wel weer het een en ander te zien in ons tuintje. Omdat het er bij een temperatuur van ruim 18 graden goed toeven was, heb ik in het drukste deel van de tuin maar een tijdje post gevat op mijn krukje …
Nadat ik achtereenvolgens een bloem, een wants en een aantal zweefvliegen had geportretteerd, ontdekte ik deze vlieg die zich amechtig leek vast te klampen aan een huisjesslak …
Nadat ik hier twee en een halve week foto’s en verhalen van onze minivakantie op Terschelling heb gepresenteerd, wordt het tijd om weer over te gaan tot de orde van de dag. Sinds we terug zijn heb ik al weer heel wat (macro)foto’s gemaakt …
Zo trof ik op een dag deze vlieg aan op de klimop, die zich rond de tweede pergola in ons tuintje omhoog slingert. Ik kan er niets aan doen, maar al terwijl ik hem portretteerde vond ik het een onguur type …
Nu is dat niet zo verwonderlijk, want het is een roofvlieg, en die zijn nu eenmaal niet erg sympathiek. Daar komt in dit geval nog eens bij, dat er op of rond de dag dat ik dit dier in onze tuin heb waargenomen, 30.000 bezoekers van de teller linksonder op deze pagina zijn verdwenen. Heel apart …
Maar eerlijk is eerlijk: hij heeft een paar mooie ogen …
En wat die 30.000 bezoekers betreft: die staan gelukkig nog wel stevig genoteerd op het dashboard van mijn weblog. 🙂
We zetten de bloemetjes eens een paar dagen buiten …
Het is tenslotte wat regenachtig, wat vocht zal de bloemen goed doen …
Zelf zit ik eerlijk gezegd op dit moment niet te wachten op regen, wat mij betreft zou dat nog best een weekje kunnen wachten …
Nou ja, een paar buitjes zullen we wel overleven, we kunnen altijd nog ergens gaan schuilen …
Als ’t moet duiken gewoon een paar dagen weg onder een parasol of een plu …
De eerste libel – een smaragdlibel, zo werd mij later verteld – kreeg ik al op 18 april voor de camera. De waterjuffers lieten nog even op zich wachten, maar intussen heb ik ook daar een aantal van kunnen portretteren. Het onderstaande drietal heb ik dinsdagmiddag binnen 10 minuten kunnen kieken in het Weinterper Skar …
Het eerste exemplaar zat net aan de maaltijd, toen ik hem zag zitten. Hij was zo bereidwillig om even te tonen wat er op het menu stond, maar omdat zijn prooi wat onscherp in beeld kwam, kan ik er niet meer van maken dan dat het een vlieg was. Nou ja, als hij maar smaakte …
Enkele meters verderop zweefde de onderstaande kleurrijke gast rond te midden van een groot aantal soortgenoten …
Ik zal het wel nooit leren om ze allemaal van elkaar te onderscheiden en op de juiste wijze te benoemen, ik vind de foto’s belangrijker …
Toch meen ik in alle bescheidenheid heel voorzichtig te mogen opmerken dat de laatste van het trio een watersnuffel is …
Maar schroom niet om te corrigeren of aan te vullen. 🙂
Afanja's Weblog 