Zie de zon zakken

– Een virtuele vakantie 19 –

Toen we na de maaltijd weer naar buiten stapten, wachtte ons een aangename verrassing: de dikke grijze wolken waren volledig weggeblazen. Dat beloofde een nieuwe kans op een mooie zonsondergang. En dus togen we opnieuw naar het strand. Daar wapperden de vlaggen strak in top. De koude noordwesten wind hield de meeste toeschouwers in de luwte van het strandpaviljoen. Ik waagde me vol in de wind voor een uitgebreide fotoserie. Zo vaak ben ik tenslotte niet aan zee om van de zonsondergang te genieten …

Een zee van zand …

– Een virtuele vakantie 11 –

… en heel in de verte de zee …


Aan de waterlijn

– Een virtuele vakantie 10 –

Het werd bepaald geen spectaculaire zonsondergang die avond, maar het was nog goed toeven op het strand. Enkele passerende vissersschepen zetten voor de beide fotografen in het gezelschap de kers op het bescheiden taartje dat aan de einder werd geserveerd. Omdat de wind was gaan liggen, was het ook voor Aafje geen straf om een tijdje aan de waterlijn te staan genieten …

Avond op het strand

– Een virtuele vakantie 9 –

Na de passage van de woelige wolkenband keerde de zon aan het eind van de middag nog terug. Erg lang duurde dat echter niet. Desondanks vertrokken we na het avondeten opnieuw naar het strand.
Wie weet wat de zonsondergang nog zou brengen …

Op naar de natte einder …
Morgen meer.

Wind en wolken

– Een virtuele vakantie 8 –

Met de wind in de rug liepen we de woelige wolkenband tegemoet.
Aan de andere kant van het strandpaviljoen leek de zon alweer te schijnen …