Op pad met Tijmen

De kleinkinderen raakten al van jongs af aan vertrouwd met mijn camera. Het duurde dan ook niet lang voordat Tijmen –  de oudste van de twee – zelf ook foto’s wilde maken. Op zijn vijfde kreeg hij de beschikking over het eerste oude digitale cameraatje van zijn ouders. Vanaf dat moment maakten Tijmen en ik regelmatig samen een fotokuiertje wanneer hij bij ons logeerde …

augustus 2014 – met Tijmen in het Weinterper Skar

Ons eerste fotokuiertje bracht ons in augustus 2011 naar de dobbe in het Weinterper Skar. Daar maakten we aan de waterkant allebei foto’s met fraaie weerspiegelingen. En wat is er mooier om na gedane arbeid samen met je kleinzoon op een bankje in de natuur te zitten. Gezellig samen kletsen over ditjes en datjes en tot verrassing van Tijmen een selfie te maken m. b.v. de afstandsbediening …

In maart 2012 maakten we samen een fotokuiertje in de Jan Durkspolder. Samen wandelden we door het rietland. Tijmen maakte op die dag voor het eerst kennis met het begrip ‘vogelkijkhut’ …

Een halfjaar later wandelden we samen over smalle paadjes en wiebelende bruggetjes langs en over de petgaten in de Deelen. Op één van die bruggetjes nam Tijmen alle tijd om het onderwaterleven in een ondiep petgat te bestuderen …

In mei 2014 maakten we op één dag twee wat kortere kuiertjes. We begonnen in het rietland bij Earnewâld. Daar zag Tijmen voor het een rietsnijder aan het werk. Vooral het verbranden van de ruigte vond Tijmen een spannende aangelegenheid. Onze tweede bestemming was het prieeltje aan de rand van de Leijen bij De Tike …

Mei 2015 waren we voor het eerst samen in de Ecokathedraal bij Mildam. Dat was me toch een vreemde, spannende wereld, vond Tijmen. Maar of het nu ging om stenen of om vlinders, bij alles wat hij wilde fotograferen, ging hij voorzichtig en geconcentreerd te werk

Juli 2015 trokken we opnieuw samen door De Deelen. Dit werd een dag waarop we ons vooral richtten op vlinders, juffers en libellen. Ook daar wist Tijmen knappe plaatjes van te maken …

Omdat ik vanaf 2016 steeds meer geplaagd werd door buikklachten, maakte ik steeds minder en kortere kuiertjes. Daardoor kwam de klad in onze gezamenlijke fotokuiertjes. Wetend hoe snel de belangstelling van tieners zich kan verleggen, was ik er al min of meer vanuit gegaan dat onze gezamenlijke kuiertjes wel voorbij zouden zijn. Niets bleek echter minder waar te zijn …

oktober 2019 – samen op een bankje …

– wordt vervolgd –

56 gedachten over “Op pad met Tijmen”

  1. Waar blijft de tijd?! Tijmen is wel meer veranderd dan jij. 😉
    Waardevol om deze series in je archief te hebben en heel mooi om terug te zien.
    Ook leuk dat hij op deze leeftijd nog een keer met pake mee wilde.
    Nog iemand die de gezamenlijke, gezellige en leerzame kuiertjes waardeert.

  2. Een leuke terugblik, kan me nog best herinneren dat het fotograferen aangewakkerd was en jullie gezamelijke kuiertjes. Hij is nu vast al een puber (aan het worden) dus ik ben heel benieuwd …..

  3. Van een kleine jongen naar een al wat grotere kleinzoon: prachtige serie foto’s.
    Jullie tweetjes op dat bankje: schitterend!

  4. Hey Afanja,

    wat een heerlijke foto’s en wat fijn om zo lekker met je kleinzoon te kuieren.
    Ik heb twee kleinkinderen en vind niets leuker, no ja… bijna niets, dan samen met hen iets te gaan ondernemen.
    Ik vind het echt allemaal “powetiese meerwaarde” hebben.
    En ik word er erg gelukkig van.
    Dus… jouw foto’s zijn voor mij ook blijmakend…

    Groetjes van Marlo

    .

  5. Wat gaaf dat Opa en kleinkind ziet op je foto’s. Het was toen leren met je kleinzoon om foto te maken met camera. Leuke foto’s om te zien. De laatste foto uit 2019 oktober. Word vervolgd…… Fijne dag.

    • Dat is weer een eervol plekje, Frank. Maar het is inderdaad aanbevelenswaardig, want je raakt op zo’n dag toch weer op een andere manier met elkaar in gesprek dan in de reguliere setting.

    • Tijmen fotografeert tegenwoordig min of meer alleen wanneer het hem van nut kan zijn, geloof ik. Op mijn vraag of hij zijn camera wel bij zich had, keek hij me eens met een betekenisvolle blik aan en antwoordde dan: “Daar heb ik tegenwoordig mijn telefoon voor, pake.” 🙂

  6. Wat gaaf Jan, ja ik weet het nog 🙂 leuk hoor, zijn interesse is gewekt door jou, en wie weet maakt hij er zijn boterham wel mee later,
    écht keitof

  7. Zoiets moet je uiteraard zien te continueren als het mogelijk is. Niet is toch mooier als optrekken met je kleinkinderen.

  8. Oh wat had ik graag een opa zoals jij gehad die me mooi leerde fotograferen!!
    Toch een beetje jaloers op Tijmen en jouw en zijn prachtige foto’s. Gezond jaloers hoor:-)

    Ik gun je nog heel veel uitjes, opa en kleinzoon.

Reacties zijn gesloten.