Nadat we de betonnen iglo van binnen en van buiten hadden bekeken, vervolgden we onze dwaaltocht door de Ecokathedraal. Daarbij liepen onze wegen vanaf hier tijdelijk uiteen …
Als ik me niet vergis liep Anna het pad tegenover de iglo op. Omdat daar een paar tempelachtige constructies op een heuvel liggen, noem ik dit deel wel eens de ‘Tempelberg’ …
Zelf koos ik een andere richting. Het pad dat ik volgde, komt uiteindelijk uit aan de achterkant van die tempelberg. Naast een vrijwel altijd wat glibberige trap ligt daar een gestaag afbrokkelend hellende vlak …
Via dezelfde weg keerde ik even later terug naar het belangrijkste pad dat zich van voor tot achter door de Ecokathedraal slingert. Korte tijd later trof ik Jetske weer …
We raakten in gesprek met een vrijwilliger van de Ecokathedraal die zich voor de gelegenheid net zo fleurig had gekleed als ik. De man, die bezig was met het verwerken van snoeimateriaal, kon boeiend vertellen over het werk en de ontwikkelingen in de Ecokathedraal. Omdat het langer duurde dan goed is voor mijn benen, besloot ik er na enige tijd maar even bij te gaan zitten. Na mijn verklaring dat dit even nodig was vanwege mijn MS, zetten we het gesprek enkele meters verder voort. Dat is het mooie van de Ecokathedraal, er is eigenlijk altijd wel een plekje waar je even wat rust kunt pakken.
Natuurlijk moest de bosaardbei die vlak naast me bleek te groeien ook even op de foto. Intussen was Anna ook weer afgedaald. Terwijl ze geleidelijk dichterbij kwam, maakte ze wat foto’s van ons gespreksgroepje …
– wordt vervolgd –
Prachtig, gisteren hebben wij de filmpjes zitten kijken, dus snappen we het iets meer en beter allemaal 😀
X
These structures are quite a marvel, in more than one season.
op deze foto serie valt het weer wel mee met de begroeiing van de kathedraal Jan
prachtige serie en heel mooie foto’s blijft een bijzondere plek en geweldig foto object
Het verschilt inderdaad van plek tot plek met de begroeiing, Bram. In het deel waar deze foto’s zijn genomen wordt nog regelmatig bijgebouwd. Verder naar achteren krijgen veel van de gestapelde bouwwerken al jaren rust. Vooral bouwwerken die daar wat verder van het pad staan, raken daardoor steeds meer overwoekerd.
Prachtig met al die rode accenten 🙂
Zo leer ik van jou blog. Iglo blijft heel apart te zien. IK zie ook aantal op de foto’s stenen omgevallen zijn. Het indrukwekkend foto’s om te zien Jan. Mooi!
De stenen en tegels worden allemaal los op elkaar gestapeld. Daardoor kunnen de bouwwerken hier en daar wat afbrokkelen of kunnen stenen worden verwijderd of verplaatst.
Och ik wist echt niet. De stenen ligt gewoon opgestapeld dan in los. Weer wat geleerd.
Na deze serie kom ik volgende week op verzoek van een volger met een logje met wat meer achtergrondinformatie over de Ecokathedraal. Dat is voor jou vast ook wel interessant.
Ik ben toch ook wel benieuwd naar wat info over die ecokathedraal. Ik zou kunnen googelen, maar ik heb een vaag vermoeden dat jij nog wat in petto hebt?
En heeft die bosaardbei het overleefd?
Die bosaardbei heeft het zeker overleefd, want ik had geen suiker bij me … 😉
Met jou zijn er de laatste tijd nog een paar nieuwe volgers bij gekomen. Omdat er onder hen misschien ook behoefte is aan wat meer achtergrondinformatie, stel ik voor daar om aansluitend op deze serie – die nog een paar dagen zal voortkabbelen – een logje aan te wijden. Kun je daarmee leven?
Oh zeker, dank je wel!!
Mooi, dan doen we het zo! 🙂
mooi Jan, j e bent vást dingen aan de weet gekomen die je nog niet wist
Ja, je leert altijd wel wat bij tijdens zo’n gesprek.
Dat was een leuke en interessante ontmoeting met deze vrijwilliger. De dresscode was ook goed gekozen. Terwijl ik juist qua kleding probeer op te gaan in de omgeving. 😉
Jij hebt best wel lang met deze man gepraat. Heel slim om erbij te gaan zitten. Mijn aandacht werd na een tijdje getrokken door uitgebloeide berenklauw. Wel mooi dat Anna je een fotoserie toestuurde zodat jij die weer kon gebruiken.
Een mooi verhaal en fotoserie!
Ik heb indertijd nog een tijdje met hem zitten praten. Ik wist dat jullie toch niet ver zouden komen.
Misschien moet je m.b.t. mijn rode vest je geheugen nog even opfrissen door mijn reactie bij Matroos Beek hieronder te lezen … 😉
Kijk daar, zo wordt het ook nog gezellig daar.
Een gezellige fotokuier door de ecokathedraal met het fleurige rood als hoofdtoon.
Ik draag graag rood tijdens mijn fotokuiertjes. Ik heb ook wel een soort van gedekt groene jas gedragen, maar dat beviel toch niet echt. Ik had vaak het gevoel dat dieren als reeën en zo zouden schrikken van dat groen. De kleur associëren ze vast met het groen van de jager. Terwijl zo’n schrander dier bij het zien van een brandweerrode jas zal denken: “Ach kijk nou, een fotograaf … Leuk, daar blijf ik even voor staan …” 😉
Daar heb je goed over nagedacht Jan! 😂
Wat vertel je het aanstekelijk, je zou er ook willen lopen bij het lezen hiervan. En door de foto’s, natuurlijk.
Dat is een fijn compliment, Bertie, want dat is inderdaad waar ik al bijna 15 jaar zoveel mogelijk naar streef.
Hier heb je weer ons volledig mee laten genieten van je uitstap!
Mooie plaats en mooie foto’s.
Altijd benieuwd naar het vervolg ervan !
Groeten
Dank je, Inge, dat is precies wat ik heb geprobeerd. Morgen meer. 🙂
Enerzijds is het natuurlijk gezellig om met meerderen op fotosafari te gaan maar ik vindt het lastig om de focus op fotograferen te zetten als ik ben afgeleid. Het liefst ga ik doorgaans dan ook alleen op pad. De tempelberg vindt ik trouwens een mooie benaming voor de bouwwerken.
Ik ben intussen bijna 15 jaar vrijwel elke dag alleen op pad geweest, op termijn gaat dat toch vervelen. Ik kan het trouwens ook niet met iedereen, het moet wel klikken en de ander moet bij voorkeur ook fotograferen. Met Jetske heb ik die klik vanaf het begin gehad.
ik zie de omgeving van op mijn pc monitor en wou dat ik daar in een wip kon zijn.
Dat is weer een mooie wandeling geweest bij dit bijzondere gebeuren. Zulke ontmoetingen zijn vaak erg leuk!
Dank je, Willie, het was zeker weer een mooie en gezellige wandeling.
het blijft een een boeiende omgeving Jan
zo’n ontmoeting geeft er ongetwijfeld nog iets extra’s aan
in deze reeks heeft de derde foto mijn voorkeur
prettige dag
Ja, zo’n gesprek is vaak wel waardevol, b.v. omdat je daarmee meer te weten komt over een bepaald project of onderwerp.
Heerlijk om zo iemand tegen te komen die er met net zo veel liefde over sprak als jijzelf.
Van dat soort gesprekken steek je altijd weer wat op. En vaak geldt dat andersom net zozeer, want als bezoeker kijk je toch op een andere manier tegen bepaalde zaken aan. En dat kan weer als eyeopener voor een organisatie dienen.
Heel bijzonder Jan, je hebt er fraaie opnamen gemaakt hoor.
Dankjewel, Edward.
Dat soort gesprekken met vrijwilligers en ook gidsen zijn bijna altijd boeiend. Ook al vanwege de liefde die die mensen hebben voor het werk wat ze doen en het doel dat gediend wordt.
Mee eens, Peter. Zo hadden we in het voorjaar een leuk gesprek met een paar vrijwilligers van It Fryske Gea die bezig waren met het knotten van wilgen in een natuurgebied.
Het rood is een prachtig element in je foto’s. Die ecokathedraal is echt wel een boeiende omgeving.
Het blijft een boeiend en verrassende omgeving.
Regenachtige en herfstige groet,