Een introducee in de Ecokathedraal

Deze week neem ik jullie weer eens mee op een dwaaltocht door de Ecokathedraal bij Mildam. Ik ben daar tenslotte niet voor niets twee keer naar toe geweest in oktober. De eerste keer was ik er – zoals meestal – alleen. De tweede keer werd ik vergezeld door twee fotograferende dames. Kijk, daar komen ze net aan, mijn fotomaatje Jetske en haar zus Anna …

Al toen Anna mij in juli 2017 had meegenomen naar een plekje waar de uiterst zeldzame grote vuurvlinder zich liet zien, beloofde ik als wederdienst om haar op mijn beurt eens mee te nemen naar de Ecokathedraal. Zoals de vaste volgers weten, gooide de uiterst pijnlijke kwaal Acnes sindsdien regelmatig roet in het eten bij het maken van uitstapjes. Zo ook hiermee. Nu ik langzaam maar zeker weer de oude begin te worden, stelde Jetske onlangs voor om eens met z’n drieën naar de Ecokathedraal te gaan. Zo gezegd, zo gedaan …

Nadat we onder de ‘Porta Celi’ waren door gewandeld, richtten we ons eerst op het meest recente grote bouwwerk in de Ecokathedraal: de betonnen iglo. Deze iglo is net als de ‘hemelpoort’ en alle andere bouwwerken in de Ecokathedraal opgebouwd uit los op elkaar gestapelde betonnen stoeptegels en ander bestratingsmateriaal …

Omdat ik de iglo intussen al van binnen en van buiten ken, heb ik hem ditmaal maar eens wat hogerop bekeken. Er waren nu tenslotte twee vrouwen bij de hand die me na een val eventueel naar de weg zouden kunnen slepen. Nadat ik weer veilig met beide voeten op de bosbodem stond, nam Jetske de gelegenheid te baat om de iglo eens van binnen te bekijken …

– wordt vervolgd –

35 gedachten over “Een introducee in de Ecokathedraal

    • Het is meer dan een grappige plek, Sandra. Ik vind het elke keer weer spannend om te zien hoe het samenspel van mens en natuur zich voortdurend blijft ontwikkelen. Planten blijven her en der bezig om de bouwwerken te overwoekeren en voor zich te winnen. De vele kieren en spleten tussen al het los op elkaar gestapelde materiaal geven onderkomen aan diverse insecten. Of er ook salamanders en hagedissen zitten, durf ik niet te zeggen. Maar het zou me niet verbazen.

      Liked by 1 persoon

  1. Dat klauteren is vooral bij nat weer een linke onderneming aangezien die stenen dan spiegelglad kunnen zijn. Je heb nog best lef Jan 🙂 Ik vindt de opname die je in de iglo hebt gemaakt de mooiste. Ik zag er voor mezelf toen geen foto in maar ik denk ook dat ik op dat moment teveel gefixeerd was op de groothoeklens

    Liked by 1 persoon

    • Als het nat was geweest, was ik er niet aan begonnen. Op die dag lag het blad er knisperend droog bij. Daar komt bij dat de treden van deze trap keurig waterpas lagen.
      Veel gevaarlijker is het trappetje naar beneden als je bij de Porta Celi vandaan komt. Die stenen liggen niet rechten het is er bijna altijd vochtig en glibberig. Dat geldt trouwens ook voor het trappetje op de plek van de laatste foto die jij uit de Ecokathedraal liet zien. Ik weet heel goed wat ik waar doe. 🙂

      Liked by 1 persoon

  2. Een betonnen iglo, heel apart. Volgens mij is zo’n ding niet bedoeld om op te klimmen maar je hebt het gehaald. Ziet er mooi uit, waarschijnlijk over een paar dagen in betere kleuren.
    De hemelpoort in een kathedraal, ha, in een nabij dorp is het de naam van een verzorgingstehuis.Toepasselijk. ☻

    Liked by 1 persoon

  3. Na mijn blogpauze ga ik weer aan de slag. ik heb wel al jouw blogjes bekeken, maar ga er niet op reageren. Dan heeft een pauze ook geen zin als ik alles weer moet inhalen. 😉
    Jammer dat het weer niet zo mooi was als voorspeld en we ook voor de herfstkleuren te vroeg waren. Toch vond ik het een hele gezellige en mooie fotokuier zo met z’n drieën.
    Die klauterpartij van jou vond ik maar niks. Ik heb weer hoofdschuddend toegekeken. Voor iemand met gezonde benen was het al een onderneming laat staan voor iemand met MS.

    Liked by 1 persoon

    • Fijn dat je er weer bent!
      Het was inderdaad gezellig met z’n drieën. En het was toch bepaald geen slecht weer, we hebben na afloop nog gezellig zitten eten en kletsen bij de bankjes voorin toch? We hebben zelfs nog enige tijd zitten wachten op de terugkeer van de mysterieuze mountainbiker. 🙂
      Zo’n klauterpartij hoort er af en toe even bij … Je kent me na 13 jaar toch wel een beetje …? 😉

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.