Mijn week van de grutto (5)

Niet veel verderop zag ik nog een grutto op een dampaal staan. Ook deze skries – zoals de grutto in Fryslân wordt genoemd – bleef fier op zijn plek aan de linkerkant van de weg staan, terwijl ik langzaam dichterbij kwam …

Hij hield me wel goed in de gaten, dat was duidelijk. Omdat ik toch al aan de rechterkant van de weg in de berm liep, ben ik daar achter de eerste de beste bos fluitenkruid gekropen. En zo kreeg ik de kans om nu eens een grutto in een bloemrijke omlijsting vast te kunnen leggen …

33 gedachten over “Mijn week van de grutto (5)”

  1. Heel mooi. Ik hou van de kleurencombinatie. Babyblauw, groen, wit en bruin. De eerste foto met de grutto vaag als silhouette vind ik ook heel gaaf.

  2. Hij werd hier duidelijk in de bloemetjes gezet. De laatste foto is mijn favoriet.
    Focussen op de grutto, focussen op de bloem, spelen met de camera, dat kan jij als geen ander!

  3. Wauw echt super mooie foto’s gemaakt. Rondjes heb je leuk gedaan. Grutto’s heb jij kunnen foto’s maken op zijn paaltje te zitten. Bloemen trekken insecten aan. Prachtig! Fijn weekend.

  4. Grutto in groen. Mooi effect.
    Wat geduld al niet vermag. Goed dat hij je vertrouwde, veel andere vogels zouden zijn gevlogen.

  5. Ik heb gisteren geleerd dat technisch de middelste ronde foto de beste zou moeten zijn, Helemaal gefocust op het onderwerp. Maar zo als zo vaak, de techniek is niet wat iedereen ziet of wil zien.

  6. Ik had wat achterstand met blogs lezen, die heb ik nu ingehaald. Wat een mooie reeks over deze schitterende vogels. Dat was een mooie week 🙂

      • “How cóuld you!”, hoor ik Engelsen dan weleens zo mooi zeggen in een tv-programma, met zo’n verontwaardigd toontje erbij. 🙂 Dankzij de zegeningen van het internet ziet het er weer piekfijn uit nu. Ik corrigeer dagelijks kleine ‘rammeltjes’ (tik-, taal- en stijlfoutjes) die ik op mijn site tegenkom. Bij de boeken die ik voorheen maakte, moet ik altijd tegen die rammeltjes blijven aankijken, want daar heb je nu eenmaal geen edit-functie meer als ze eenmaal gedrukt zijn. Daar moet ik maar mee leren leven. 🙂

        • Zo is het, Frank.
          Ik doe mijn best met tekst en foto’s, maar vooral als gevolg de MS sluipen er steeds vaker wat foutjes in. En ook met het taggen wil dus nog wel eens wat fout gaan. Ik denk altijd maar “Zo lang er geen bloed uit loopt, valt het allemaal wat mee”. Maar eventuele foutjes worden zo mogelijk gecorrigeerd, zo ook in dit geval met de ‘Strobosser Mieden’. 🙂

          • Nou ik ben op mijn ouwe dag (58) nog altijd in blakende gezondheid (behalve sinds kort steunkousen wegens spataderen omdat ik al 40 jaar bijna dag en nacht achter de pc zit 🙂 , en idem een kunstgebit omdat ik al van jongs af aan niet van de Snickers en Twixen kan afblijven 🙂 ), maar heb ook nog weleens een ‘slip of the pen’. Maar wat je zegt: 9 van de 10 mensen valt het niet op en gaat er niks mis door. En als iemand wel iets opmerkt is er de editknop om alsnog iets recht te breien. 🙂

Reacties zijn gesloten.